In this category:

Or see the index

All categories

  1. CINEMA, RADIO & TV
  2. DANCE
  3. DICTIONARY OF IDEAS
  4. EXHIBITION – art, art history, photos, paintings, drawings, sculpture, ready-mades, video, performing arts, collages, gallery, etc.
  5. FICTION & NON-FICTION – books, booklovers, lit. history, biography, essays, translations, short stories, columns, literature: celtic, beat, travesty, war, dada & de stijl, drugs, dead poets
  6. FLEURSDUMAL POETRY LIBRARY – classic, modern, experimental & visual & sound poetry, poetry in translation, city poets, poetry archive, pre-raphaelites, editor's choice, etc.
  7. LITERARY NEWS & EVENTS – art & literature news, in memoriam, festivals, city-poets, writers in Residence
  8. MONTAIGNE
  9. MUSEUM OF LOST CONCEPTS – invisible poetry, conceptual writing, spurensicherung
  10. MUSEUM OF NATURAL HISTORY – department of ravens & crows, birds of prey, riding a zebra
  11. MUSEUM OF PUBLIC PROTEST- photos, texts, videos, street poetry, 1968
  12. MUSIC
  13. PRESS & PUBLISHING
  14. REPRESSION OF WRITERS, JOURNALISTS & ARTISTS
  15. STORY ARCHIVE – olv van de veestraat, reading room, tales for fellow citizens
  16. STREET POETRY
  17. THEATRE
  18. TOMBEAU DE LA JEUNESSE – early death: writers, poets & artists who died young
  19. ULTIMATE LIBRARY – danse macabre, ex libris, grimm & co, fairy tales, art of reading, tales of mystery & imagination, sherlock holmes theatre, erotic poetry, ideal women
  20. WAR & PEACE
  21. ·




  1. Subscribe to new material:
    RSS     ATOM

BOOKS

· Festival de la BnF 2018 Paris: La Bibliothèque parlante · Ton van Reen: Het diepste blauw (050). Een roman als feuilleton · Karl Marx: Das Kapital · Orphic Paris by Henri Cole · Karl Marx: Es kommt darauf an, die Welt zu verändern. Ein Karl-Marx-Lesebuch · Patrick Tudoret: Fromentin. Le roman d’une vie · JACE van de Ven: Met Vaart In Het Hart. Verhalen uit het Brabants Wielercafé · Sleeping Late on Judgment Day. Poems by Jane Mayhall · Ton van Reen: Het diepste blauw (049). Een roman als feuilleton · Alberto Manguel: Packing My Library. An Elegy and Ten Digressions · Ton van Reen: Het diepste blauw (048). Een roman als feuilleton · Monika Maron: Munin oder Chaos im Kopf

»» there is more...

Festival de la BnF 2018 Paris: La Bibliothèque parlante

Festival de la BnF 2018 Paris

Les textes de La Bibliothèque parlante dans les collections de la BnF (samedi 26 et dimanche 27 mai 2018 – François-Mitterrand –  BnF Paris)

# Website La Bibliothèque parlante

 

fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, Art & Literature News, CINEMA, RADIO & TV, FDM in Paris, Libraries in Literature


Ton van Reen: Het diepste blauw (050). Een roman als feuilleton

Een man op een racefiets stopt bij Mels, trekt hem op het pad en jaagt weer verder. Alles zonder woorden, in grote haast, om de verloren tijd goed te maken.

Tegenover de molen staat de villa die directeur Frans-Joseph heeft laten bouwen. Zo groot als het huis is, toont het vooral hoe klein de watermolen is. Het is respectloos tegenover de geschiedenis van de fabriek waarvan de wortels bij de watermolen liggen. Na het vertrek van Frans-Joseph naar Zwitserland heeft het grote huis een paar jaar leeggestaan. Nu wordt het verbouwd. Niemand weet voor wie.

Op de parkeerplaats bij de watermolen staan al auto’s. Het huis van grootvader Bernhard is veranderd in een restaurant met dagcafé. Er lopen mensen rond de molen. Ze fotograferen elkaar bij het draaiende waterrad dat gifgroene schoepen heeft gekregen die blikkerig rammelen, alsof er kiezelstenen in rond rollen. Het geluid is zo onecht dat het pijn doet in de oren van iemand die het geluid van de oorspronkelijke molen kent.

