1. Crosby, Stills, Nash and Young. The Wild, Definitive Saga of Rock’s Greatest Supergroup by David Browne
  2. The Milk Bowl of Feathers. Essential Surrealist Writings edited by Mary Ann Caws
  3. Lord Byron: By the Rivers of Babylon We Sat Down and Wept (Poem)
  4. Agnita Feis: De Soldaat (gedicht)
  5. Edinburgh Art Festival 25 July—25 August 2019
  6. Antony Kok website:
  7. Karel van de Woestijne: Stad (Gedicht)
  8. Will Streets: Shelley in the Trenches 2nd May 1916 (Poem)
  9. Kate Tempest nieuwe CD: Book of Traps and Lessons
  11. Francisca Stoecklin: Venus (Gedicht)
  12. Bert Bevers: Terugwerkende kracht (Gedicht)
  13. Kunstenfestival Watou 2019 van 29 juni tot en met 1 september
  14. Victor Hugo: L’Enfant (Poème)
  15. The Swiss Peasant by Mary Shelley
  16. Marcel Schwob: Le Lac Des Sylphes (Poème)
  17. Gladys Cromwell: The Beggar (Poem)
  18. Lord Byron: Remind me not, remind me not (Poem)
  19. Karel van de Woestijne: Gij draagt een schone vlechte haar… (Gedicht)
  20. Bert Bevers: Gouy (Gedicht)
  21. Agnita Feis: Oorlog (gedicht)
  22. Georg Trakl: An die Melancholie (Gedicht)
  23. Marcel Schwob: Sonnet Pour Lui (Poème)
  24. August Stramm: Schön (Gedicht)
  25. The Dream by Mary Shelley
  26. Victor Hugo: Le Poëte (Poème)
  27. Lord Byron: It is the hour (Poem)
  28. Gladys Cromwell: The Gates of Utterance (Poem)
  29. Karel van de Woestijne: Gelijk een arme, blinde hond (Gedicht)
  30. Montague Horatio Mostyn Turtle Pigott: The Lion (Poem)
  31. Emily Dickinson: I measure every Grief I meet
  32. Georg Trakl: Die junge Magd (Gedicht)
  33. Gertrude Stein: Johnny Grey
  34. Wilfred Owen: Strange Meeting (Poem)
  35. Agnita Feis: De slag (gedicht)
  36. Lord Byron: Euthanasia (Poem)
  37. Saki: The Background (short story)
  38. Karel van de Woestijne: Kind met het bleek gelaat (Gedicht)
  39. Marcel Schwob: Triolet En Scie Majeure (Poème)
  40. Gladys Cromwell: The Breath (Poem)
  41. Fernando Pessoa: Een spoor van mezelf. Een keuze uit de orthonieme gedichten
  42. Punk Rock Is Cool for the End of the World: Poems and Notebooks of Ed Smith
  43. Het diepste blauw (108) door Ton van Reen (Slot)
  44. Gérard de Nerval: Les heures du jour (Poéme)
  45. The Brother and Sister by Mary Shelley
  46. Marcel Schwob: Poésies En Argot (Poème)
  47. Negrophobia. An Urban Parable by Darius James
  48. Ocean Vuong: Op aarde schitteren we even
  49. Albert Hagenaars over de nieuwe dichtbundel ‘Nederzettingen’ van Bert Bevers
  50. Georg Trakl: Untergang (Gedicht)


  2. DANCE
  4. EXHIBITION – art, art history, photos, paintings, drawings, sculpture, ready-mades, video, performing arts, collages, gallery, etc.
  5. FICTION & NON-FICTION – books, booklovers, lit. history, biography, essays, translations, short stories, columns, literature: celtic, beat, travesty, war, dada & de stijl, drugs, dead poets
  6. FLEURSDUMAL POETRY LIBRARY – classic, modern, experimental & visual & sound poetry, poetry in translation, city poets, poetry archive, pre-raphaelites, editor's choice, etc.
  7. LITERARY NEWS & EVENTS – art & literature news, in memoriam, festivals, city-poets, writers in Residence
  9. MUSEUM OF LOST CONCEPTS – invisible poetry, conceptual writing, spurensicherung
  10. MUSEUM OF NATURAL HISTORY – department of ravens & crows, birds of prey, riding a zebra
  12. MUSIC
  15. STORY ARCHIVE – olv van de veestraat, reading room, tales for fellow citizens
  18. TOMBEAU DE LA JEUNESSE – early death: writers, poets & artists who died young
  19. ULTIMATE LIBRARY – danse macabre, ex libris, grimm & co, fairy tales, art of reading, tales of mystery & imagination, sherlock holmes theatre, erotic poetry, ideal women
  20. WAR & PEACE
  21. ·


