New

  1. Winternachten festival van 17 tot en met 20 januari 2019 in Den Haag
  2. Tentoonstelling Maartje Korstanje: Unexpected Guests
  3. BODY MATTERS: Anam Cara – Dwelling Body (performance opera) in Venice (It)
  4. Nieuwe publicatie van: PARK – platform for visual arts
  5. Ton van Reen: Het diepste blauw (083). Een roman als feuilleton
  6. Wilfred Owen poetry: The End
  7. Hugo Ball: Der Henker
  8. Monument: Poems New and Selected by Natasha Trethewey
  9. Gérard de Nerval: Pensée de Byron – Élégie
  10. Sibylla SCHWARZ: Ach, Amor, nimb dein schwäres Joch von mir
  11. In Her Own Words. The Life and Poetry of Aelia Eudocia by Brian P. Sowers
  12. Ton van Reen: Het diepste blauw (082). Een roman als feuilleton
  13. Jean Cocteau – Metamorphosis in Den Bosch NL
  14. Emily Dickinson: I’m Nobody! Who are you?
  15. Saki: The Romancers (short story)
  16. Jacques Vaché: Lettres de guerre (1914-1918)
  17. The Unknown Poe. An Anthology of Fugitive Writings by Edgar Allan Poe
  18. Rüdiger Görner: Rainer Maria Rilke. Im Herzwerk der Sprache
  19. François Audouy: Antonin Artaud le sur-vivant. Essai
  20. Kafka and Noise. The Discovery of Cinematic Sound in Literary Modernism by Kata Gellen
  21. William S. Burroughs: “The Revised Boy Scout Manual”. An Electronic Revolution
  22. Ton van Reen: Het diepste blauw (081). Een roman als feuilleton
  23. The Hatred of Literature by William Marx
  24. Best of Delphine Lecompte. Poëzie
  25. Pierre-Brice-Edition “Über Nacht war ich Winnetou!” von Hella Brice
  26. Russian Absurd. Selected Writings of Daniil Kharms
  27. Gertrud Kolmar: Sehnsucht
  28. We Begin in Gladness. How Poets Progress by Craig Morgan Teicher
  29. Ton van Reen: Het diepste blauw (080). Een roman als feuilleton
  30. Boris Cyrulnik & Patrick Lemoine: Histoire de la folie avant la psychiatrie
  31. Frankenstein: The 1818 Text by Mary Shelley
  32. Robert Bridges: To Joseph Joachim
  33. Music, stories, absinthe and more during ‘The Green Hour’ with Oscar Wilde
  34. Nieuwe dichtbundel Marieke Lucas Rijneveld: Fantoommerrie
  35. Wintertuinfestival Nijmegen van 20-25 november 2018
  36. Maudits mots. La fabrique des insultes racistes par Marie Treps
  37. Rüdiger Görner: Georg Trakl. Dichter im Jahrzehnt der Extreme
  38. Ton van Reen: Het diepste blauw (079). Een roman als feuilleton
  39. Nadine Akkerman: Invisible Agents Women and Espionage in Seventeenth-Century Britain
  40. Mauro Libertella – Mijn begraven boek
  41. Antonin Artaud – Le Visionnaire Hurlant par Laurent Vignat
  42. Ton van Reen: Het diepste blauw (078). Een roman als feuilleton
  43. The Choice. Embrace the Possible by Edith Eva Eger
  44. Hans-Dieter Rutsch: Der Wanderer. Das Leben des Theodor Fontane
  45. Alice Zeniter: De kunst van het verliezen
  46. Armistice of 11 November 1918/2018 – Wilfred Owen: Dulce et Decorum Est (Poem)
  47. Gertrude Stein: Roche
  48. Kafka’s Other Prague. Writings from the Czechoslovak Republic by Anne Jamison
  49. Hans Hermans: Landscape (104)
  50. Marie Modiano: Pauvre chanson et autres poèmes

Categories

  1. AUDIO, CINEMA, RADIO & TV
  2. DANCE
  3. DICTIONARY OF IDEAS
  4. EXHIBITION – art, art history, photos, paintings, drawings, sculpture, ready-mades, video, performing arts, collages, gallery, etc.
  5. FICTION & NON-FICTION – books, booklovers, lit. history, biography, essays, translations, short stories, columns, literature: celtic, beat, travesty, war, dada & de stijl, drugs, dead poets
  6. FLEURSDUMAL POETRY LIBRARY – classic, modern, experimental & visual & sound poetry, poetry in translation, city poets, poetry archive, pre-raphaelites, editor's choice, etc.
  7. LITERARY NEWS & EVENTS – art & literature news, in memoriam, festivals, city-poets, writers in Residence
  8. MONTAIGNE
  9. MUSEUM OF LOST CONCEPTS – invisible poetry, conceptual writing, spurensicherung
  10. MUSEUM OF NATURAL HISTORY – department of ravens & crows, birds of prey, riding a zebra
  11. MUSEUM OF PUBLIC PROTEST
  12. MUSIC
  13. PRESS & PUBLISHING
  14. REPRESSION OF WRITERS, JOURNALISTS & ARTISTS
  15. STORY ARCHIVE – olv van de veestraat, reading room, tales for fellow citizens
  16. STREET POETRY
  17. THEATRE
  18. TOMBEAU DE LA JEUNESSE – early death: writers, poets & artists who died young
  19. ULTIMATE LIBRARY – danse macabre, ex libris, grimm & co, fairy tales, art of reading, tales of mystery & imagination, sherlock holmes theatre, erotic poetry, ideal women
  20. WAR & PEACE
  21. ·

 

  1. Subscribe to new material:
    RSS     ATOM

Winternachten festival van 17 tot en met 20 januari 2019 in Den Haag

  

Winternachten festival geeft het woord aan schrijvers en dichters over brandende kwesties van nu.