De molen lijkt op een sprookjesmolen uit een kinderboek. Het is een museum geworden, met winkel. Er worden pakken meel van verschillende graansoorten verkocht. En koeken, gebakken volgens een recept van de vroegere molenaarsvrouw. Dat staat op het etiket. Maar Mels kan zich geen molenaarsvrouw herinneren, of het moet de weduwe Hubben-Houba zijn, maar ze was al dood voordat hij werd geboren. Van haar weet men nog nauwelijks iets. Op het kantoor hing een vergeelde foto van haar. En hij kent haar handschrift van de rekeningen en loonboekjes.

Hij proeft het stukje koek dat hij, net als iedereen die plaatsneemt op het terras, aangeboden krijgt. Het smaakt naar zoet brood. Maar niet dat van vroeger. Zo zoet, dat bestond toen niet.

Door de openstaande deur ziet hij dat de as die het waterrad koppelt met de overbrenging naar de molensteen is losgemaakt. Achter een kast zit een elektromotor verborgen die de molen aandrijft. Wie niet weet hoe het maalwerk werkt, ziet het niet. Het waterrad draait nutteloos rond. Het maakt Mels kwaad. Zo wordt het publiek dat meel uit grootmoeders tijd koopt, belazerd.

Hij bestelt koffie. Het meisje dat de bestelling noteert, vraagt achteloos of hij ook een pak koeken wil kopen. Hij geeft geen antwoord. Hij windt zich op over het bedrog.

Hij zit vlak bij het keukenraam van grootvader Bernhard. Vroeger was het donkerblauw, nu is het geverfd in een zoetroze kleur. Niets is hier nog echt. Van het werk van grootvader Bernhard, die de molen had teruggebracht in zijn oorspronkelijke staat, is niets over.

Ton van Reen: Het diepste blauw (050)
wordt vervolgd

fleursdumal.nl magazine

More in: - Book Stories, - Het diepste blauw, Archive Q-R, Reen, Ton van


Karl Marx: Das Kapital

Karl Marx’ “Kapital” ist ein Schlüsselwerk der politischen Philosophie. Bis heute wird es kontrovers diskutiert und immer wieder rücken seine Thesen ins Blickfeld einer breiten Öffentlichkeit.

Weitgehend ungelöst scheinen demnach die Fragen, denen sich Marx in seiner scharfsichtigen Analyse widmet: Wie schafft es der Mensch, in einer kapitalistisch organisierten Gesellschaft die Zügel in der Hand zu behalten? Und was ist nötig, damit er hinter ihren offenbar rätselhaften Prozessen nicht gänzlich ‘verschwindet’? – Marx’ Hauptwerk blieb Fragment.

Der in dieser Ausgabe vollständig enthaltene erste Band, ‘Der Produktionsprozess des Kapitals’, ist der einzige von vier geplanten Bänden, den Marx in summa selbst verfasst und herausgegeben hat.

In ihm verdichtet sich, nach jahrzehntelangen Studien, seine gesamte politische Ökonomie.

Karl Marx
Das Kapital
Ungekürzte Ausgabe nach der zweiten Auflage von 1872, mit einem Geleitwort von Karl Kosch aus dem Jahre 1932 in feinem Cabra-Leder.
Anaconda Verlag
Gebundene Ausgaben
EAN: 9783730606063
ISBN: 3730606069
Libri: 4204590
Ungekürzte Ausgabe nach der zweiten Auflage von 1872, mit einem Geleitwort von Karl Kosch aus dem Jahre 1932 in feinem Cabra-Leder.
Anaconda Verlag
April 2018
768 Seiten
€ 10,00

new books
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, Archive M-N, Art & Literature News, Karl Marx, MONTAIGNE


Orphic Paris by Henri Cole

Henri Cole’s Orphic Paris combines autobiography, diary, essay, and poetry with photographs to create a new form of elegiac memoir. With Paris as a backdrop, Cole, an award-winning American poet, explores with fresh and penetrating insight the nature of friendship and family, poetry and solitude, the self and freedom.

Cole writes of Paris, “For a time, I lived here, where the call of life is so strong. My soul was colored by it. Instead of worshiping a creator or man, I cared fully for myself, and felt no guilt and confessed nothing, and in this place I wrote, I was nourished, and I grew.”

