In this category:

Or see the index

All categories

  1. AUDIO, CINEMA, RADIO & TV
  2. DANCE
  3. DICTIONARY OF IDEAS
  4. EXHIBITION – art, art history, photos, paintings, drawings, sculpture, ready-mades, video, performing arts, collages, gallery, etc.
  5. FICTION & NON-FICTION – books, booklovers, lit. history, biography, essays, translations, short stories, columns, literature: celtic, beat, travesty, war, dada & de stijl, drugs, dead poets
  6. FLEURSDUMAL POETRY LIBRARY – classic, modern, experimental & visual & sound poetry, poetry in translation, city poets, poetry archive, pre-raphaelites, editor's choice, etc.
  7. LITERARY NEWS & EVENTS – art & literature news, in memoriam, festivals, city-poets, writers in Residence
  8. MONTAIGNE
  9. MUSEUM OF LOST CONCEPTS – invisible poetry, conceptual writing, spurensicherung
  10. MUSEUM OF NATURAL HISTORY – department of ravens & crows, birds of prey, riding a zebra
  11. MUSEUM OF PUBLIC PROTEST
  12. MUSIC
  13. PRESS & PUBLISHING
  14. REPRESSION OF WRITERS, JOURNALISTS & ARTISTS
  15. STORY ARCHIVE – olv van de veestraat, reading room, tales for fellow citizens
  16. STREET POETRY
  17. THEATRE
  18. TOMBEAU DE LA JEUNESSE – early death: writers, poets & artists who died young
  19. ULTIMATE LIBRARY – danse macabre, ex libris, grimm & co, fairy tales, art of reading, tales of mystery & imagination, sherlock holmes theatre, erotic poetry, ideal women
  20. WAR & PEACE
  21. ·




  1. Subscribe to new material:
    RSS     ATOM

Archive W-X

· Menno Wigman: Verzamelde gedichten · Karel van de Woestijne: O Blik vol Dood en Sterren (Gedicht) · Karel van de Woestijne: Stad (Gedicht) · Karel van de Woestijne: Gij draagt een schone vlechte haar… (Gedicht) · Karel van de Woestijne: Gelijk een arme, blinde hond (Gedicht) · Karel van de Woestijne: Kind met het bleek gelaat (Gedicht) · Karel van de Woestijne: Vlaanderen, o welig huis (Gedicht) · Karel van de Woestijne: De Dichter (Gedicht) · Karel van de Woestijne: Er komt iemand bij mij (Gedicht) · Karel van de Woestijne: De meiskens uit de taveernen (Gedicht) · Bert Bevers: Tilt. Gedicht bij de muziek van Scott Walker · Carina van der Walt: LocHal (gedicht)

»» there is more...

Menno Wigman: Verzamelde gedichten

Menno Wigman (1966-2018) was een van de grootste en eigenzinnigste dichters van Nederland.

Zijn stijl werd gekenmerkt door een zwart-romantische toon die, afgewisseld met een weemoedige blik, direct tot de verbeelding sprak. Zijn gedichten waren even toegankelijk als experimenteel, een combinatie van een uitgesproken intensiteit met de beleving van het alledaagse. Wigmans Verzamelde gedichten zijn samengesteld door Neeltje Maria Min en Rob Schouten, zijn goede vrienden en de beste kenners van zijn werk.

Van Menno Wigman (1966-2018) verschenen vijf dichtbundels, een dagboek, een essaybundel en vele vertalingen, bloemlezingen en gelegenheidsuitgaven. Tot de vele prijzen die hij kreeg, behoren de Gedichtendagprijs (2002), de Jan Campert-prijs (2002), de A. Roland Holstprijs (2015) en de Ida Gerhardt Poëzieprijs (2018).

Verzamelde gedichten
Menno Wigman
336 pagina’s
Druk 1
Verschenen 27-09-19
Taal Nederlands
Poëzie
Gebonden
ISBN 9789044641936
Uitgever Prometheus
€ 29,99

# new poetry
menno wigman

• fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Book Stories, Archive W-X, Archive W-X, Art & Literature News, Wigman, Menno


Karel van de Woestijne: O Blik vol Dood en Sterren (Gedicht)

 

O Blik vol Dood en Sterren

o Blik vol dood en sterren,
o hart vol licht en leed.
De dag is spijtig verre;
de nacht is hel en wreed.

