Fleurs du Mal Magazine
Or see the index
Thomas Waagmeester, een bejaarde man, musicoloog en schrijver van boeken over componisten, heeft een paar jaar geleden zijn geliefde vrouw verloren.
Agnes was zijn muze en de spil van zijn leven. Toen zij stierf viel hij in een diep gat. Vaak als hij alleen is praat hij met haar, tegen haar portret, en zij praat terug. Hij vindt dat niet vreemd.
Zij wist altijd wat hij dacht, zoals hij dat van haar wist. Zo praat hij ook vaak met Theo, zijn zoon die heel jong met zijn motor verongelukt is, in de kamer van Theo, die na diens dood onaangeroerd is gebleven.
Toch twijfelt Thomas soms aan zichzelf en vraagt hij zich af of hij aan het dementeren is.
Dat denkt soms ook zijn dochter Anne, de moeder van Tom. Thomas heeft een bijzondere band met Tom, zijn kleinzoon. Als het slecht met hem gaat, komt Tom op bezoek en blijft slapen. Tom vertelt over zijn vriendinnetje Nicky en dat haar ouders hun vriendschap niet zien zitten, omdat hij op het vmbo zit en zij op het vwo. Dat woelt oude weerbarstige gevoelens op bij Thomas. In zijn jeugd was hij ook te min voor zijn eerste liefje.
Op een dag komt er een overlijdensbericht van Leo, een jeugdvriend, met wie hij van diens ouders niet meer om mocht gaan. Thomas en Leo waren muziekvrienden. Ze wilden samen verder studeren in de muziek, maar Leo was voorbestemd om directeur te worden van een grote fabriek. Ze werden van elkaar weggehouden. Een mensenleven lang hebben ze elkaar niet meer gezien.
Moet hij wel naar de uitvaart gaan? Hij twijfelt. Temeer omdat de brief afkomstig is van Irene, het meisje uit het dorp van hogere stand met wie hij kortstondig een verhouding had, maar dat plots uit zijn leven verdween. Na veel wikken en wegen besluit hij toch te gaan. Zijn dochter Anne, haar man Mikel, Tom en Nicky volgen hem naar het dorp, onder het mom dat ze het dorp van zijn jeugd ook wel eens willen zien.
De thuisreis wordt een hindernisreis. In het dorp van zijn jeugd valt hij van de ene in de andere verbazing en krijgt hij klap na klap. In zijn hallucinaties bespreekt hij alles wat hem overkomt, zoals hij dat altijd deed met Agnes, op hun concertreizen. En dan aanvaardt hij een hallucinante thuisreis terug naar huis.
Thomas pakte zijn koffer. Van alles wat. Een doosje medicijnen voor een dag of zes en een zakje voor drie dagen in de binnenzak van zijn jasje. Je kon immers nooit weten. Pillen voor het hart, de bloedbanen, de jicht en nog het een en ander en een pil om de maag te beschermen tegen al die andere pillen.
Hij keek nog even naar het nieuws of er geen files stonden naar Maastricht. Dat viel mee. Bijna al het andere nieuws ging over oorlog. Her en der stond de wereld in brand. Tom had gelijk. De mens was een onderdeel van de natuur en net zo wreed als de rest van de dieren. In de afgelopen weken had hij met Tom een serie gevolgd over de Eerste Wereldoorlog. Hoe honderdduizenden soldaten elkaar hadden uitgemoord, zonder te weten waarom. De laatste aflevering had Tom niet meer willen zien.
‘Nou, dan ga ik maar,’ zei hij tegen het portret van Agnes.
‘Ben je niet te veel gespannen?’ vroeg ze.
‘Valt wel mee. Tom heeft me weer wat rust gebracht.’
‘Ja, die Tom,’ zei Agnes. ‘Hij zegt de dingen raak. Ik heb wel gehoord dat hij zei dat de natuur gruwelijk is.’
Thomas pakte het portret van Agnes en drukte er een kus op.
‘Ik laat je hier niet alleen. Ik neem je mee op reis.’
‘Net zoals het altijd is geweest,’ zei Agnes. ‘Samen op reis.’
‘Het wordt een thuisreis naar het dorp van mijn jeugd waar ik nooit meer terug ben geweest.’
Hij stopte het portret in zijn koffer.
Ton van Reen
Thuisreis
roman
omslag Carmen Arends
gebrocheerd in omslag met flappen
296 blz.