Written under the tutelary spirit of Orpheus—mystic, oracular, entrancing—Orphic Paris is an intimate Paris journal and a literary commonplace book that is a touching, original, brilliant account of the city and of the artists, writers, and luminaries, including Cole himself, who have been moved by it to create.

Henri Cole was born in Fukuoka, Japan, to a French mother and an American father. He has published nine collections of poetry, including Middle Earth, which was a finalist for the Pulitzer Prize. He has received many awards for his work, including the Jackson Prize, the Kingsley Tufts Award, the Rome Prize, the Berlin Prize, the Lenore Marshall Award, and the Medal in Poetry from the American Academy of Arts and Letters. His most recent collection of poetry is Nothing to Declare. He teaches at Claremont McKenna College and lives in Boston.

Orphic Paris
by Henri Cole
$15.95
Series: New York Review Books
ISBN: 9781681372181
Pages: 176
Publication: April 3, 2018

new books
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Book Stories, Archive C-D, Archive C-D, Art & Literature News


Karl Marx: Es kommt darauf an, die Welt zu verändern. Ein Karl-Marx-Lesebuch

Karl Marx (1818 – 1883) hat ein gewaltiges Werk hinterlassen und damit einen außergewöhnlichen Einfluss ausgeübt.

Die Rolle als Heilsbote der Weltgeschichte erhielt er erst posthum und verlor sie 100 Jahre nach seinem Tod auch wieder. Doch die Lektüre lohnt sich nach wie vor.

Das Lesebuch zeigt in ausgewählten Texten einschließlich des ›Kommunistischen Manifests‹ chronologisch die Entwicklung des Marx’schen Denkens. Eine ausführliche Einleitung liefert die historische Einordnung, erläutert die spezifische Begrifflichkeit von Marx und zeigt die Ansatzpunkte der Kritik.

Klaus Körner, geboren 1939, ist Politikwissenschaftler und seit 1976 freier Publizist und Buchautor. Neben der Mitarbeit an zeitgeschichtlichen Ausstellungen zahlreiche Veröffentlichungen zu Karl Marx, zur jüngeren deutschen Geschichte und der politischen Kultur der Bundesrepublik.

Karl Marx
Es kommt darauf an, die Welt zu verändern
Ein Karl-Marx-Lesebuch.
Gebundene Ausgaben
EAN: 9783423281614
ISBN: 3423281618
Libri: 3484955
Ein Karl-Marx-Lesebuch.
Herausgegeben von Klaus Körner
dtv Verlagsgesellschaft
März 2018
464 Seiten
€ 20,00

new books
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, Archive M-N, Art & Literature News, Karl Marx, MONTAIGNE


Patrick Tudoret: Fromentin. Le roman d’une vie

De La Rochelle, sa ville natale — où il revint sans cesse — à Paris, de la Côte d’Azur à la Vallée du Loir, de Venise à la Belgique et à la Hollande, de l’Algérie à l’Égypte, la vie romanesque d’un écrivain et peintre — un des plus grands orientalistes — parmi les plus admirés de son temps.

Entre 1820 et 1876, le siècle défile, riche en convulsions politiques, en bouleversements économiques et sociaux, en révolutions artistiques. C’est dans cette France en ébullition — il vécut deux révolutions, un coup d’État signant les débuts du Second Empire, les guerres coloniales, la guerre de 70, la Commune de Paris, enfin l’avènement de la IIIe République — qu’Eugène Fromentin mène son destin d’homme libre et d’homme de foi, aussi fiévreux et amoureux que sage, d’une exigence égale dans ses deux arts.

Auteur de Dominique, encensé par George Sand, Flaubert, Sainte-Beuve et bien d’autres, modèle pionnier de l’« écrivain voyageur », découvreur d’un certain Orient, il s’en fera le chantre par sa plume et son pinceau. Écrivain, son œuvre est entrée dans La Pléiade. Peintre, il est représenté dans le monde entier : au Louvre, à Orsay, La Rochelle, mais aussi Londres, New York, Boston, Philadelphie, Saint-Pétersbourg ou Doha.

C’est une figure unique de l’histoire artistique que ces pages font renaître. D’une plume brillante, quasi fraternelle pour son sujet, Patrick Tudoret brosse ici le roman d’une vie.