Van 17 tot en met 20 januari 2019 presenteert het internationale literatuurfestival gesprekken, proza, poëzie, spoken word en films op twaalf Haagse podia. Ruim 80 binnen- en buitenlandse auteurs komen naar Den Haag. De 24e festivaleditie staat onder het motto Who Wants to Live Forever? in het teken van onze toekomst.

Winternachten internationaal literatuurfestival Den Haag inspireert met vertellen, lezen, luisteren en denken. Tijdens vier sfeervolle winterse dagen nodigen gesprekken, voordrachten en films uit tot nadenken over de grote vragen van onze tijd.

Sinds de start in 1995 is het festival uitgegroeid tot het belangrijkste internationale literaire evenement van Nederland waar schrijvers en dichters zich uitspreken over actuele thema’s. Ook bezoekers – onder hen veel wijkbewoners, studenten en scholieren – dragen actief bij met eigen verhalen of gedichten.

‘Who Wants to Live Forever?’
Ieder Winternachten festival krijgt een actueel thema mee. Deze 24e editie staat in het teken van het oeroude verlangen van de mens naar eeuwig leven in het licht van de technologie van nu. Onder het motto Who Wants to Live Forever? spreken auteurs onder meer over de relatie tussen mens en robot, over de impact van technologische innovatie en over hoop en vrees rond de politieke toekomst.

De 24e editie van het festival Winternachten staat met het motto ‘Who Wants to Live Forever’ in het teken van onze toekomst.

Gesprekken, voordachten, muziek en film over de verhouding tussen mens en robot, over nieuwe maakbaarheid door technologische innovatie, over hoop en vrees voor de politieke toekomst en over het terugkerend verlangen naar eeuwig leven.

Het festival verwelkomt uit het buitenland onder anderen schrijvers Jennifer Nansubuga Makumbi uit Oeganda, Leni Zumas uit de VS, Basma Abdelaziz uit Egypte, Jennifer Clement uit Mexico, Ayelet Gundar-Goshen uit Israël, Mark O’Connell uit Ierland, David Van Reybrouck uit België, Ramayana-expert Arshia Sattar uit India en de Zuid-Afrikaanse rapper, spoken word-artiest en schrijver HemelBesem, Adam Zagajewski (Polen), Jennifer Nansubuga Makumbi (Oeganda), Mark O’Connell (Ierland), Leni Zumas (VS) en Basma Abdelaziz (Egypte).

Uit Nederland nemen tientallen schrijvers, dichters, denkers en performers deel, zoals Akwasi, Elfie Tromp, Youp van ‘t Hek, Ian Buruma, Nelleke Noordervliet, Radna Fabias, Dimitri Verhulst, Aafke Romeijn, Damiaan Denys, Derek Otte, Luuk van Middelaar, Auke Hulst, Hanna Bervoets, Simone van Saarloos, Rodaan Al Galidi, ASKO/Schönberg, Lounar en Vamba Sherif.

De grote festivalavonden Friday Night Unlimited (vrijdag 18 januari) en Saturday Night Unlimited (zaterdag 19 januari) vormen de kern van het festival. De bezoeker kiest per avond uit vijfentwintig programma’s op zes podia in Theater aan het Spui en Filmhuis Den Haag. Dit jaar is in samenwerking met Filmhuis Den Haag het filmprogramma uitgebreid.

Nieuw is ook de Winternachten-editie van het spoken-word programma ‘Woorden worden Zinnen’ in het popcentrum Paard. Daarnaast zijn er festivalprogramma’s in Theater Dakota, de Speakers’ Corner in de Haagse Hogeschool, de bibliotheken Schilderswijk en Nieuw Waldeck en het International Institute of Social Studies.

Graag tot ziens in Theater aan het Spui, Filmhuis Den Haag, Paard, Theater Dakota, International Institute of Social Studies en de andere festivallocaties van dit jaar!

   #  more informatie op website writersunlimited.nl   

Winternachten festival
17 tot en met 20 januari 2019
Den Haag

# fleursdumal.nl magazine

More in: # Music Archive, #Biography Archives, #More Poetry Archives, - Book Lovers, - Bookstores, Art & Literature News, AUDIO, CINEMA, RADIO & TV, LITERARY MAGAZINES, PRESS & PUBLISHING, STREET POETRY, THEATRE, Winternachten

Tentoonstelling Maartje Korstanje: Unexpected Guests

Maartje Korstanje staat als mens en als kunstenaar in nauw contact met de natuur. Voor Korstanje ligt de schoonheid niet enkel in de perfectie van de natuur, maar in de kringloop van het leven. Het samenspel tussen leven en verval, waar groei en aftakeling deel uitmaken van de onomkeerbare fases van het leven, waarin het één niet zonder het ander kan bestaan.