  1. Subscribe to new material:
    RSS     ATOM



Hans Leybold


Die Wellen meiner bunten Räusche sind verdampft.
Breit schlagen, schwer und müd
die Ströme meines Lebens über Bänke
von Sand.
Mir schmerzen die Gelenke.
In mein Gehirn
hat eine maßlos große Faust sich eingekrampft.

Hans Leybold poetry magazine

More in: *War Poetry Archive, Archive K-L, Leybold, Hans


Virginia_Woolf12Virginia Woolf

6. Blue & Green
(from: Monday or Tuesday)


The ported fingers of glass hang downwards. The light slides down the glass, and drops a pool of green. All day long the ten fingers of the lustre drop green upon the marble. The feathers of parakeets — their harsh cries — sharp blades of palm trees — green, too; green needles glittering in the sun. But the hard glass drips on to the marble; the pools hover above the dessert sand; the camels lurch through them; the pools settle on the marble; rushes edge them; weeds clog them; here and there a white blossom; the frog flops over; at night the stars are set there unbroken. Evening comes, and the shadow sweeps the green over the mantelpiece; the ruffled surface of ocean. No ships come; the aimless waves sway beneath the empty sky. It’s night; the needles drip blots of blue. The green’s out.


The snub-nosed monster rises to the surface and spouts through his blunt nostrils two columns of water, which, fiery-white in the centre, spray off into a fringe of blue beads. Strokes of blue line the black tarpaulin of his hide. Slushing the water through mouth and nostrils he sings, heavy with water, and the blue closes over him dowsing the polished pebbles of his eyes. Thrown upon the beach he lies, blunt, obtuse, shedding dry blue scales. Their metallic blue stains the rusty iron on the beach. Blue are the ribs of the wrecked rowing boat. A wave rolls beneath the blue bells. But the cathedral’s different, cold, incense laden, faint blue with the veils of madonnas.


Monday or Tuesday, by Virginia Woolf
6. Blue & Green magazine

More in: - Monday or Tuesday, Archive W-X, Woolf, Virginia




Portret Martin Beversluis

Stadsdichter van Tilburg  (2015 -2017)

door kunstenaar Ivo van Leeuwen magazine for art & literature

More in: Beversluis, Martin, City Poets / Stadsdichters, Ivo van Leeuwen


MB_Meandertaler21Martin Beversluis  (Vlaardingen, 1972)
is sinds augustus 2015 stadsdichter van Tilburg.
Hij debuteerde in 1995 met de bundel ‘De Zeisloper’. Beversluis speelde als dichter in de band Listening Principles, en werkte daarna samen met zeefdrukker/ beeldend kunstenaar John Dohmen. Uit deze samenwerking onstonden de bundels ‘Rijpen onder invloed’ (2005) en ‘Blauw van jou’ (2007).
Sinds 2007 is Martin Beversluis succesvol actief als slamdichter in de Nederlandse Poetry Slam. In 2009 stond hij in de Finale van het Nederlands Kampioenschap Poetry Slam en in 2011 in de Halve Finale.
Op 5 november 2011 presenteerde Martin Beversluis zijn zevende bundel: ‘Talisman’, die verscheen bij Uitgeverij teleXpress in Tilburg.
Sinds september 2012 maakt Beversluis deel uit van muzikaal dichterscollectief Hongerlief. Martin Beversluis organiseert daarnaast samen met Daan Taks de Tilburgse Podiumvlees Poetry Slam. In 2014 formeerde hij samen met DJ Levi van Huygevoort Meandertaler. Met Meandertaler trad hij onder andere op op de Uitmarkt in Amsterdam.
Sinds september 2014 organiseert Martin Beversluis voor Beyond Borders Poëzie Polygonaal: poëzie en muziek op de zondagmiddag. Op gedichtendag 2015 kwam ter gelegenheid van het 20-jarig jubileum van Martin Beversluis de interactieve digitale dichtbundel ‘De liefde begonnen‘ uit. De bundel bestaat uit 9 gedichten op muziek.
Op 30 augustus 2015 werd Martin Beversluis geïnstalleerd als zevende stadsdichter van Tilburg. Bij zijn installatie verscheen ook meteen de nieuwe bundel ‘Meandertaler‘ bij uitgeverij Blikvorm.