Mijn mond vol wondre smaken
die géne vrucht verzaadt.
Niemand, o hunkrend waken,
die langs mijn venster gaat…

Wij zullen nimmer wezen
dan Godes angst’ge wezen.
– God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.

 

Karel van de Woestijne
(1878 – 1929)
O Blik vol Dood en Sterren

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive W-X, Archive W-X, Woestijne, Karel van de


Karel van de Woestijne: Stad (Gedicht)

Stad

Verloren tijd, hoe schoon vind ik u weer,
waar elk herinnren wordt een nieuw verlangen.

o Steden-laan, wat zijn uw meisjes schoon.
Eens was ik jong, en ‘k ben niet jong gebleven…

Ik wandel bij de bomen die mijn jeugd
beveiligd hebben en haar jonge liefde.

Water is de adem van een meisjes mond
De stad is heet en droog als een begeerte.

Er is, tussen de dubble glans der laan,
er is een maan, er is een andre maan.
De een is de maan; de andere is gene maan.

Het paard wringt als een zilvren vis. En de ijlte is rood
maar roder zet de galm des voermans de ijlte uit.
Hitte.

Mijn vriend, gij hebt de geur der grote magazijnen.
Zo zijn er meisjes, schraal en met een witte neus.

Leeg schelpje aan nachtlijke ebbe: ik; maar de stad
in duizend dake’ als duizend diamanten.

Ik scheer de muren; – als een rechthoek ligt
naast mij mijn schaduw als een vals gedicht.

Menigte, uw geur bijt mijne lippen stuk.
o Menigte, gij doet mijne woorden bloeden.

Waarom te wenen in dit stenen woud?
Gij zult regeren als gij weet te lachen.

Jaag naar huis, o hart: gij vindt er
volle schotelen aan leed.

Stad: eind-punt; vierkant; rust en zekerheid.
‘k Zet me op een paal; ik wacht de roep der ijlte.

Karel van de Woestijne
(1878 – 1929)
Stad

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive W-X, Archive W-X, Woestijne, Karel van de


Karel van de Woestijne: Gij draagt een schone vlechte haar… (Gedicht)

   

Gij draagt een schone vlechte haar…

Gij draagt een schone vlechte haar
allangs uw lage leên…
– Het is een trage dag voorwaar
van weiflen en van wenen.

Het is een lengende avond van
mis-troosten en mis-prijzen.
’t Is of de dag niet sterven kan
en of geen nacht kan grijzen…

– Gij gaat mijn duister huis voorbij,
verlangenloos en rechte;
ik rade uw naakte, magre dij;
ik zie uw donkre vlechte.

Karel van de Woestijne
(1878 – 1929)
Gij draagt een schone vlechte haar…

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive W-X, Archive W-X, Woestijne, Karel van de


Karel van de Woestijne: Gelijk een arme, blinde hond (Gedicht)

 

Gelijk een arme, blinde hond

Geljk een arme, blinde hond
van alle troost verstoken,
dwaal ‘k door de zoele avond rond
en ruik de lente-roken.

Er waart – lijk om een vrouwe-kleed
waar oude driften in hangen –
er waart een geur van schamper leed
en van huilend-moe verlangen.

En ‘k dwaal, een blinde hond gelijk,
door dralige lente-roken,
mijn hart van alle liefden rijk,
mijn hart van liefde verstoken.

Karel van de Woestijne
(1878 – 1929)
Gelijk een arme, blinde hond

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive W-X, Archive W-X, Woestijne, Karel van de


Karel van de Woestijne: Kind met het bleek gelaat (Gedicht)

        

Kind met het bleek gelaat

Kind met het bleek gelaat, dat van uw wijde blikken
geen liefde in mat gebaar noch in lede ogen ziet,
maar in uw zedig kleed uw knieën weet te schikken
zó, dat me te elken male een laaie drift doorschiet:

gij zult het nimmer aan mijn vrome woorden weten
hoe mijn begeren om uw kleren dolen dorst;
maar ìk draag in me-zelf de wonde, zelf gereten,
waarvan de koortse rilt en davert door mijn borst.