Comme Fromentin, Patrick Tudoret a longtemps vécu à La Rochelle où il garde de solides attaches. Il est l’auteur d’une quinzaine d’ouvrages parus notamment aux éditions de La Table Ronde (groupe Gallimard), chez Grasset ou aux Belles Lettres, et de pièces de théâtre jouées à Paris et en province.Docteur en science politique de l’université Paris I Panthéon-Sorbonne, il a aussi étudié la philosophie et l’esthétique. Ses livres lui ont valu plusieurs prix dont le Grand Prix de la Critique, en 2009. Son dernier roman, L’homme qui fuyait le Nobel, paru fin 2015 chez Grasset, a connu un vif succès, obtenanten 2016 le Prix Claude Farrère et le Prix des Grands Espaces.

288 pages
Bibliographie,
1 Illustration N&B,
12 Illustrations couleurs
Livre broché
14 x 21 cm
Parution: 09/03/2018
CLIL : 3662
EAN13 : 9782251448039
Code distributeur: 59879
13,99 euro
Editions Les Belles Lettres

new books
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Book Stories, Archive S-T, Art & Literature News


JACE van de Ven: Met Vaart In Het Hart. Verhalen uit het Brabants Wielercafé

‘Van de Ven is een opvallende verschijning in het peloton van wielerauteurs. Zijn forse postuur en woeste baard hebben hem de bijnaam Raspoetin bezorgd.

Verwacht geen geschoren benen, carbon frames en wetenschappelijk verantwoorde sportdrank,’ schreef het magazine for art en literature ‘Fleursdumal.nl over ‘Mag ik nog wat wind van achteren?’, de vorige bundel wielerverhalen van Jace van de Ven.

En Het is koers.nl noteerde: ‘Het zijn persoonlijke beslommeringen opgedaan tijdens vaak meerdaagse fietstochten, die bij mij de juiste snaar raken en uitnodigen om zelf te fietsen, te lachen, te genieten en na te denken.’

Ook Brabants Dagblad en Brabant Cultureel waren enthousiast. Buiten Noord-Brabant is de continue verwondering van Jace van de Ven, eerste stadsdichter van Tilburg, over coureurs en would-be-renners nog te onbekend. Jammer, want niemand schrijft zo hilarisch en tegelijk zo ontroerend over mensen op de fiets, of het nou sterren zijn of stumpers. Dat bewijzen de vijftien verhalen in ‘ Met vaart in het hart’ opnieuw.

Jace van de Ven is oud-redacteur van Brabants Dagblad en eerste stadsdichter van Tilburg. Als auteur van wielerverhalen wordt hij regelmatig uitgenodigd om zijn verhalen voor te lezen voor wielerverenigingen. De vele verzoeken om zijn teksten eens in boekvorm uit te brengen heeft hij nu gehonoreerd in deze handzame bundeling van zijn mooiste verhalen. Geschreven met wind mee…

JACE van de Ven
Met Vaart In Het Hart.
Verhalen uit het Brabants Wielercafé
Geïllustreerd door Ellis Pruijn
Jaar: 2018
Uitgever: Eigen beheer,
Categorie:
Gedicht / Poëzie / Proza
116 pagina’s:
Afmeting: 15×21 cm
Wielerboek
€ 14,00
# meer info sportmediashop

new books
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book Lovers, - Book Stories, Archive U-V, Archive U-V, Art & Literature News, Ven, Jace van de


Sleeping Late on Judgment Day. Poems by Jane Mayhall

“My heart is bursting with homage as I / head off to a hostile eternity,” writes Jane Mayhall, eighty-five, who wrote most of these poems in an urgent outpouring over the last few years.

From the decades-outdated subway token in the bottom of her shoulder bag, which calls forth earlier days in New York City, to the violin her father practiced among the pantry’s jam jars in her Kentucky childhood, Mayhall plucks small treasures that bespeak her fierce devotion to life, with its clutter of memories and imperfections. In her tightly knotted, beautifully turned short poems, she elegizes a world not quite gone, and brings us into contact with some of her contemporaries, from Lincoln Kirstein to Theodore Roethke.