Zie ook:
twitter: @Martin_B013 magazine for art & literature

More in: - Book News, Archive A-B, Art & Literature News, Beversluis, Martin, City Poets / Stadsdichters


John Hopkins RIP

Hoppy loves Suzy Creamcheese, who drips Mary Quant filled eyes
and a silver skirt like a space girl.
They watch black and white films and her legs go all the way up
to the liquid sky filled pop dream in a shaky psychedelic shimmer.

Hoppy Hopkins loves his music and poetry from those Hippies
and flower filled scented freaks, the Jagger’s and the Ginsberg’s
dance for his monochrome photography and liquid light shows.

Suzy Creamcheese drops acid to the Pink Floyd at the UFO Club
every Friday night and Hoppy stands on a scaffold grooving the heavy sounds.
She knew Hendryx and Neil Young and the Lovin’ Spoonful, and all the guys.

In the year of Our Lord 1967AD 14 hours of Yoko and friends snipped a dress
off of a girl made of paper with blunt scissors.
The girl wore nothing underneath bar Biba knickers with a smile like a dream.
The naked truth, said the media was shocking but suffered no paper cuts.

The London sunrise blasted the zapped plastic 1960s
into the vinyl sickness of the plastic orange of the 1970s.
Hoppy Hopkins’s hash stash got him slammed in a HM prison,
and Susan Zeiger (aka Suzy Creamcheese) left the building.

Vincent Berquez



Vincent Berquez is a London–based artist and poet. He has published in Britain, Europe, America and New Zealand. His work is in many anthologies, collections and magazine worldwide. Vincent Berquez was requested to write a Tribute as part of ‘Poems to the American People’ for the Hastings International Poetry Festival for 9/11, read by the mayor of New York at the podium. He has also been commissioned to write a eulogy by the son of Chief Albert Nwanzi Okoluko, the Ogimma Obi of Ogwashi-Uku to commemorate the death of his father. Berquez has been a judge many times, including for Manifold Magazine and had work read as part of Manifold Voices at Waltham Abbey. He has recited many times, including at The Troubadour and the Pitshanger Poets, in London. In 2006 his name was put forward with the Forward Prize for Literature. He recently was awarded a prize with Decanto Magazine. Berquez is now a member of London Voices who meet monthly in London, United Kingdom.

Vincent Berquez has also been collaborating in 07/08 with a Scottish composer and US film maker to produce a song-cycle of seven of his poems for mezzo-soprano and solo piano. These are being recorded at the Royal College of Music under the directorship of the concert pianist, Julian Jacobson. In 2009 he will be contributing 5 poems for the latest edition of A Generation Defining Itself, as well as 3 poems for Eleftheria Lialios’s forthcoming book on wax dolls published in Chicago. He also made poetry films that have been shown at various venues, including a Polish/British festival in London, Jan 07.

As an artist Vincent Berquez has exhibited world wide, winning prizes, such as at the Novum Comum 88’ Competition in Como, Italy. He has worked with an art’s group, called Eins von Hundert, from Cologne, Germany for over 16 years. He has shown his work at the Institute of Art in Chicago, US, as well as many galleries and institutions worldwide. Berquez recently showed his paintings at the Lambs Conduit Festival, took part in a group show called Gazing on Salvation, reciting his poetry for Lent and exhibiting paintings/collages. In October he had a one-man show at Sacred Spaces Gallery with his Christian collages in 2007. In 2008 Vincent Berquez had a solo show of paintings at The Foundlings Museum and in 2011 an exposition with new work in Langham Gallery London. magazine for art & literature

More in: Archive A-B, Berquez, Vincent, Vincent Berquez


ZERO_SM2Vuur, licht, beweging, ruimte, demonstraties en performances: een historisch overzicht van de innovatieve, internationale avant-gardistengroep ZERO. Met werk van onder meer herman de vries, Armando, Henk Peeters, Jan Schoonhoven, Jan Henderikse, Piero Manzoni, Lucio Fontana, Yves Klein, Jean Tinguely en Yayoi Kusama, Otto Piene, Heinz Mack, Günther Uecker e.a.

