1. Poetic Salvage. Reading Mina Loy by Tara Prescott
  2. Bert Bevers: Kijk maar door me heen (gedicht)
  3. Naakt of bloot? Het vrouwelijk naakt in de hedendaagse kunst in Museum Jan Cunen Oss
  4. Antonin Artaud: Le Navire mystique (Poème)
  5. The Kiss: Intimacies from Writers
  6. Antoine de Saint-Exupéry: Du vent, du sable et des étoiles.
  7. Lord Byron: John Keats Poem
  8. Thanks for the View, Mr. Mies: Lafayette Park, Detroit
  9. Ton van Reen: Het diepste blauw (091). Een roman als feuilleton
  10. Hans Ebeling Koning: Vegetation II
  11. Jean Cocteau: Metamorphosis. Expositie en boek
  12. Mina Loy’s Critical Modernism by Laura Scuriatti
  13. Nu in Museum De Pont Tilburg te zien: Richard Long
  14. Leïla Slimani: Dans le jardin de l’ogre
  15. Saki: The Unrest-Cure (short story)
  16. Benjamin Balint: Kafka’s laatste proces. De strijd om een literaire nalatenschap
  17. Ton van Reen: Het diepste blauw (090). Een roman als feuilleton
  18. Useless Magic: Lyrics and Poetry by Florence Welch
  19. In de man zit nog een jongen. Willem Wilmink – De biografie door Elsbeth Etty
  20. Wilfred Owen: Arms and the Boy (Poem)
  21. Victor Hugo: Claire (Poème)
  22. Sophie Albrecht: Im Junius 1783 (Gedicht)
  23. Ton van Reen: Het diepste blauw (089). Een roman als feuilleton
  24. Robert Desnos: Jack l’Égareur
  25. Nieuwe bundel van Paul Bezembinder: GEDICHTEN (100 pagina’s weemoed en verlangen!)
  26. Emily Dickinson: Because I could not stop for Death
  27. Antonin Artaud: Je ne crois plus aux mots des poèmes (Poème)
  28. Poëzieweek & Gedichtendag 2019 (31 januari t.m. 6 februari)
  29. Paul Laurence Dunbar: The Lynching Of Jube Benson. Short story
  30. ‘Fantoommerrie’ nieuwe dichtbundel van Marieke Lucas Rijneveld
  31. Poëziepaleis zoekt talent!
  32. August Stramm: Ich (Gedicht)
  33. Ton van Reen: Het diepste blauw (088). Een roman als feuilleton
  34. James Joyce: A Flower Given to My Daughter
  35. Lord Byron: I Would I Were a Careless Child (Poem)
  36. Three Poems by Hannah Sullivan – Winner of the T.S. Eliot Prize 2018
  37. Franz Kafka, the Eternal Son. A Biography by Peter-André Alt
  38. Gouden Ganzenveer-laureaat 2019: Ian Buruma
  39. Ton van Reen: Het diepste blauw (087). Een roman als feuilleton
  40. The Responsibilities of an Artist: Nexus-lezing door Ai Weiwei
  41. Saki: The Match-Maker (short story)
  42. Antonin Artaud: Poète noir (Poème)
  43. Christian Metz: Poetisch denken. Die Lyrik der Gegenwart
  44. Wilfred Owen: A Terre (Poem)
  45. The Boy and The Bayonet by Paul Laurence Dunbar (Short story)
  46. Koos Meinderts: De schelmenstreken van Reinaert de Vos
  47. Ton van Reen: Het diepste blauw (086). Een roman als feuilleton
  48. August Stramm: Weltwehe (Gedicht)
  49. Bert Bevers: Verdwijnpunt (Gedicht)
  50. Carmen Sylva: Der Krieg (Gedicht)