Chief among her cherished memories is her long bohemian marriage, which she recalls in a series of ravishing love poems to her late husband. In lines saturated with feeling she describes how she accommodates her grief at losing him and, as throughout this exquisite volume, how we must continue to greet life, in all its gorgeous strangeness.

Jane Mayhall was born in Louisville, Kentucky, in 1918 and attended Black Mountain College in North Carolina. She taught at the New School for Social Research, Hofstra University, Morehead State University, and the Summer Writers’ Workshop at Hindman Settlement School in Kentucky. Her fiction and poems appeared in The Yale Review, The New Yorker, The Paris Review, and other publications. Mayhall lived in New York City until her death in 2009.

Sleeping Late on Judgment Day
Poems
By Jane Mayhall
Category: Poetry
Paperback
2005
112 Pages
$15.00
Published by Knopf
5-5/8 x 9-1/4
ISBN 9780375710483

more poetry
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book Lovers, - Book Stories, Archive M-N, Archive M-N, Art & Literature News


Ton van Reen: Het diepste blauw (049). Een roman als feuilleton

`Koop je veters van me? Knopen? Karamels? Ulevellen?’

In de schaduw van de linden staat de zigeunerin die soms in het dorp komt venten, aan de ene arm een tas met koopwaar, op de andere arm een kind. Haar man zit op het stoepje voor een huis een sigaret te roken. In zijn karretje liggen dikke rollen touw, voor paarden en schepen. Jammer dat in dit dorp de paarden langzaam maar zeker vervangen worden door vrachtwagens en tractors en dat er buiten een paar roeibootjes op de Wijer geen schepen te vinden zijn.

Alleen grootvader Bernhard werkt nog met touw, voor de hijsinrichting in de watermolen. Hij leert hun hoe ze touw moeten knopen, om sterke verbindingen te maken.
Een jongen van zijn eigen leeftijd zit roerloos onder een boom. Hij kijkt naar Mels als een kat die weet dat ze bespied wordt. Het is Jacob, nu ziet hij het pas.

`Heb je je viool bij je?’ vraagt Mels.
`Ik speel niet meer.’
`En je bent zo goed.’
`Wat ik mooi vind, vinden de mensen niet mooi.’
`Toen speelde je “Twee koningskinderen”.’
`Weet ik. Ik speelde het vaak. Te vaak. Ik speel het nooit meer.’
`Ik snap hem niet’, zegt zijn vader. `Hij verdient tien keer zoveel met zijn viool als ik met de verkoop van touw.’

Pas heeft Mels nog met grootvader over zigeuners gesproken. Zoiets noemt Thija een voorschouw. Dat je praat over iets waar je nog niets van weet maar dat binnenkort gaat gebeuren. Thija heeft dat vaak. Ze is helderziende. Soms weet ze dingen over hen die ze eigenlijk helemaal niet kan weten. Of dingen die hij gedroomd heeft. Sommige kinderen op school zijn bang voor haar, omdat ze met haar lichte ogen door hen heen kan kijken.
De vrouw heeft zwart haar en donkere ogen en draagt een bonte rok met diermotieven die tot op de grond hangt. Vogels, eekhoorns, konijnen, alle dieren van het bos leven met haar mee in de beweging van haar rok.
`Voor een stuiver karamels’, zegt Mels.

Ze telt tien karamels af, licht- en donkerbruin in doorzichtige papiertjes. Ze doet er gratis vijf ulevellen bij.
`Dank u wel.’
`Je lijkt op mijn jongen’, zegt ze.
`Oh’, antwoordt hij verbaasd. Meer weet hij niet te zeggen. Sabbelend loopt hij naar de boot. Hij voelt zich wat ongemakkelijk. Het was net of de zigeunerin hem iets wilde vertellen. Hij had haar ook wat kunnen vragen, nu is het net of het hem niet interesseert.
Hij hoort dat hij gevolgd wordt. Het is de jongen.

Mels springt in de boot.
`Is die boot van jou?’
`Ja.’
`Ik wil ook graag varen.’
`Als je wilt, mag je een stuk mee.’
`Vandaag kan niet. We gaan zo naar huis.’
`Dan een andere keer.’
`Graag. Zit je op school?’
`Ja, natuurlijk. Jij dan niet?’
`Geen tijd voor. Nou, tot gauw.’
`Tot ziens.’
Mels roeit weg.