In de jaren 50 en 60 van de twintigste eeuw experimenteerde de kunstenaarsgroep ZERO met de meest innovatieve materialen en media. Na de zware oorlogsjaren wilden de aan dit internationale netwerk verbonden kunstenaars de kunst een nieuwe toekomst geven.

In 1962 was de eerste museale presentatie van ZERO te zien in het Stedelijk. In 1965 volgde een uitgebreidere tentoonstelling: Nul 1965, een van de hoogtepunten uit de geschiedenis van de beweging. Precies vijftig jaar daarna presenteert het Stedelijk opnieuw een overzichtstentoonstelling van deze radicale kunstenaarsgroep. ZERO – Let Us Explore the Stars maakt zichtbaar hoe de aan de beweging verbonden kunstenaars, waaronder Armando, Heinz Mack, Henk Peeters, Otto Piene, Jan Schoonhoven, Günther Uecker, Lucio Fontana, Yves Klein, Piero Manzoni, Jean Tinguely en Yayoi Kusama, de betekenis en vorm van de kunst blijvend hebben veranderd.

zero22ZERO – Let Us Explore the Stars komt voort uit een gezamenlijk onderzoeksproject dat als doel heeft inzicht te krijgen in het ZERO-netwerk als kern van kritische en experimentele kunst in het naoorlogse Europa. Het project, opgestart door het Solomon R. Guggenheim Museum, New York, de ZERO foundation, Düsseldorf en het Stedelijk Museum Amsterdam, leidde tot drie unieke tentoonstellingen in New York, Berlijn en Amsterdam waarin overtuigend aangetoond wordt dat het netwerk gezien kan worden als de missing link in de avant-garde kunst van de twintigste eeuw.

De naam ZERO werd in 1957 bedacht door Heinz Mack en Otto Piene als de naam voor een nieuwe kunstbeweging en een tijdschrift. De beknoptheid van het woord ZERO en zijn verstaanbaarheid in vele talen hielpen de groep in de jaren 60 een internationaal ‘merk’ te worden. ZERO markeerde een nieuw en optimistisch artistiek begin. In Nederland werd in dezelfde periode de Nul-groep opgericht door de kunstenaars Armando, Jan Henderikse, Henk Peeters, Jan Schoonhoven en herman de vries. In Frankrijk, Italië en België volgden gelijkgestemde kunstenaars – onder wie Jean Tinguely, Yves Klein, Daniel Spoerri, Jesús Rafael Soto, Lucio Fontana, Pierre Manzoni, Dadamaino en Christian Megert – een gelijksoortig artistiek pad. Gezamenlijk begonnen zij tentoonstellingen te organiseren in hun eigen ateliers, galerieën en musea. Ook produceerden ze samen kunstwerken, performances, happenings, tijdschriften, multiples en gedrukte uitgaven.

Zero: Let Us Explore the Stars
t/m 8 nov 2015
Stedelijk Museum Amsterdam
# Meer info op website Stedelijk Museum Amsterdam magazine for art & literature

More in: Art & Literature News, Exhibition Archive, herman de vries, Yves Klein, ZERO art


hoeullebecq12Aan De Rand Van De Wereld: Michel Houellebecq
door Martin de Haan

Portret in dertig korte stukken Uitgefloten, toegejuicht: Michel Houellebecq laat niemand koud. Maar wat weten we eigenlijk van die excentrieke man en zijn werk? Is hij echt zo cynisch en nihilistisch als vaak wordt beweerd, of moeten we zijn romans juist lezen als een noodroep in tijden van liefdeloosheid? In een dertigtal korte stukken, die zich laten lezen als de fragmenten van een dagboek, gaat Houellebecqs vaste vertaler Martin de Haan uitgebreid in op deze en andere vragen die de Franse schrijver oproept. Aan de rand van de wereld: Michel Houellebecq is daarmee een even leesbare als lezenswaardige inleiding in het werk van een van de groten van onze tijd. Onmisbare inleiding in het werk van een van de grote schrijvers van onze tijd, van de hand van zijn vertaler. Martin de Haan heeft een jarenlange persoonlijke band met Houellebecq en is als geen ander thuis in diens leven & werk.