  2. DANCE
  4. EXHIBITION – art, art history, photos, paintings, drawings, sculpture, ready-mades, video, performing arts, collages, gallery, etc.
  5. FICTION & NON-FICTION – books, booklovers, lit. history, biography, essays, translations, short stories, columns, literature: celtic, beat, travesty, war, dada & de stijl, drugs, dead poets
  6. FLEURSDUMAL POETRY LIBRARY – classic, modern, experimental & visual & sound poetry, poetry in translation, city poets, poetry archive, pre-raphaelites, editor's choice, etc.
  7. LITERARY NEWS & EVENTS – art & literature news, in memoriam, festivals, city-poets, writers in Residence
  9. MUSEUM OF LOST CONCEPTS – invisible poetry, conceptual writing, spurensicherung
  10. MUSEUM OF NATURAL HISTORY – department of ravens & crows, birds of prey, riding a zebra
  12. MUSIC
  15. STORY ARCHIVE – olv van de veestraat, reading room, tales for fellow citizens
  18. TOMBEAU DE LA JEUNESSE – early death: writers, poets & artists who died young
  19. ULTIMATE LIBRARY – danse macabre, ex libris, grimm & co, fairy tales, art of reading, tales of mystery & imagination, sherlock holmes theatre, erotic poetry, ideal women
  20. WAR & PEACE
  21. ·


  1. Subscribe to new material:
    RSS     ATOM



Eugene Field




HE little toy dog is covered with dust,

But sturdy and stanch he stands;

And the little toy soldier is red with rust,

And his musket moulds in his hands.

Time was when the little toy dog was new,

And the soldier was passing fair;

And that was the time when our Little Boy Blue

Kissed them and put them there.


“Now, don’t you go till I come,” he said,

“And don’t you make any noise!”

So, toddling off to his trundle-bed,

He dreamt of the pretty toys;

And, as he was dreaming, an angel song

Awakened our Little Boy Blue–

Oh! the years are many, the years are long,

But the little toy friends are true!


Ay, faithful to Little Boy Blue they stand,

Each in the same old place,

Awaiting the touch of a little hand,

The smile of a little face;

And they wonder, as waiting the long years through

In the dust of that little chair,

What has become of our Little Boy Blue,

Since he kissed them and put them there.


“Little Boy Blue” is reprinted from The Little Book of American Poets: 1787-1900. Ed. Jessie B. Rittenhouse. Cambridge: Riverside Press, 1915

Eugene Field poetry magazine

More in: Archive E-F, CLASSIC POETRY

Thomas Dekker: COUNTRY GLEE


Thomas Dekker




HAYMAKERS, rakers, reapers, and mowers,

Wait on your Summer-queen;

Dress up with musk-rose her eglantine bowers,

Daffodils strew the green;

Sing, dance, and play,

‘Tis holiday;

The sun does bravely shine

On our ears of corn.

Rich as a pearl

Comes every girl,

This is mine, this is mine, this is mine;

Let us die, ere away they be borne.


Bow to the Sun, to our queen, and that fair one

Come to behold our sports:

Each bonny lass here is counted a rare one,

As those in a prince’s courts.

These and we

With country glee,

Will teach the woods to resound,

And the hills with echoes hollow:

Skipping lambs

Their bleating dams,

‘Mongst kids shall trip it round;

For joy thus our wenches we follow.


Wind, jolly huntsmen, your neat bugles shrilly,

Hounds make a lusty cry;

Spring up, you falconers, the partridges freely,

Then let your brave hawks fly.

Horses amain,

Over ridge, over plain,

The dogs have the stag in chase:

‘Tis a sport to content a king.

So ho ho! through the skies

How the proud bird flies,

And sousing kills with a grace!

Now the deer falls; hark, how they ring!


‘Country Glee’ was originally published in The Sun’s Darling (1656).

Thomas Dekker poetry magazine

More in: Archive C-D, CLASSIC POETRY

John White Chadwick: The hardest lot


John White Chadwick


The hardest lot


O look upon the face of a dead friend

Is hard; but ’tis not more than we can bear

If, haply, we can see peace written there,–

Peace after pain, and welcome so the end,

Whate’er the past, whatever death may send.