Ton van Reen: Het diepste blauw (049)
wordt vervolgd

fleursdumal.nl magazine

More in: - Book Stories, - Het diepste blauw, Archive Q-R, Reen, Ton van


Alberto Manguel: Packing My Library. An Elegy and Ten Digressions

A wonderfully digressive little volume about our complex relationship with our books and being an incurable bibliophile. The perfect antidote to Walter Benjamin’s classic essay, Unpacking My Library.

A best-selling author and world-renowned bibliophile meditates on his vast personal library and champions the vital role of all libraries.

In June 2015 Alberto Manguel prepared to leave his centuries-old village home in France’s Loire Valley and reestablish himself in a one-bedroom apartment on Manhattan’s Upper West Side. Packing up his enormous, 35,000‑volume personal library, choosing which books to keep, store, or cast out, Manguel found himself in deep reverie on the nature of relationships between books and readers, books and collectors, order and disorder, memory and reading. In this poignant and personal reevaluation of his life as a reader, the author illuminates the highly personal art of reading and affirms the vital role of public libraries.

Manguel’s musings range widely, from delightful reflections on the idiosyncrasies of book lovers to deeper analyses of historic and catastrophic book events, including the burning of ancient Alexandria’s library and contemporary library lootings at the hands of ISIS. With insight and passion, the author underscores the universal centrality of books and their unique importance to a democratic, civilized, and engaged society.

Alberto Manguel is a writer, translator, editor, and critic, but would rather define himself as a reader and a lover of books. Born in Buenos Aires, he has since resided in Israel, Argentina, Europe, the South Pacific, and Canada. He is now the director of the National Library of Argentina.

Title: Packing My Library
Subtitle: An Elegy and Ten Digressions
Author: Alberto Manguel
Publisher: Yale University Press
Title First Published: 20 March 2018
Format: Hardcover
ISBN-10 0300219334
ISBN-13 9780300219333
Nb of pages 160 p.
Hardcover – $23.00

new books
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book Lovers, - Book News, - Book Stories, Alberto Manguel, Archive M-N, Art & Literature News, Libraries in Literature, The Art of Reading


Ton van Reen: Het diepste blauw (048). Een roman als feuilleton

Het kleine winkeltje van juffrouw Fijnhout zou in de erker passen die de entree tot de nieuwe zaak vormt. De huizen die vroeger rondom haar winkeltje lagen, zijn een voor een opgekocht en bij het pand getrokken. De winkel is nu een straatlengte breed.

Winkeljuffrouw Christine ziet Mels voorbijrijden en steekt haar hand op. Hij groet terug. Niet iedereen heeft een hekel aan hem. Ook de mensen die tot het laatst in de fabriek werkten, steken meestal hun hand op. Kameraadschap tussen mannen die samen de donkerste tijden hebben doorgemaakt. Vaak zijn het Turken, arbeiders van de laatste groepen die in het buitenland geronseld werden. Hij heeft ze altijd geholpen, ervoor gezorgd dat hun papieren in orde waren, dat hun gezinsleden konden overkomen en dat ze een flat kregen toegewezen. Hij heeft ze geholpen met het inrichten van een gebedsruimte in een leegstaand lokaal van de school en met de vergunningen voor de bouw van een moskee, achter het voetbalveld. Daar hebben ze nu ook een ontmoetingsruimte, een winkel en een islamitische slagerij.

Van de Turken verwacht hij er ook een aantal bij zijn lezing. Hij heeft immers ook foto’s van hen toen ze hier aankwamen: jonge jongens met verbaasde ogen, onderdanig en beleefd. In onwennige slobberige pakken, maar allemaal met stropdassen. Ze waren heel anders dan hun zonen die hem nu met hun snelle auto’s de stuipen op het lijf jagen. Van die tweede generatie verwacht hij niemand. Ze hebben nooit in de fabriek gewerkt. Er zitten er een paar in de handel. Niemand weet precies wat ze doen. Auto’s, drugs, dat zegt men. Ze scheuren op en neer tussen het dorp en de stad. Ze bezitten videotheken en slagerijen. Of dat waar is? En sommigen brengen klanten uit de stad naar de hoerenkast van mevrouw Lecoeur, die sinds een paar jaar in het dorp zit. In de paar winkels die het dorp rijk is, zijn ze graag gezien, want ze kopen bloemen, drank en lekkernijen. Ze hebben het geld los in de zak. Misschien dat hun ouders daarom zo zuur kijken. Hun vaders, de verbaasde jongemannen van toen, zijn gaan lijken op hun vaders die ze hebben achtergelaten in de dorpen in Turkije. Uit heimwee zijn ze zich net zo gaan kleden als de mensen vroeger thuis.