Want ‘k heb de straffe zélf in ‘t lillend vlees geslagen;
ik heb een spijt’ge spot gehamerd in mijn brein…
– Gij echter, ga voorbij, arm kind, en zónder vragen:
ik haat u om dees geert’, die ‘k minne om deze pijn…

Karel van de Woestijne
(1878 – 1929)
Kind met het bleek gelaat

Portret: Karel van de Woestijne, Ramah – Journal Het Roode Zeil, 15 April 1920

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive W-X, Archive W-X, Woestijne, Karel van de


Karel van de Woestijne: Vlaanderen, o welig huis (Gedicht)

Vlaanderen, o welig huis

Vlaandren, o welig huis waar we zijn als genoden
aan rijke taaflen! – daar nu glooiend zijn de weiên
van zomer-granen, die hunne aêmende ebbe breien
naar malvend Ooste’ en statig dagerade-roden,
dewijl de morge’ ontwaakt ten hemel en ter Leië -:
wie kan u weten, en in ‘t harte niet verblijên;
niet danke’ om dagen, schoon als jonge zege-goden,
gelijk een beedlaar dankt om warme tarwe-broden?…

o Vlaandren, blijde van uw gevens-rede handen,
zwaar, daar ge delend gaat, in paarse en gele wade,
der krachten die uw schoot als rodend ooft beladen.
– Vlaandren, wie wéet u en de zomer-dageraden,
en voelt geen rilde liefde in zijne leden branden
‘lijk deze morgen door de veië Leië-landen?

 

Karel van de Woestijne
(1878 – 1929)
Vlaanderen, o welig huis

Portret van Karel van de Woestijne (1937) door Henri van Straten (1892 – 1944)

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive W-X, Archive W-X, Woestijne, Karel van de


Karel van de Woestijne: De Dichter (Gedicht)

De Dichter

Geen zomer-schaâuwe is schoon als ‘t beeld, in volle teilen,
der welv’ge melk die ront, van roerig licht ommaald.
Mijn schamel huis, waar zoel een geur van peren draalt,
weegt teerder in mijn schroom dan ‘t hele herfst-verwijlen.

En, waar van ‘t winter-dak een schone mane daalt,
‘n weifelt ijl een hele lente in hare wijle,
o mijn gezóende blik, en moe van eigen-peilen?
– Geen zoen is goed, dan die vergeten zorg verhaalt…

Aldus wie zijn geluk in ‘t noden van een teken
gelijk een geurig brood meewarig-blij durft breken,
en nut de zuurste zemel-korst in heil’ge waan;

om bij het heil dat weende en ‘t vreemde leed dat lachte,
en in de hoede van uw deemstren, o Gedachte,
eens, als een schone vraag, glim-lachend heen te gaan.

De Boom-Gaard der Vogelen en der Vruchten (1903 – 1905)

Karel van de Woestijne
(1878 – 1929)
De Dichter

Portret van Karel van de Woestijne (1937) door Henri van Straten (1892 – 1944)

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive W-X, Archive W-X, Woestijne, Karel van de


Karel van de Woestijne: Er komt iemand bij mij (Gedicht)

 

Er komt iemand bij mij

Er komt iemand bij mij, die ‘k nimmer zag,
en uit-der-mate vriendlijk, die mij zegt:
‘Gij weet, ik berg iemand in mijne woon.
Neen: er verbergt zich iemand in mijn woon.
Ik zie hem niet, maar ben in hem begaan.
Ik ken hem, en hij is mijn liefst bezit…’
– Ik durf niet zeggen dat die vreemdling liegt.
Ik durf niet zeggen dat zijn gast de mijne is. Ach!
ik durf niet zèggen dat hij niet bestaat, misschien.

Want hij bestaat in mij.

 

Karel van de Woestijne
(1878 – 1929)
Er komt iemand bij mij

Portret: Karel van de Woestijne, Ramah – Journal Het Roode Zeil, 15 April 1920

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive W-X, Archive W-X, Woestijne, Karel van de


Karel van de Woestijne: De meiskens uit de taveernen (Gedicht)

 

De meiskens uit de taveernen

De meiskens uit de taveernen,
Zij hebben een malsen schoot.
Zij zien er de jongens geerne.
Zij baren haar kindren dood.