In het proces van aftakeling toont zich tevens de schoonheid van het ongeschonden leven. Het contrast tussen aftakeling en het nog niet aangedane fascineert Korstanje mateloos. Alsof je pas kunt zien hoe mooi iets wàs, wanneer het aangevreten door de tijd, al gedeeltelijk weg geknabbeld is.

Veel mensen herkennen de schoonheid van de herfst: het fel rood en geel van een blad en de prachtige kleuren en vormen binnen een diversiteit aan paddenstoelen en schimmels. De afbraak zie je in zijn volle glorie: een noodzakelijk proces om bouwstoffen te leveren voor nieuw leven. De paddenstoelen en schimmels verschijnen als onverwacht gasten in de natuur. Deze wonderlijk mooie organismen kunnen enkel leven op een oudere drager, die als voedingsbodem dient voor het nieuwe wat zich erin nestelt. Korstanje houdt net zo veel van die oude drager als van de ‘Unexpected Guests’.

Zoals de natuur haar producten recyclet, zo kiest Korstanje een simpel materiaal als karton dat zij recyclet tot bouwmateriaal voor haar beelden. Het is niet alleen goedkoop en overal aanwezig, maar heeft ook het voordeel van een natuurlijke uitstraling. Door vloeibare lijm aan het karton toe te voegen wordt het tot karton-maché ; een substantie, die haar in staat stelt op een directe manier, met haar handen, te bouwen en te vormen.

Deze manier van beeldhouwen vergt veel tijd. Delen worden verwijderd wanneer het teveel oogt, of er wordt, laag over laag, meer materiaal aan toegevoegd. Vergelijkbaar met het groeiproces in de natuur, groeit het beeld in volume.

In dit werkproces is een overeenkomst te vinden tussen het verloop van de natuurlijke processen, zoals groei en verval, constructie en deconstructie en het creëren van een beeld, dat een creatief groeiproces doormaakt. Korstanje blijft door de jaren heen trouw aan haar werkwijze en laat het werk langzaam evolueren. Hoewel ook door de ratio ingegeven ideeën haar inspireren, blijven intuïtie en verbeelding uiteindelijk de belangrijkste drijfveren.

Naast het plantaardige karton gebruikt ze materialen als purschuim en diverse kunststoffen, waarmee ze contrast aanbrengt in het werk. Onder de ‘gelooide’ kartonhuid verschijnt opeens een vlees-roze orgaanachtige vorm. Het is eng, maar toch mooi. Je kunt je ogen er niet vanaf houden.

Aanvankelijk maakt ze sculpturen die sterke associaties oproepen met dieren of dierlijke organismen. De prettig-aardse beelden laten je vrij associëren. Je lijkt het te herkennen, maar toch ook weer niet. Het is alsof je oog in oog staat met een organisme uit een pas ontdekte aardlaag, uit een ander tijdvak. Een prachtige vondst van een paleontoloog, die je in een wonderkamer mag aanschouwen..

Haar beelden hebben een grote uitdrukkingskracht, ze trekken aan en stoten af, het gruwelijke en het tedere gaan hand in hand. Door het vaak grote volume verhoudt de kijker zich ook lichamelijk met het beeld.

Tegenwoordig zoomt het werk thematisch in naar microscopisch niveau en wordt het tevens abstracter en minder letterlijk te herleiden naar een bepaalde dierlijke of plantaardige oorsprong. Deze ontwikkeling wordt ingegeven door de kennismaking in 2014 met een nieuwe techniek, het machinaal borduren.

Op uitnodiging van het TextielMuseum in Tilburg wordt Korstanje gevraagd een beeld te maken voor de collectie. De fijne techniek van het borduren nodigt uit om het thema groei en verval dit keer onderhuids te onderzoeken. Ze start op de borduur-afdeling een onderzoek op naar virussen, bacteriën en kankercellen en zet dit om in borduurwerk. Uiteindelijk wordt er gekozen om een patroon geënt op het influenzavirus te borduren op een oud roestig zeildoek wat geïncorporeerd werd in een holle sculptuur van karton.

De beelden hebben er nu een dimensie bijgekregen door het grovere materiaal te combineren met een fijner dradenweefsel. Hoewel Korstanje altijd al fijnere bewerkingstechnieken toepaste op haar beelden, worden de werken nu letterlijk nog dichter op de huid gemaakt. De vrouwelijke factor van de fijne draadtechniek wordt toegevoegd aan het construerende zwaardere werk.

In 2015 vervolgt Korstanje haar onderzoek naar traditioneel handwerk in India, waar ze o.a. de Kantha borduurtechniek bestudeert. De verworven vaardigheden past ze toe in een nieuwe werkwijze.

In 2016 woont en werkt Korstanje een heel jaar in New York. In een atelier zonder geavanceerde machines of gereedschap, kwam het onderzoek naar handwerk in India goed van pas. Zoals gebruikelijk , werkt ze veel met karton en papier-maché, wat samen met andere voorwerpen verwerkt word tot vrije associaties bij de dagelijkse ervaringen in de stad.

Op Manhattan en in Brooklyn bezoekt ze plaatsen waar water en land elkaar ontmoeten. Ze zoekt het spanningsveld op, waar natuur en door de mens gemaakte constructies elkaar ontmoeten en langzaam vergaan door de elementen en de tijd. Zo baseert ze een aantal werken op de instortende houten pieren en de eroderende bruggen met enorme roestgaten.