ISBN 978-94-93368-36-1
oktober 2025
€ 22,00
Ton van Reen (84) schreef onder meer romans, kinder- en jeugdboeken en deed journalistiek werk voor o.a. de Volkskrant en de GPD-kranten. Bekende boeken van Ton van Reen zijn Het winterjaar, Roomse meisjes, In het donkere zuiden, Landverbeuren, In het spoor van de camisards, Katapult – Oproer in Amsterdam, Concert voor de Führer, Gestolen jeugd, De lichtverkoper, Dochters, Vlucht uit Montaillou, De verdwenen stad en Het nooit geschreven verhaal. De bende van de bokkenrijders werd verfilmd tot een veelbekroonde tv-serie.
Met Thuisreis viert Ton van Reen zijn 60-jarig schrijverschap en nadert hij zijn 100ste boektitel.
Ton van Reen
Thuisreis
roman
• fleursdumal.nl magazine
More in: - Book News, - Bookstores, Archive Q-R, Archive Q-R, Reen, Ton van, Reen, Ton van, Ton van Reen
Retrouver la douceur est le nouveau recueil de Cécile Coulon. Au fil des poèmes, elle saisit avec justesse les émotions, les sentiments et parvient à conserver l’instant présent.
« Je suis en train de dépasser mon enfance en marchant trop vite
à ses côtés : je lui demande de me suivre
mais le passé s’arrête dans chaque ravin
respirer l’odeur des fleurs séchées. »
Cécile Coulon nous entrouvre les portes de son univers où les fantômes de l’enfance côtoient la douceur des instants volés et la joie des petits riens du quotidien.
Le temps passant, il laisse place à l’incertitude et à l’absence. La douceur et l’amour deviennent alors deux compagnons de route essentiels. Les souvenirs quant à eux persistent à travers les paysages et les lieux aimés.
Cécile Coulon, née en 1990, est une romancière, nouvelliste et poétesse française. Elle publie son premier roman, Le Voleur de vie, à seulement 16 ans. Après avoir obtenu un baccalauréat option cinéma, elle poursuit ses études en hypokhâgne et khâgne au lycée.
En 2012, elle publie Le roi n’a pas sommeil, qui remporte le prix Mauvais genres et le Prix Coup de foudre des Vendanges littéraires. Ce roman est également finaliste du prix France Culture-Télérama. En 2013, elle publie Le Rire du grand blessé, qui est sélectionné pour le Prix littéraire des jeunes Européens.
En 2017, son roman Trois saisons d’orage est publié et remporte le Prix des libraires. Ce livre explore les relations humaines et les liens entre l’homme et la nature, thèmes chers à l’auteure. En 2018, elle publie son premier recueil de poésie, Les Ronces, qui reçoit le prix Guillaume-Apollinaire et le prix Révélation de poésie de la Société des gens de lettres.
En 2019, Cécile Coulon publie Une bête au paradis, un roman qui remporte le Prix littéraire du Monde et confirme la place de l’auteure parmi les voix prometteuses de la littérature française contemporaine. En 2021, elle publie Seule en sa demeure, un roman qui continue d’explorer les thèmes de la ruralité et des relations humaines complexes.
La Langue des choses cachées (2024) est un roman poétique et sombre qui suit un jeune guérisseur dans un village reculé, explorant la noirceur humaine et la force de la nature à travers une nuit de terreur ancestrale.
Retrouver la douceur (2025) est un recueil de poèmes qui capture avec justesse les émotions et les sentiments, tout en préservant l’instant présent à travers des souvenirs d’enfance et des moments de douceur quotidienne
Cécile Coulon est également active dans le domaine du théâtre et de la poésie, participant à divers festivals et collaborant avec d’autres artistes.
Retrouver la douceur
Poésie
Auteur: Cécile Coulon
Editeur: Castor Astral
Date de parution: 03/04/2025
Collection: Poesie
EAN: 9791027808106
ISBN: 1027808107
Nombre de pages: 109
Format: 14,10 x 20,60 x 1,30 cm
SKU: 5671952
16,00 EUR
• fleursdumal.nl magazine
More in: #Modern Poetry Archive, - Book News, - Bookstores, Archive C-D, Archive C-D, Art & Literature News, Coulon, Cécile
New Cemetery is the highly imaginative and wide-ranging new collection from the Poet Laureate.