Yea, and that face a gracious smile may wear,

If love till death was perfect, sweet, and fair;

But there is woe from which may God defend:

To look upon our friendship lying dead,

While we live on, and eat, and drink, and sleep–

Mere bodies from which all the soul has fled–

And that dead thing year after year to keep

Locked in cold silence in its dreamless bed:–

There must be hell while there is such a deep.


“The Hardest Lot” is reprinted from American Sonnets. Ed. William Sharp. London: Walter Scott, 1889

John White Chadwick poetry magazine

More in: Archive C-D, CLASSIC POETRY

Anne Boleyn: O Death, Rock Me Asleep


Anne Boleyn


O Death, Rock Me Asleep


DEATH, rock me asleep,

Bring me to quiet rest,

Let pass my weary guiltless ghost

Out of my careful breast.

Toll on, thou passing bell;

Ring out my doleful knell;

Let thy sound my death tell.

Death doth draw nigh;

There is no remedy.


My pains who can express?

Alas, they are so strong;

My dolour will not suffer strength

My life for to prolong.

Toll on, thou passing bell;

Ring out my doleful knell;

Let thy sound my death tell.

Death doth draw nigh;

There is no remedy.


Alone in prison strong

I wait my destiny.

Woe worth this cruel hap that I

Should taste this misery!

Toll on, thou passing bell;

Ring out my doleful knell;

Let thy sound my death tell.

Death doth draw nigh;

There is no remedy.


Farewell, my pleasures past,

Welcome, my present pain!

I feel my torments so increase

That life cannot remain.

Cease now, thou passing bell;

Rung is my doleful knell;

For the sound my death doth tell.

Death doth draw nigh;

There is no remedy.


Anne Boleyn poetry magazine

More in: Anne Boleyn, Archive A-B

VPRO BOEKEN met Deirdre Enthoven & Bert Keizer


VPRO BOEKEN met Deirdre Enthoven & Bert Keizer

Uitzending VPRO BOEKEN op zondag 29 december 2013 N1 11.20-12.00

Deirdre Enthoven schreef Bewogen besluiten: professionals en hun dilemma’s na de moord op de jongetjes Ruben en Julian uit Zeist, dit jaar in het nieuws. Ze raakte gefascineerd door de collectieve verontwaardiging: hoe heeft dit kunnen gebeuren?


Tumult bij de uitgang. Lijden, lachen en denken rond het graf is een nuchter boek van arts, filosoof en schrijver Bert Keizer. Hij werkt in een verpleegtehuis en heeft al meer dan duizend doden gezien. Daarom is hij de man bij uitstek om ons tips te geven voor een mooi sterfbed.

VPRO Boeken is aanstaande zondag 29 december 2013 te zien op Nederland 1, van 11.20 tot 12.00 uur.

# website VPRO BOEKEN magazine

More in: - Book News, Art & Literature News

Alfred Edward Housman: Here Dead We Lie

- Housman

Alfred Edward Housman

(1859 – 1936)


Here Dead We Lie


Here dead we lie

Because we did not choose

To live and shame the land

From which we sprung.


Life, to be sure,

Is nothing much to lose,

But young men think it is,

And we were young.


Alfred Edward Housman poetry magazine

More in: Archive G-H, Housman, A.E.

T.T. Cloete: Uitgedun

fdm poetry04

Acht vertalingen van gedichten van T.T. Cloete (1924)

door Carina van der Walt & Geno Spoormans



T.T. Cloete



Ek dank U dat ek Heer

soos van ouds vanoggend weer

my baard mag skeer.


Vroeër was ek gesteld

op seks en soma, op geweld

en eer en geld.


Nou is ek goedkoop

gesteld op bloedomloop

en brood en stroop.



T.T. Cloete



Ik dank U Heer

dat ik vanochtend als weleer

mijn baard weer scheer.


Vroeger was ik gesteld

op seks en soma, op geweld

en eer en geld.


Nou ben ik goedkoop

gesteld op bloedsomloop

en brood met stroop.