Terug in Nederland in het eigen atelier borduurt ze vormen gebaseerd op schimmeldraden, die vergelijkbaar met het netwerk van paddenstoelen, uit de grond opkomen. De sculpturen die in deze periode ontstaan, dienen als basis voor een residency, eind 2017 bij MIET AIR in Beers, waar kunstenaars het totale proces van het traditionele cire-perdue bronsgieten onder de knie kunnen krijgen.

De met deze techniek ontstane bronzen vormen verwerkt Korstanje vervolgens in sculpturen die geleidelijk aan, op dezelfde manier als schimmels, organisch verder groeien. Ze vormen een onderdeel van een groter geheel, afhankelijk van de ouder ogende drager. Korstanje maakt hiermee een verrassende stap. Het traditionele materiaal brons, doorgaans gebruikt om een beeld van vergankelijk materiaal te bestendigen voor de eeuwigheid, is slechts onderdeel van de sculptuur, waar karton toch weer de drager is. Ze vormen samen een biotoop, vergankelijkheid en eeuwigheid, samengebonden in co-existentie.

Het Stedelijk Museum Kampen heeft met deze tentoonstelling een primeur in Nederland, waarin veel nieuwe werken zijn te zien, die zijn ontstaan uit Korstanjes nieuw verworven vaardigheden en werkwijzen.

Maartje Korstanje (Goes 1982) studeerde aan de Akademie voor Kunst en Vormgeving / St. Joost, Breda en het Sandberg Instituut in Amsterdam (MFA). Ze was één van de winnaars van de Prix de Rome in 2007, deed residency programma’s bij Kunsthuis SYB (2007), IBB Curacao, (2008), het Europees Keramisch Werk Centrum (2013), Calcutta Art & Research Foundation, India (2015) en International Studio & Curatorial Program New York (2016). In 2014 werd ze genomineerd voor de Volkskrant Beeldende Kunstprijs. Haar werk is gepresenteerd in groepstentoonstellingen in onder andere GEM, Den Haag, Museum de Pont, Tilburg, Hudson Valley Center for Contemporary Art, New York, ISCP, New York en Marc Straus Gallery, New York. Ze had solotentoonstellingen bij onder andere Upstream Gallery, de Vleeshal, Zeeuws Museum, Museum Jan Cunen en het Groninger Museum.  / Alle werken in de tentoonstelling zijn ontstaan met genereuze steun van het Mondriaan Fonds.

Routebeschrijving Stedelijk Museum Kampen:  Het Stedelijk Museum Kampen is zowel met het openbaar vervoer als met de auto goed bereikbaar. / Adres: Oudestraat 133, 8261 CK Kampen

   # meer informatie op website stedelijk museum kampen   

   # meer informatie op website maartje korstanje   

Maartje Korstanje
Unexpected Guests

15 december 2018 t/m 3 februari 2019
Voormalige Synagoge Kampen

# expo maartje korstanje
Unexpected Guests / sculptures

# fleursdumal.nl magazine

More in: Art & Literature News, Dutch Landscapes, Exhibition Archive, FDM Art Gallery, Maartje Korstanje, Natural history, Sculpture, Spurensicherung

BODY MATTERS: Anam Cara – Dwelling Body (performance opera) in Venice (It)

 

VENICE INTERNATIONAL PERFORMANCE ART WEEK 2018
BODY MATTERS
presents the performance opera
Anam Cara – Dwelling Body
Saturday, December 15, 2018
Starting from 16:00h
European Cultural Centre | Palazzo Mora, Venice (IT)

As the start of a new series of live projects entitled BODY MATTERS, the VENICE INTERNATIONAL PERFORMANCE ART WEEK presents on Saturday, December 15, 2018, a full one-day public event starting at 16:00h at the historic premises of the European Cultural Centre | Palazzo Mora, Venice (admission free).

Anam Cara – Dwelling Body is a live collective performance opera envisioned and devised by the artist duos VestAndPage and Andrigo&Aliprandi, perused conceptually together with Francesco Kiais (GR/IT). It will feature them in collaboration with Giorgia de Santi (IT), daz disley (UK), Marisa Garreffa (AU/IT), Fenia Kotsopoulou (GR/UK), Pavlos Kountouriotis (GR/BE), Enok Ripley (CA), Sara Simeoni (IT/DE), Mauro & Matilde Sambo (IT), Marcel Sparmann (DE) and Susanne Weins (DE), with the artistic and organizational assistance of Sabrina Bellenzier (IT) and Gülbeden Kulbay (SW) and under the technical direction of Giovanni Dantomio – We Exhibit.

When we are understood, we are at home – so here we dwell.

On this occasion, Palazzo Mora’s main hall and its six adjacent rooms will transform into a dwelling site of interconnected performance installations, where temporary, intensive co-creation processes aim to reveal qualities of existence.

 

As the title Anam Cara suggests, the artists – soul friends – gather and unveil hidden intimacies of their lives. They perform to find and draw from a common origin, their bodies engaging in acts of recognition and belonging. Anam Cara cuts across the normative, morality, categories of thought. The soul is uncaged, free from constraint, to foster companionship.

An absolute “I” is unthinkable, for the “I” is social. When more people share their sensory perception of the reality and live it as a felt mutual experience, the mirror of Narcissus falls into pieces: individual selves become relational and call for the collective, having no more reason to determine their singularity.