Martin de Haan over Michel Houellebecq: Aan de rand van de wereld
Uitgeverij: De Arbeiderspers, 2015
ISBN 9789029538527
Taal: Nederlands
Paperback, 128 pag. magazine for art & literature

More in: Art & Literature News, Michel Houellebecq, NONFICTION: ESSAYS & STORIES, TRANSLATION ARCHIVE


Michel Houellebecq

Een professor aan de Sorbonne, groot kenner van het oeuvre van Joris-Karl Huysmans, ziet zijn land in 2022 aan de vooravond van de presidentsverkiezingen steeds verder polariseren: een burgeroorlog lijkt onvermijdelijk. De traditionele partijen zijn uitgespeeld, de strijd gaat tussen het Front National en de Fraternité musulmane (Moslimbroederschap). Op de valreep doet een van de leiders een politiekemeesterzet. Na de kalme triomf van De kaart het gebied, waarmee hij de Prix Goncourt won, is Michel Houellebecq helemaal terug als Frankrijks grootste provocateur. Ook zijn bekende thema’s keren terug: liefde, seks, eenzaamheid… Maar voor het eerst eindigt hij met een verrassend majeurakkoord.

Michel Houellebecq: Onderworpen
Uitgeverij De Arbeiderspers, 2015
ISBN 9789029538619
Vertaling van Martin de Haan
Paperback, 224 pag. magazine for art & literature

More in: Archive G-H, Art & Literature News, Joris-Karl Huysmans, Michel Houellebecq




In de naslaap waad ik langzaam water
in. Dat doe ik nooit. Als ik me druipend
afvraag wat ik hier te doen sta verrijs jij.

Met het jonge slanke lichaam dat ik ken
van oude foto’s, gekartelrand en al, maar
met het hoofd dat ik zo zachtjes streelde

toen je bijna aan je laatste adem. Weet je
nog? Je glimlacht. “Wat krijgen we nou?
Jij gaf toch helemaal niets om zwemmen,

jongen?” zeg je. En je drukt me nat tegen
je borst die zo op de mijne lijkt. “Dag pa,”
zeg ik. “Dag papa. Waar ben je al die tijd?”

Bert Bevers



In the after sleep I slowly wade into
the water. I never do. When dripping I
wonder what I am doing here, you resurrect.

With the young slender body which I know
from old pictures, serrated border and all,
yet with the head I so gently stroked

when you almost were on your last breath.
Remember? You smile. “What’s all this then?
You didn’t care about swimming at all,

boy?” you say. And you clasp me wet against
your chest so like mine. “Hey dad,” I say.
“Hi daddy. Where are you all the time?”

Gedicht Bert Bevers
Vertaald naar het Engels door Annmarie Sauer magazine

More in: Archive A-B, Overvloed, TRANSLATION ARCHIVE



Vachel Lindsay

Blanche Sweet

Moving-picture Actress
(After seeing the reel called “Oil and Water”.)

Beauty has a throne-room
In our humorous town,
Spoiling its hob-goblins,
Laughing shadows down.
Rank musicians torture
Ragtime ballads vile,
But we walk serenely
Down the odorous aisle.
We forgive the squalor
And the boom and squeal
For the Great Queen flashes
From the moving reel.

Just a prim blonde stranger
In her early day,
Hiding brilliant weapons,
Too averse to play,
Then she burst upon us
Dancing through the night.
Oh, her maiden radiance,
Veils and roses white.
With new powers, yet cautious,
Not too smart or skilled,
That first flash of dancing
Wrought the thing she willed:—
Mobs of us made noble
By her strong desire,
By her white, uplifting,
Royal romance-fire.

Though the tin piano
Snarls its tango rude,
Though the chairs are shaky
And the dramas crude,
Solemn are her motions,
Stately are her wiles,
Filling oafs with wisdom,
Saving souls with smiles;
’Mid the restless actors
She is rich and slow.
She will stand like marble,
She will pause and glow,
Though the film is twitching,
Keep a peaceful reign,
Ruler of her passion,
Ruler of our pain!