T.T. Cloete 8 gedichten: Vertalingen uit het Zuid-Afrikaans door Carina van der Walt & Geno Spoormans 2010 magazine

More in: Archive C-D, T .T. Cloete, Walt & Spoormans

T.T. Cloete: Marilyn Monroe foto in blou


Vertalingen van acht gedichten van T.T. Cloete (1924)

door Carina van der Walt & Geno Spoormans




Marilyn Monroe foto in blou

(Foto van Milton H. Green, Los Angeles, 1954)


een jonge dame draagt haar lippen op haar mond – Pierre Kemp


volskaamte skrylings sit Marilyn Monroe

in ‘n volstrek

leë blou

ruim vertrek


die spanbroek van plooilose blou materiaal

is ‘n vliesdun vel

wat alles wat binne is kaal

na buite egalig sag gestrek nerfeus vertel


asof dit by alles pas

die kop hang geluidloos effens laggend agteroor –

hou sy die leë glas in die linkerhand vas

wie luister kan goed in die volstreke stilte hoor


hoe skaamgroot die lippige mond

oop lag pront

pruilend nat rooi rond

gewelf soos ‘n gekoesterde soet kriewelige wond


vir die nakende detail in die bygesprek

met ‘n omweg kan bysake aandag trek

op hoofsake – is slegs die een skoen uitgetrek

elke besonderheid is op sy plek


deur die volstrekte stilte heen hoor groot

praat die deurgefluisterde skoot

oop en bloot

nakont vlesig groot


wat gloei onder die vals-egte dubbele huid

juig deur alle lippe en wange uit

dat dit tuit dat dit tuit

uitjubelend gierig uitnodigend uit


vrouwees Simone de Beauvoir

is deur huid en deur haar

oop en openbaar

gekleed sigbaar


oog en oor laat hulle nie bedrieg nie

huid en haar weet nie van lieg nie



T.T. Cloete

Marilyn Monroe foto in blauw

(Foto van Milton H. Green, Los Angeles, 1954)


een jonge dame draagt haar lippen op haar mond – Pierre Kemp


schaamtevol schrijlings bezet Marilyn Monroe

in klein bestek

een leeg blauw

ruim vertrek


de rekbroek van plooiloze blauwe stof raakt

vliesdun aan de huid en vertelt

wat daarbinnen nerveus naakt

rimpelloos zacht naar buiten pelt


alsof het bij elke gelegenheid past

het hoofd kantelt geluidloos lachend of nog zachter –

houdt zij een leeg glas in de linkerhand vast

wie luistert hoort goed in de stilte daarachter


hoe de lippige mond

schaamtegroot open lacht pront

pruilend nat rood rond

gewelfd zoals een onweerstaanbaar jeukende wond


als niets verhullend detail voor à propos gesprekken

met een omweg kunnen bijzaken de aandacht trekken

op hoofdzaken – vond ze het nodig een schoen uit te trekken

elk aspect moet immers belangstelling wekken


door deze volstrekte stilte heen hoort groot

spraak de lang beloofde schoot

open en bloot

nakont vlesig groot


wat gloeit onder de vals-echte dubbele huid

juicht tussen alle lippen en wangen luid

naar buiten tot het tuit en tuit

jubelend gulzig en vrij uit


vrouw-zijn Simone de Beauvoir

is door huid en door haar

open en openbaar

gekleed zichtbaar


ogen en oren laten zich niet bedriegen

huid en haar weten niet van liegen


T.T. Cloete 8 gedichten: Vertalingen uit het Zuid-Afrikaans door Carina van der Walt & Geno Spoormans 2010

(wordt vervolgd) magazine

More in: Archive C-D, T .T. Cloete, Walt & Spoormans

Freda Kamphuis: ‘Erbarme dich’



FREDAK Erbarme dich


2013 – Freda Kamphuis

‘ Erbarme Dich ‘ magazine

More in: *Concrete + Visual Poetry K-O, Freda Kamphuis, Visual & Concrete Poetry

Karl Kraus: Das arme Leben

krauskarl 01

Karl Kraus


Das arme Leben


Tust du nicht unrecht diesen Freuden?

Verbergen sie nicht Gram und Qual?