In a performance opera, visions are like threads that intersect with one another in an interweaving of lives and biographies, destinies and dreams, performed without a preconceived design. Both artists and the audience become part of an existential fabric, which consists of a performatic crossover of systems and patterns in an ever-changing reconfiguration of the notion of coexistence.

Castling under the weft of ephemeral scenic compositions woven of existential paths and with a non-linear narrative, the artists are absorbed into one multifaceted Dwelling Body, where the form, the image, the language, the gaze and the understanding simultaneously harbour to find shelter.

Anam Cara – Dwelling Body does not take place in a univocally descriptive or representative staged act. It follows a non-linear narrative structure, which develops through time-based interaction between the artists and the viewers, so as between people and cultures. Eventually, it is a founding aesthetic momentum where actual places, metaphorical places, invisible places and imaginary places are home of a perceptual itinerary, which the artists and those who will come to attend will shape in the now.

Presented by Studio Contemporaneo and Live Arts Cultures non-profit Cultural Associations in collaboration with European Cultural Centre | Global Art Affairs Foundation, We Exhibit and Venice Open Gates. With the kind support of ConCAVe.

   # for more information website veniceperformanceart.org   

# performance art
Live Arts Culture in Venice (I)
fleursdumal.nl magazine

More in: Art & Literature News, AUDIO, CINEMA, RADIO & TV, DANCE, FDM Art Gallery, Performing arts, THEATRE

Nieuwe publicatie van: PARK – platform for visual arts

PARK vierde in oktober 2018 het vijfjarig bestaan en maakte een boek waarin de activiteiten in de periode 2016-2018 zijn vastgelegd.

Het rijk geïllustreerde full-colour boek, met teksten van Esther Porcelijn en Rob Moonen, is opnieuw vormgegeven door Berry van Gerwen.

Het telt ruim 240 pagina’s en heeft een oplage van 600 stuks.

Alle tentoonstellingsprojecten, de bijna 200 exposerende kunstenaars en de extra activiteiten in de periode 2016-2018 komen aan bod. Het is de opvolger van het eerder verschenen ‘PARK 2013-2015‘.

Het boek kost € 20,- inclusief BTW, exclusief eventuele verzendkosten. Het verschijnt verschijnt op zondag 16 december 2018 tijdens een boekpresentatie om 16:00 uur bij PARK.
U kunt uw exemplaar ook bestellen via shop@park013.nl

  #  meer info op website PARK   

PARK 2016-2018
Teksten van Esther Porcelijn en Rob Moonen
Vormgeving door Berry van Gerwen
PARK
Platform for visual arts
240 pagina’s
Oplage 600 stuks
€ 20,-

PARK is een kunstinitiatief opgericht in 2013 door Rob Moonen in samenwerking met een zestal andere Tilburgse kunstenaars. Op dit moment bestaat de PARK werkgroep uit Linda Arts, René Korten, Rob Moonen en Liza Voetman.

PARK richt zich op actuele ontwikkelingen binnen de hedendaagse kunst én op kunstenaars met gedegen ervaring en bewezen kwaliteit. Er wordt plek geboden aan regionale collega’s maar ook aan landelijk of internationaal opererende kunstenaars, juist om een positieve bijdrage aan de discussie over actuele kunst tot stand te brengen. De werkgroep ambieert het podium van belang te laten zijn op landelijk niveau, maar bij elk project wordt met nadruk gezocht naar een inhoudelijke koppeling met de stad. De werkgroep is er van overtuigd dat samenwerking met andere partijen de zichtbaarheid en functionaliteit van de plek zal versterken, maar ook dat de plek een waardevolle stimulans voor de beeldende kunst in de stad en de regio zal kunnen zijn.

PARK wil steeds nieuwe verbindingen leggen, bijvoorbeeld door (internationaal opererende) curatoren uit te nodigen om kennis te nemen van de keur aan regionale beeldende kunstenaars en daarvan mogelijk enkele op te nemen in een tentoonstellingsproject. PARK wil een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van een gunstig productie- en vestigingsklimaat voor beeldend kunstenaars uit de regio door deze in contact te brengen met een nationaal en internationaal netwerk.

Per jaar worden er vijf projecten gerealiseerd met waar mogelijk een bijpassend raamprogramma in de vorm van lezingen, kunstenaarsgesprekken, muziek en film.

PARK
Wilhelminapark 53, 5041 ED Tilburg

info@park013.nl
Twitter.com/ParkTilburg
Facebook.com/Park013
Instagram.com/platform_for_visual_arts

Tijdens tentoonstellingen geopend:
vrijdag 13.00 – 17.00 uur
zaterdag 13.00 – 17.00 uur
zondag 13.00 – 17.00 uur
Toegang is gratis

PARK ligt op 10 minuten loopafstand van het Centraal Station Tilburg in de nabijheid van Museum De Pont. Er is beperkt gratis parkeergelegenheid voor de deur.

# new books
visual arts
fleursdumal.nl magazine

More in: #Editors Choice Archiv, - Book News, Architecture, Art & Literature News, Art Criticism, FDM Art Gallery, Linda Arts, Park, Performing arts, Porcelijn, Esther, Porcelijn, Esther, Sculpture, The talk of the town

Ton van Reen: Het diepste blauw (083). Een roman als feuilleton

`Doe de deur achter je dicht en loop maar naar boven’, roept Tijgers moeder, de lieve roodharige heks.