The conversion of a local beauty spot into a municipal graveyard is the starting point for New Cemetery.
From regular walks around the boundary near his moorland home in West Yorkshire, Simon Armitage chronicles the extraordinary transformation of landscape both outer and inner.
These luminous and wry poems – composed in short-lined tercets – reflect the changing world: one of unstable weather patterns and unpredictable news events, all observed across a few acres of Pennine upland.
As phases of lockdown come and go and the cemetery fills up with his new ‘neighbours’, Armitage charts personal losses of his own, often retreating to his garden shed to navigate blank paper with pen and ink – and the results are as surprising as they are life-enhancing.
Simon Armitage was born in West Yorkshire and is Professor of Poetry at the University of Leeds. His collections of poetry, which have received numerous prizes and awards, include Seeing Stars (2010), The Unaccompanied (2017), Sandettie Light Vessel Automatic (2019), Magnetic Field (2020) and his acclaimed translation of Sir Gawain and the Green Knight (2007). He writes extensively for television and radio, and is the author of two novels and the non-fiction bestsellers All Points North (1998), Walking Home (2012) and Walking Away (2015). His theatre works include The Last Days of Troy, performed at Shakespeare’s Globe in 2014. From 2015 to 2019, he served as Professor of Poetry at the University of Oxford, and, in 2018, he was awarded the Queen’s Gold Medal for Poetry. Simon Armitage is Poet Laureate.
Title: New Cemetery
Author: Simon Armitage
Publisher: Faber & Faber
Publication date: 25 Sept. 2025
Edition: Main
Language: English
Print length: 120 pages
ISBN-10: 0571357334
ISBN-13: 978-0571357338
Hardback
£14.99
‘There is no other poet writing in modern Britain who has his feeling for its words and things: the cashpoints, the power tools, the “mail-order driftwood”; the clichés, the jokes, the unspoken emotions . . . the most popular English poet since Larkin.’
Sunday Times
‘Armitage is that rare beast: a poet whose work is ambitious, accomplished and complex as well as popular.’
Sunday Telegraph
•fleursdumal.nl magazine
More in: #Modern Poetry Archive, - Book News, - Bookstores, Archive A-B, Archive A-B, Armitage, Simon, Galerie des Morts
Homerusfeest, 1967
Aan wapenrusting had ik, eersteklasser, niets.
Jongensgedachten liet ik vrijuit glanzen nog
als onbeschermde flanken. Ook deze avond
op dit plein, de eerste echte buitenshuis.
Homerusfeest: bij avondval rezen omwolkt
uit kelders geesten op en ook door de gangen
boven zag je ze traag bij kaarslicht dwalen.
Ouderejaars met lakens om, dat wist ik wel,
maar toch…. Ik voelde me te groot al om te
reiken naar de rectorhand die zo nabij naar
nicotine rook, te klein ook nog om daar al veel
te ver van af te durven wijken. Verwondering
tekende in mijn hoofd steeds groter cirkels.
Ik leek me op die cour als onder een stolp
te bewegen. Daarbuiten het uitspansel,
vast als een gegoten spiegel.
Bert Bevers
Homerusfeest, 1967
Bert Bevers is dichter en schrijver
Hij woont en werkt in Antwerpen (Be)
•fleursdumal.nl magazine
More in: Archive A-B, Archive A-B, Bevers, Bert
Verdwenen details
Alle ochtenden dat je niet wist waar te beginnen
aan wat totaal weg is, vergeten. Kwam de bakker
dagelijks aan de deur? Hoe heette dat meisje aan
de overkant ook weer, en dat verhaal waarvan je
toen zo droomde? Wie wist wat hij hoorde te doen
die eerste keer? Waar bleef de volgende scène?
Bert Bevers
Verdwenen details
(Ongepubliceerd)
Bert Bevers is dichter en schrijver
Hij woont en werkt in Antwerpen (Be)
•fleursdumal.nl magazine
More in: Archive A-B, Archive A-B, Bevers, Bert
Feeling All the Kills is a dazzling new collection that breaks the poet’s silence on what it means to experience and live in the wake of a violent assault and rape.
Calcutt weaves stunning musicality with raw, unhindered storytelling, as the poems both collectively, and in their individual power, explore the distinctly connected, yet fractured selves of ‘sexual being’, ‘mother’ and ‘abused person’.