Zij dragen van vurige zijde
een keursken dat spant en splijt.
We ontwaken aan haar zijde
met den houten mond van de spijt.

De ronde zee waar wij zwalken,
die eindeloos wenkt en geeuwt,
en ons doet van begeren balken,
en ons verre vrouwe verweêwt:

wij ankren in de taveernen
waar geniepig een rust ons smijt.
Daar wachten ons rood de deernen.
Daar raken wij ‘t leven kwijt.

 

Karel van de Woestijne
(1878 – 1929)
De meiskens uit de taveernen

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive W-X, Archive W-X, Woestijne, Karel van de


Bert Bevers: Tilt. Gedicht bij de muziek van Scott Walker

 

Tilt

Bij de muziek van Scott Walker

I

Slagschaduw van hand met potlood
over de ontcijfering van wat hier klinkt:

links en rechts brandbaar geheimen rollen
in elkaar tot wat een steekspel wordt.

Hij

daar met die neiging, veraf en zo dichtbij
zoals ik hier nu jou reeds weet,

beweegt zich buigend en verlangend
zinvol tasten in. Op zoek naar evenwicht.

II

Deze kluizenaar vermoedt onder kousen sproetjes.
Bezweert binnensmonds nachtmerries en

helt zoals hij denkt in cirkelend
weerkaatsen – luidop maar ongezien,

liefst.

Cimbalen laat hij klateren als water.
Toch hangt van dit geluid zijn leven amper af.

O the Luzerner Zeitung never sold out,
never sold out

III

Over zinnen laat hij zilvergrijze sluiers vallen.
Niemand vraagt waarom. Zo is het dan ook goed.

Zingen is voor deze stem geen afdoend woord:
plofjes adem blijven hangen tussen microfoon en

oren.

Dan zweeft hij tussen fluisteren en fluiten door
op weg naar waterweegbree, webben en de lippen

van een meisje dat met open mond probeert
een mooie ronde o te neuriën

IV

Wereldvreemde man schept eigen logica.
Wie die niet volgen kan mag heel gewoon

een straatje om. Zie je hem dan de pijn niet lijden
van monsters in de nacht, van schaduwen in

regen?

De monnik wist verhalen uit, tegels almaar donkerder
rond de voeten. Hoofdvol galmen wonderen.

In geval van dij, in geval van dij. Hij kust gaten
voor de kogels in geval van dij.

V

Zie hoe het zeil spant. Onder de verse huif
telt hij de rimpels in zijn handen, met die

van zijn vader vol overeenkomsten, net
als de verse verdragen voor toekomst.

Nat

de lakzegel nog. Krullend van heimwee
naar een tijd van jagers stort hij zich

een aanval binnen. Vurig smeedt hij daarin
gulle plannen. Vurig.

Bert Bevers

 

Verschenen in Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift, Antwerpen, 1998
In memoriam Scott Walker (born Noel Scott Engel; January 9, 1943 – March 22, 2019)
Photo: Scott Walker – Dutch TV programme Fenklup 1968 – Beeld en Geluid Wiki

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive A-B, Archive W-X, Art & Literature News, Bevers, Bert, In Memoriam, Scott Walker


Carina van der Walt: LocHal (gedicht)

 

LocHal
(naar Majakovski)

planten druipen
gordijnen vallen
gewoven in vislijn
zilveren ringen
zilveren haken

vissen mensen van het beton
vangen ze op uit het café à la kroeg
schrapen ze van de dansvloer af
hijsen ze langs de trappen op

mens! ga toch lezen
zoek een woord op
luister naar een lezing
door een oververhit brein
blaas een kubus van glas

kennis is zacht als hout
kennis is hard als staal
BARST
door je eigen glazen plafond

 

Carina van der Walt
Gedicht: LocHal (naar Majakovski)

# new poetry
Carina van der Walt is a South-African born
poet and writer. Since many years she
lives and works in Tilburg NL.
LocHal is a historical Locomotive Shelter in Tilburg
that has been rebuild into a public library.
photo: cvdw2019

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive W-X, Archive W-X, Art & Literature News, Carina van der Walt, Majakovsky, Vladimir, Photography, Walt, Carina van der


Older Entries »

Thank you for reading FLEURSDUMAL.NL - magazine for art & literature