Mels holt de trap op, zijn vingers roffelend langs de spijlen. De deur van Tijgers slaapkamer staat open. Thija is er al. Ze zit op het hoofdeinde naast Tijger, haar arm om zijn hals. Hun ogen zijn gericht op iets wat voor Tijger op het bed ligt, maar Mels kan het niet zien.

Ze hebben hem niet gehoord. Geruisloos gaat Mels achterwaarts de trap af, opent zacht de voordeur en sluipt naar buiten. Met kloppend hart loopt hij naar de Wijer, de handen gebald in zijn broekzakken, alsof hij iemand wil wurgen.

Pas laat komt hij thuis. Het is al donker. Zijn moeder vraagt niets, ze begrijpt altijd alles.
Ze geeft hem thee met een stapel biscuitjes en wacht tot hij tot rust is gekomen.
`Ik heb slecht nieuws’, zegt ze dan. `Wil je het horen. Of is het voor vandaag te veel?’
`Zeg maar.’

`Die zigeunerjongen is gestorven.’
`Hij wilde nog lang niet dood.’ Mels is geschokt. En kwaad. `Het is niet eerlijk.’
`In het leven is niets eerlijk. Wat je graag wilt hebben, krijg je nooit.’

Denkt ze aan zijn vader? Hij vindt het verschrikkelijk dat die twee zo verschillend zijn en bijna nooit met elkaar praten. Zou zijn moeder gelukkiger zijn geweest met een andere man?

Omdat zijn vader er niet is, kan hij wat tegen zijn moeder aanhangen op de bank, op zoek naar troost. Zijn vader wil nooit dat hij zich door haar laat aanhalen. Hij vindt het iets voor moederskindjes.

Die nacht kan hij niet slapen. De hele nacht klinkt er vioolmuziek van heel ver. Woedende muziek. Alsof er wolven naar de maan huilen.

Als het nog donker is, staat hij al op en zoekt op de radio naar verre zenders. Vier uur. Tijd voor nachtraven. De fluitende en joelende tonen die van wie weet waar komen, stemmen hem rustig. Hij weet zeker dat het geheime boodschappen zijn. Misschien zijn er berichten bij uit China. Van de Chinese communisten voor de communisten hier die in het land geheime cellen opzetten, om later, samen met de Chinese legers, de macht te grijpen. Grootvader Rudolf weet zeker dat het ooit zover komt. Hij heeft visioenen van horden grijnzende gele mannetjes die het land onder de voet lopen. Voor elk van hen die sneuvelt komen er tientallen anderen.

Volgens grootvader hebben de Chinezen meer ruimte nodig in de wereld omdat ze met zo veel zijn. `Ze planten zich voort als ratten’, zegt hij. `Alleen maar om de wereld te overheersen. Wij zijn hier al bijna net zover. In het Rood Dorp zijn ook gezinnen met tien of twaalf kinderen. Die leggen rode lopers voor hen uit. Heel Europa zal worden platgewalst door het Gele Gevaar.’ `Is dat net zoiets als de gele verf?’ `Jazeker, mijn jongen, alleen wat erger.’ Maar grootvader Bernhard denkt er precies het tegenovergestelde van. Hij zegt juist dat de Chinezen liever in China blijven en dat China groot genoeg voor hen is. `En als ze dan toch zullen komen, dan zal ik ze vriendelijk ontvangen. In China heb ik alleen maar aardige mensen gezien.’

Mels probeert de code van een zender die een aantal verschillende pieptonen laat horen, te ontcijferen. Drie pieptonen in veel verschillende combinaties. Hij schrijft zijn vingers blauw op een velletje papier, maar alle rijtjes naast elkaar laten geen enkel verband met elkaar zien. Is het een zender die er juist voor bedoeld is om de vijand in de war te brengen? Hij komt er niet eens achter van wie de zender is en uit welk land hij zendt.

Al vroeg staat hij bij Thija aan de deur. Tijger heeft hem voorbij zien komen en volgt hem op de voet.
`Waar was je gisteren?’ vraagt Thija.
`Ik kon niet’, zegt hij. `Heb jij vannacht die viool ook gehoord?’
`Ik heb niets gehoord.’
`Jacob is dood’, zegt Mels. `Het moet zijn vader zijn geweest.’
`We wisten dat hij doodging.’
`We hadden vaker naar hem toe moeten gaan.’
`Stom, om zoiets achteraf te zeggen’, zegt Thija.

Ton van Reen: Het diepste blauw (083)
wordt vervolgd

fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Het diepste blauw, Archive Q-R, Reen, Ton van

Wilfred Owen poetry: The End

  

The End

After the blast of lightning from the east,
The flourish of loud clouds, the Chariot Throne;
After the drums of time have rolled and ceased,
And by the bronze west long retreat is blown,

Shall Life renew these bodies? Of a truth
All death will he annul, all tears assuage?-
Or fill these void veins full again with youth,
And wash, with an immortal water, Age?

When I do ask white Age he saith not so:
‘My head hangs weighed with snow.’
And when I hearken to the Earth, she saith:

‘My fiery heart shrinks, aching. It is death.
Mine ancient scars shall not be glorified,
Nor my titanic tears, the seas, be dried.’