Through the poems’ breathtaking and vital vocabulary Calcutt brings the physical, emotional, and sexual nuances of life to the foreground, with strength, subtlety and beauty, and courageously harnesses a sense of ownership over such a lasting trauma.
At the heart of this collection is a personal desire to navigate a way back to a sensual, whole-feeling self, to shamelessly ‘feel all’ — with authenticity and power.
Helen Calcutt is a leading artist and choreographer working with a specialism in text embodiment within theatre & movement. She is the author of three volumes of poetry and Artistic Director of dance-theatre company ‘Beyond Words‘.
Her writing has been published globally. ‘Somehow’ (Verve Poetry Press, 2020), was a PBS Winter Bulletin Pamphlet & Poetry School Book of the Year (2020). Anthology ‘Eighty-Four’ (Verve Press, 2019), created in aid of the suicide prevention charity C.A.L.M. was a Saboteur Award shortlist & a Poetry Wales Book of the Year, 2019. Her full-length collection ‘Feeling All the Kills’ was published by Pavilion Poetry, April 2024.
Feeling All the Kills
by Helen Calcutt (Author)
Pavilion Poetry
Publisher: Liverpool University Press
28 April 2024
Language : English
Paperback : 84 pages
ISBN-10 : 1802074724
ISBN-13 : 978-1802074727
£10.11
•fleursdumal.nl magazine
More in: #Modern Poetry Archive, - Book News, - Bookstores, Archive C-D, Archive C-D
Rachel Long’s much-anticipated debut collection of poems, My Darling from the Lions, explores shame, love and healing through her intimate poetic voice.
Shortlisted for the Rathbones Folio Prize / the Costa Poetry Award / the Forward Prize for Best First Collection / the Jhalak Prize
British poet Rachel Long’s poems are so razor-sharp and witty that they stand out from the first line. Long is also founder of the Octavia Collective for Womxn of Colour (a ‘community-minded’ collective where women of color can safely (learn to) write poetry, a response to the lack of inclusivity within literature and the academy).
She debuted two years ago with the impressive collection My darling from the lions. This collection was nominated for five different poetry awards and was named one of the 100 must-read books of 2021 by TIME.
There is a vibrancy to her narrative poems that is extraordinary to find in a text; with dizzying precision, Long describes humorous, sensual and surreal scenes.
Sometimes, as a reader, you recognize yourself in the candid, uncomfortable moments Long shares; sometimes, on the contrary, the scenes are alienating. However, Long has a talent for making that alienation come across naturally nonetheless.
The collection can be described as a coming-of-age story, in which the speaker survives a tumultuous childhood and adolescence only to find himself in the confusing maze called adulthood.
Rachel Long creates relatable, human work that is sure to leave an impression that is sure to leave an impression long after she has once again traded the Rotterdam stage of Poetry International for her native London.
Long reveals herself as a razor-sharp and original voice on the issues of sexual politics and cultural inheritance that polarize our current moment. But it’s her refreshing commitment to the power of the individual poem that will leave the reader turning each page in eager anticipation: here is an immediate, wide-awake poetry that entertains royally, without sacrificing a note of its urgency or remarkable skill.
OPEN
This morning she told me
I sleep with my mouth open
and my hands in my hair.
I say, What, Mum, like screaming?
She says, No, baby, like abandon.
Rachel Long is a poet and the founder of Octavia Poetry Collective for Women of Colour, which is housed at Southbank Centre in London. My Darling from the Lions, first published by Picador in 2020, is her debut collection. She was born in London, and resides there today.
My Darling from the Lions:
Poems
by Rachel Long (Author)
Publisher: Tin House Books
Publication date: September 21, 2021
Language: English
Print length: 88 pages
ISBN-10: 1951142713
ISBN-13: 978-1951142711
Paperback
$14.98
•fleursdumal.nl magazine
More in: #Editors Choice Archiv, #Modern Poetry Archive, Archive K-L, Archive K-L
In een prachtig parlando, dat schatplichtig is aan de oude Perzische dichters, dicht Sholeh Rezazadeh in Neem ruim zei de zee over de kracht van de natuur en de onmogelijkheid om de ander te kennen.
In haar eerste dichtbundel komen we vertrouwde elementen tegen die ze ook in haar twee lovend ontvangen romans veelvuldig verwerkte: rivieren en zeeën, bomen en bergen, vissen, vogels en vlinders.