Vachel Lindsay poetry magazine

More in: Archive K-L, CLASSIC POETRY



Andrew Barton ‘Banjo’ Paterson
(1864 – 1941)

A Ballad of Ducks

The railway rattled and roared and swung
With jolting and bumping trucks.
The sun, like a billiard red ball, hung
In the Western sky: and the tireless tongue
Of the wild-eyed man in the corner told
This terrible tale of the days of old,
And the party that ought to have kept the ducks.

“Well, it ain’t all joy bein’ on the land
With an overdraft that’d knock you flat;
And the rabbits have pretty well took command;
But the hardest thing for a man to stand
Is the feller who says ‘Well I told you so!
You should ha’ done this way, don’t you know!’ —
I could lay a bait for a man like that.

“The grasshoppers struck us in ninety-one
And what they leave — well, it ain’t de luxe.
But a growlin’ fault-findin’ son of a gun
Who’d lent some money to stock our run —
I said they’d eaten what grass we had —
Says he, ‘Your management’s very bad;
You had a right to have kept some ducks!’

“To have kept some ducks! And the place was white!
Wherever you went you had to tread
On grasshoppers guzzlin’ day and night;
And then with a swoosh they rose in flight,
If you didn’t look out for yourself they’d fly
Like bullets into your open eye
And knock it out of the back of your head.

“There isn’t a turkey or goose or swan,
Or a duck that quacks, or a hen that clucks,
Can make a difference on a run
When a grasshopper plague has once begun;
‘If you’d finance us,’ I says, ‘I’d buy
Ten thousand emus and have a try;
The job,’ I says, ‘is too big for ducks!

“‘You must fetch a duck when you come to stay;
A great big duck — a Muscovy toff —
Ready and fit,’ I says, ‘for the fray;
And if the grasshoppers come our way
You turn your duck into the lucerne patch,
And I’d be ready to make a match
That the grasshoppers eat his feathers off!”

“He came to visit us by and by,
And it just so happened one day in spring
A kind of cloud came over the sky —
A wall of grasshoppers nine miles high,
And nine miles thick, and nine hundred wide,
Flyin’ in regiments, side by side,
And eatin’ up every living thing.

“All day long, like a shower of rain,
You’d hear ’em smackin’ against the wall,
Tap, tap, tap, on the window pane,
And they’d rise and jump at the house again
Till their crippled carcasses piled outside.
But what did it matter if thousands died —
A million wouldn’t be missed at all.

“We were drinkin’ grasshoppers — so to speak —
Till we skimmed their carcasses off the spring;
And they fell so thick in the station creek
They choked the waterholes all the week.
There was scarcely room for a trout to rise,
And they’d only take artificial flies —
They got so sick of the real thing.

“An Arctic snowstorm was beat to rags
When the hoppers rose for their morning flight
With the flapping noise like a million flags:
And the kitchen chimney was stuffed with bags
For they’d fall right into the fire, and fry
Till the cook sat down and began to cry —
And never a duck or fowl in sight.

“We strolled across to the railroad track —
Under a cover beneath some trucks,
I sees a feather and hears a quack;
I stoops and I pulls the tarpaulin back —
Every duck in the place was there,
No good to them was the open air.
‘Mister,’ I says, ‘There’s your blanky ducks!'”

Andrew Barton Paterson poetry magazine

More in: Archive O-P, CLASSIC POETRY



Ernest Dowson

A Requiem

Neobule, being tired,
Far too tired to laugh or weep,
From the hours, rosy and gray,
Hid her golden face away.
Neobule, fain of sleep,
Slept at last as she desired!

Neobule! is it well,
That you haunt the hollow lands,
Where the poor, dead people stray,
Ghostly, pitiful and gray,
Plucking, with their spectral hands,
Scentless blooms of asphodel?

Neobule, tired to death
Of the flowers that I threw
On her flower-like, fair feet,
Sighed for blossoms not so sweet,
Lunar roses pale and blue,
Lilies of the world beneath.

Neobule! ah, too tired
Of the dreams and days above!
Where the poor, dead people stray,
Ghostly, pitiful and gray,
Out of life and out of love,
Sleeps the sleep which she desired.

Ernest Dowson poetry magazine

More in: Archive C-D, Dowson, Ernest

« Read more

Thank you for reading FLEURSDUMAL.NL - magazine for art & literature