Wilfred Owen
(1893 – 1918)
The End

fleursdumal.nl magazine

More in: Archive O-P, Owen, Wilfred, WAR & PEACE

Hugo Ball: Der Henker

 

Der Henker

Ich kugle Dich auf Deiner roten Decke.
Ich bin am Werk: blank wie ein Metzgermeister.
Tische und Bänke stehen wie blitzende Messer
der Syphiliszwerg stochert in Töpfen voll Gallert und Kleister.

Dein Leib ist gekrümmt und blendend und glänzt wie der gelbe Mond
deine Augen sind kleine lüsterne Monde
dein Mund ist geborsten in Wollust und in der Jüdinnen Not
deine Hand eine Schnecke, die in den blutroten Gärten voll Weintrauben und Rosen wohnte.

Hilf, heilige Maria! Dir sprang die Frucht aus dem Leibe
sei gebenedeit! Mir rinnt geiler Brand an den Beinen herunter.
Mein Haar ein Sturm, mein Gehirn ein Zunder
meine Finger zehn gierige Zimmermannsnägel
die schlage ich in der Christenheit Götzenplunder.

Als dein Wehgeschrei dir die Zähne aus den Kiefern sprengte
da brach auch ein Goldprasseln durch die Himmelssparren nieder.
Eine gigantische Hostie gerann und blieb zwischen Rosabergen stehen
ein Hallelujah gurgelte durch Apostel- und Hirtenglieder.

Da tanzten nackichte Männer und Huren in verrückter Ekstase
Heiden, Türken, Kaffern und Muhammedaner zumal
Da stoben die Engel den Erdkreis hinunter
Und brachten auf feurigem Teller die Finsternis und die Qual.
Da war keine Mutterknospe, kein Auge mehr blutunterlaufen und ohne Hoffen
Jede Seele stand für die Kindheit und für das Wunder offen.

Hugo Ball
(1886-1927)
Der Henker

fleursdumal.nl magazine

More in: Archive A-B, Ball, Hugo, Dada, DADA, Dadaïsme

Monument: Poems New and Selected by Natasha Trethewey

Layering joy and urgent defiance—against physical and cultural erasure, against white supremacy whether intangible or graven in stone—Trethewey’s work gives pedestal and witness to unsung icons.

Monument, Trethewey’s first retrospective, draws together verse that delineates the stories of working class African American women, a mixed-race prostitute, one of the first black Civil War regiments, mestizo and mulatto figures in Casta paintings, Gulf coast victims of Katrina. Through the collection, inlaid and inextricable, winds the poet’s own family history of trauma and loss, resilience and love.

In this setting, each section, each poem drawn from an “opus of classics both elegant and necessary,”* weaves and interlocks with those that come before and those that follow.

As a whole, Monument casts new light on the trauma of our national wounds, our shared history. This is a poet’s remarkable labor to source evidence, persistence, and strength from the past in order to change the very foundation of the vocabulary we use to speak about race, gender, and our collective future.
*Academy of American Poets’ chancellor Marilyn Nelson

Natasha Trethewey, two term U.S. Poet Laureate, Pulitzer Prize winner, and 2017 Heinz Award recipient, has written five collections of poetry and one book of nonfiction. An American Academy of Arts and Sciences fellow, she is currently Board of Trustees professor of English at Northwestern University. She lives in Evanston, Illinois.

Monument: Poems New and Selected
by Natasha Trethewey
Poetry
Houghton Mifflin Harcourt
Format: Hardcover
ISBN-13/EAN: 9781328507846
ISBN-10: 132850784X
Pages: 208
Price: $26.00
November 6, 2018

# new books
Natasha Trethewey
Monument: Poems New and Selected
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Bookstores, Archive S-T, Art & Literature News

Gérard de Nerval: Pensée de Byron – Élégie

Pensée de Byron – Élégie

Par mon amour et ma constance,
J’avais cru fléchir ta rigueur,
Et le souffle de l’espérance
Avait pénétré dans mon coeur ;
Mais le temps, qu’en vain je prolonge,
M’a découvert la vérité,
L’espérance a fui comme un songe…
Et mon amour seul m’est resté!

Il est resté comme un abîme
Entre ma vie et le bonheur,
Comme un mal dont je suis victime,
Comme un poids jeté sur mon coeur!
Pour fuir le piège où je succombe,
Mes efforts seraient superflus;
Car l’homme a le pied dans la tombe,
Quand l’espoir ne le soutient plus.

J’aimais à réveiller la lyre,
Et souvent, plein de doux transports,
J’osais, ému par le délire,
En tirer de tendres accords.
Que de fois, en versant des larmes,
J’ai chanté tes divins attraits !
Mes accents étaient pleins de charmes,
Car c’est toi qui les inspirais.

Ce temps n’est plus, et le délire
Ne vient plus animer ma voix;
Je ne trouve point à ma lyre
Les sons qu’elle avait autrefois.
Dans le chagrin qui me dévore,
Je vois mes beaux jours s’envoler;
Si mon oeil étincelle encore,
C’est qu’une larme va couler!

Brisons la coupe de la vie;
Sa liqueur n’est que du poison;
Elle plaisait à ma folie,
Mais elle enivrait ma raison.
Trop longtemps épris d’un vain songe,
Gloire ! amour ! vous eûtes mon coeur:
O Gloire ! tu n’es qu’un mensonge;
Amour! tu n’es point le bonheur!