Net als in haar romans is de natuur geen achtergrond maar een echt personage, dat ziet en voelt, dat liefheeft en vergeet. De mens zelf is een feilbaar wezen dat wanhopig zoekt naar liefde en verbinding maar zich ook verbaast over het gebrek aan aandacht voor de ander.
Sholeh Rezazadeh (1989) verhuisde in 2015 naar Nederland en begon direct met het leren van de Nederlandse taal. Haar debuutbundel Neem ruim zei de zee kwam in 2024 uit en markeerde niet alleen haar poëtische entree in Nederland maar ook het begin van haar bredere missie: meer poëzie in Nederland. Rezazadeh weet dat poëzie verbindende kracht heeft, iets wat zij tijdens haar leven in Iran heeft ervaren. Poëzie is daar in de spreektaal vervlochten zoals spreekwoorden in het Nederlands.
in welke taal zal ik je woorden geven
zodat we elkaar opnieuw kunnen vinden
in welke blik, welke stilte
gaan we elkaar weer verstaan?
in welke regel moet ik het stotteren van de zon uitleggen
laag na laag, wolk na wolk
als we van elkaar slechts schaduwen herkennen
in welke taal kan ik je omarmen
zodat je blijft
( . . . )
Uit: boekenweekgedicht (cpnb 2025)
Titel: Neem ruim zei de zee.
Gedichten
Auteur: Sholeh Rezazadeh
Taal: Nederlands
ISBN 9789026371554
Genre: Poëzie
Bindwijze: Gebonden
Verschenen: 17-03-2025
72 pagina’s
5e Druk
Uitgever Ambo|Anthos
20,99 euro
•fleursdumal.nl magazine
More in: #Editors Choice Archiv, #Modern Poetry Archive, - Book News, - Bookstores, Archive Q-R, Archive Q-R
Achtergrondgeluk
Hij kan zich niet herinneren wanneer precies hij
voor het eerst hoorde dat je ook iets anders kon
geloven. Ongeveer toen die weder te keren
weemoed in in generfd leder gebonden albums
werd geplakt. Iemand vertelde hem toentertijd,
lang geleden, ook dat hij niet bang mocht zijn.
Bert Bevers
Achtergrondgeluk
Ongepubliceerd
•fleursdumal.nl magazine
More in: Archive A-B, Archive A-B, Bevers, Bert
De tuin is groener nog dan het woord
De tuin is groener nog dan het woord
vermoeden doet. Er in schommelt
een klein meisje zich naar de hemel,
ongehinderd door toevallige goden.
Morgen zal zij parmantig ter communie
gaan met om de schouder wit een tasje
vol onschuld, van oma gekregen.
Haar ogen zijn nog zonder hinderlagen.
Nog koestert zij de wortels om haar voeten,
laat zij zich door alle sprookjes tergen.
De grote vlucht is nog veraf.
Bert Bevers
De tuin is groener nog dan het woord
Verschenen in Preludium, jaargang 5, nummer 4,
Breda, maart 1989
Bert Bevers is dichter en schrijver
Hij woont en werkt in Antwerpen (Be)
•fleursdumal.nl magazine
More in: Archive A-B, Archive A-B, Bevers, Bert
Regen
Bij het gelijknamige schilderij uit 1917 van Hans Baluschek
Droomloze schaduwen doen mensen op ieder
twee mensen lijken. Ze menen dat ze pas bestaan
als ze praten maar onzichtbaar als hoorspelen is
hun taal, een cadans in balans met het zwijgen.
Ze willen vreemde woorden spreken die lichtjes
opstijgen, en daar met de vinger naar wijzen.
Bert Bevers
Regen
•fleursdumal.nl magazine
More in: Archive A-B, Archive A-B, Bevers, Bert, FDM in Berlin
Arbeiterstadt
Bij het gelijknamige schilderij uit 1920 van Hans Baluschek
De wisselwachter van het verdriet gokt liever
niet, is beducht voor de ruigte der verbeelding
waarin geruisloos de onhandzame leegte van
vrede verkruimelt. Ineens is daar een wrede
schrik: de steekvlam van het besef dat hij zijn
moeder nimmer hardop heeft horen lachen.
Bert Bevers
Arbeiterstadt
•fleursdumal.nl magazine
More in: Archive A-B, Archive A-B, Bevers, Bert, FDM in Berlin
Thank you for reading Fleurs du Mal - magazine for art & literature