Verzittert nicht das tiefste Leiden

in einem Tränenbach-Kanal?


Hat doch der Glaube sie zum Narren,

daß jeder Schritt ins Freie drängt,

wenn sie in diese Enge starren,

die sich nur immer mehr verengt.


Bange macht jedem jede Stunde,

die von ihm abnimmt Stück für Stück,

und jeder zieht mit einer Wunde

in sein Verhängnis sich zurück.


Wer fühlt das Leben nicht vertropfen

und wie es in den Tod verfällt!

Sie hören ihre Herzen klopfen,

und eben darum lärmt die Welt.


Jeglicher Blick verkürzt das Dauern

von der bemessnen Wartezeit,

und jeder Atemzug ist Schauern,

und jeder Gang ein Grabgeleit.


Wenn sie verrucht den andern nahmen

den zugeteilten Henkerschmaus,

es hat zum vorbestimmten Amen

der vollste Magen nichts voraus.


Heben vergebens ihre Hände,

eh sie vereint das letzte Band.

Sie reichen alle doch am Ende

einander ihre Totenhand.


Karl Kraus poetry magazine

More in: Archive K-L, Kraus, Karl

Jasper Mikkers: Wanneer er niets meer lijkt te zijn

fleursdumal 111a


Jasper Mikkers

Wanneer er niets meer lijkt te zijn


Wanneer er niets meer lijkt te zijn

dat oog en hand houvast kan geven

we tasten in een leegte zonder licht

dan worden we gered door hen die in

ons wonen, wakker worden, spreken gaan


Het meest zijn we gehecht aan het gezicht

dat uit het harde duister aan komt zweven

en ons weer adem geeft, een stem, bestaan

en lippen om te kussen, een gedicht –

dat ons optilt, terugbrengt naar het leven


Jasper Mikkers is Stadsdichter van Tilburg

Noot:  Dit titelloze gedicht schreef Jasper Mikkers op verzoek van kunstenares Margot Homan en is gewijd aan het beeld dat zij maakte en geplaatst is in de Helga Deen-tuin (hoek Willem-II-straat en Fabrieksstraat) in Tilburg. Het beeld beeldt verbondenheid uit, kreeg daarom ook die titel en werd onthuld op 2 september 2013.

Jasper Mikkers poetry magazine

More in: Archive M-N, City Poets / Stadsdichters, Mikkers, Jasper

Nikola Vaptsarov: The Wife’s Song

Nikola Vaptsarov



The Wife’s Song

Now the quiet full of fear
flowers in our little shack.
Over is the fight, my dear,
but you don’t come back.

And I wept, and did implore;
why would you not hear?
So you went. Within our door
close it grew and drear.

All I heard was the alarm
of my heart that beat in pain,
and softly I put out my arm
hoping to find you there again.

I am jealous, Fernandez,
there’s a word I hate –
“freedom”, – for it did obsess
all your thoughts of late.

Maybe you are right, who knows?
Maybe you are right, my dear,
but the pain still tears and gnaws
and I fear, I fear

that dreadful emptiness that hangs
in our room and seems to grow.
There, I hear, the front-gate bangs. –
But you won’t come back, I know.



Днес тревожния покой
дебне в малката ни къща.
Стихна боя, мили мой,
ала ти се не завръщаш.

А те молих, плаках аз,
ти защо не ме послуша?
Тръгна. В стаята тогаз
стана тихо и задушно.

Само моето сърце
чувах как тревожно бие
и протегнала ръце,
исках пак да те открия…

Аз ревнувам, Фернандес,
мразя даже тази дума
“свобода”, която днес
те увлече тъй безумно.

Може би си прав, нали?
Може би си прав, любими,
ала мене ме боли
и тежи ми, и тежи ми

тая страшна пустота,
легнала във нашта стая.
Хлопна пътната врата. –
Няма да се върнеш. Зная.


Nikola Vaptsarov poetry

source: magazine

More in: Archive U-V, Vaptsarov, Nikola

« Read more

Thank you for reading FLEURSDUMAL.NL - magazine for art & literature