Gérard de Nerval
(1808 – 1855)
Pensée de Byron – Élégie
fleursdumal.nl magazine

More in: Archive M-N, Byron, Lord, Nerval, Gérard de

Sibylla SCHWARZ: Ach, Amor, nimb dein schwäres Joch von mir

 

Sibylla Schwarz
Ach, Amor, nimb dein schwäres Joch von mir

Ach, Amor, nimb dein schwäres Joch von mir,
kans müglich seyn, nimb wegk die Liebes Plagen,
dein Joch ist schwer, drümb kan ichs nicht mehr tragen,
du bist zu süß, drümb klag ich über dir.
Nimb wegk die Last, sie unterdruckt mich schier:
was sol ich doch vohn deinen Pillen sagen,
die bitter sind, und doch mir wohl behagen?
Ich steh und geh im Zweiffel für und für:
wo sol ich hin? Im fall ich bin allein
so denck ich nuhr: Ach möcht ich bey Ihr seyn!
bin ich bey Ihr, so steht mir vohr das Scheiden;
liebt sie mich dan, das ich so sehr begehr,
so ist mir doch die Süßigkeit zu schwär;
Ich will den Tod wohl für die Liebe leiden.

Sibylla Schwarz (1621 – 1638)
Gedicht: Ach, Amor, nimb dein schwäres Joch von mir
fleursdumal.nl magazine

More in: Archive S-T, Archive S-T, SIbylla Schwarz

In Her Own Words. The Life and Poetry of Aelia Eudocia by Brian P. Sowers

In Her Own Words: The Life and Poetry of Aelia Eudocia is the first full-length study to examine Eudocia’s writings as a unified whole and to situate them within their wider fifth-century literary, social, and religious contexts.

Responsible for over 3,000 lines of extant poetry, Eudocia is one of the best-preserved ancient female poets. Because she wrote in a literary mode frequently suppressed by proto-orthodox (male) leaders, much of her poetry does not survive, and what does survive remains understudied and underappreciated.

This book represents a detailed investigation into Eudocia’s works: her epigraphic poem in honor of the therapeutic bath at Hammat Gader, her Homeric cento—a poetic paraphrase of the Bible using lines from Homer—and her epic on the fictional magician-turned-Christian, Cyprian of Antioch.

Reading her poetry as a whole and in context, Eudocia emerges as an exceptional author representing three unique late-antique communities: poets interested in preserving and transforming classical literature; Christians whose religious views positioned them outside and against traditional power structures; and women who challenged social, religious, and literary boundaries.

Brian P. Sowers is Assistant Professor of Classics at Brooklyn College, City University of New York.

In Her Own Words
The Life and Poetry of Aelia Eudocia
Brian P. Sowers
Hellenic Studies Series 80
Harvard University Press
Paperback
ISBN 9780674987371
275 pages
€22.50
Publication: January 2019

# new books
Aelia Eudocia
Life and work – poetry
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, Archive E-F, Archive E-F, Archive S-T, Art & Literature News, CLASSIC POETRY

Ton van Reen: Het diepste blauw (082). Een roman als feuilleton

Mels klopt zijn schouders af, een routinehandeling, altijd bang dat Lizet roos op zijn jas vindt. Ze heeft een hekel aan roos. Vaak borstelt ze de schouders van zijn jas af. Op straat moeten de mensen weten dat ze voor hem zorgt.

Op weg naar huis passeert hij het voormalige huis van Tijger, waarin nu de jongere zus van Tijger woont. Met haar heeft hij nauwelijks contact. Ze groeten elkaar. Soms maken ze een praatje, maar nooit over vroeger. Er zijn voor haar weinig mooie herinneringen overgebleven.

Haar vader die overleden is toen ze net geboren was. Tijger die ze nauwelijks heeft gekend. Haar moeder die gek was geworden van verdriet en zichzelf had opgeknoopt op de zolder, waar haar dochter, nog net geen zestien, haar had gevonden. Misschien dat de dochter zich daarom nooit aan iemand heeft kunnen hechten. Drie keer is ze getrouwd geweest, drie keer zijn de mannen vertrokken.

Hij kijkt altijd weer naar die deur. Nog steeds dezelfde deur, dezelfde vorm, maar in de loop der jaren met vele kleuren verf bestreken, vaak er afgebrand en weer opnieuw geschilderd.

Alle kleuren heeft de deur gehad, passend bij de stemming van de bewoners. Grijs in de jaren van Tijgers jeugd. Paars toen de jongere zus er woonde met een jonge man die aan yoga deed en elke dag op zijn kop voor het raam stond. Groen toen ze er woonde met een langharige man die dag en nacht blokfluit speelde en die haar twee kinderen naliet toen hij vertrok voor een wereldreis waarvan hij nooit was teruggekomen. Rood toen ze met een andere man ging samenwonen. En weer grijs, omdat die man zomaar verdwenen was en haar met een derde kind liet zitten. Al haar kindjes heeft ze rood haar meegegeven, als eerbetoon aan haar moeder.

Ton van Reen: Het diepste blauw (082)
wordt vervolgd

fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Het diepste blauw, Archive Q-R, Reen, Ton van

« Read more

Thank you for reading FLEURSDUMAL.NL - magazine for art & literature