Misschien komen de Turkse arbeiders samen met hun vrouwen. Dat hij daar niet eerder aan heeft gedacht! Ook de andere arbeiders zullen hun vrouwen meebrengen. Die kennen hem ook allemaal. En hun vrienden. Of kinderen die hen begeleiden. Vijftig stoelen is te weinig.

Doet hij er wel goed aan de voorstelling te houden in het zaaltje van het café? Het is te klein. Hij onderschat de mensen. Hij had de parochiezaal moeten huren. Er kunnen er een paar honderd in. Maar dan had hij het probleem met de koffie. Daar kan hij zelf niet voor zorgen. En zijn vrouw en dochter? Nee, hij had het hun niet durven vragen. Stel je voor dat hij de parochiezaal had gehuurd en dat Lizet en Marjan hadden geweigerd voor de koffie te zorgen? Gênant. Het is beter dat de kastelein het doet. Als het echt te druk wordt, is een tweede presentatie mogelijk. En een derde. Bij succes kan alles.

Maar komen de Turken wel naar het café? Hij ziet er nooit een. De ouderen drinken geen alcohol, maar dat hoeft ook niet. In de parochiezaal ziet hij hen ook nooit. Moet hij een aparte voorstelling houden in hun eigen ontmoetingsruimte? Hij twijfelt. Waarom zou het hém wel lukken alle groepen uit het dorp in het café bij elkaar te brengen. Zelfs in de fabriek was er een tweedeling. Turken wilden in een ploeg met Turken. In de kantine zaten ze in een aparte hoek. De Turkse vrouwen die met inpakken hielpen, hadden een eigen hoekje in de inpakkerij. Ze kwamen niet eens in de kantine, want daar zaten ook andere mannen.

De kantine was altijd de toren van Babel van de fabriek geweest. Elke hoek voor een ander soort arbeider. Oorspronkelijk was de hoek bij de koffiebar de plek waar de arbeiders uit het dorp zaten. Vaders en zonen, mannen die er van generatie op generatie werkten, voor wie nooit iets anders had bestaan dan de fabriek. De hoek bij de kleedruimte en de wasplek was altijd bezet door de arbeiders die van her en der waren gekomen. Als eenlingen die ze in het begin waren, hadden ze ten slotte een eigen clan gevormd. Daar zaten zelfs protestanten tussen die op zondag naar kerken in de stad gingen. Dan was er de hoek van de ploegbazen, die stoelen hadden, terwijl de gewone arbeiders het moesten doen met banken aan tafels. De hoek naar de buitendeur was de hoek van de Turken, met een groot raam naar buiten. Ze moesten om zich heen kunnen kijken. Op een werkplek waar ze de lucht niet konden zien, gingen ze niet staan. Dat vertikten ze. Het waren buitenmensen.

De seizoenarbeiders kwamen zelden in de kantine. De meesten aten hun boterham op hun werkplek. Net als de mensen van kantoor. Die bleven achter hun bureau zitten om te lunchen. Zij mengden zich niet graag met de arbeiders. Dat was pas veranderd toen de directeuren erop aangedrongen hadden. In de laatste tien jaar van het bestaan mocht er geen verschil meer worden gemaakt tussen mannen in overalls en kantoormensen. Er was een aparte tafel gekomen voor de witteboordenmensen, dicht bij het koffieapparaat.

De kantine was het dorp op een kleinere schaal. Het oude dorp met de arbeiders van vader op zoon. De nieuwbouwwijk, met de nieuwkomers. De Turken en Marokkanen in hun flats. De werkbazen en het kantoorpersoneel in de bungalows aan de andere kant van het voetbalveld. Vier wijken die weinig met elkaar te maken hadden.

Hij stopt bij de brug en legt zijn hand op de leuning. Vanaf hier kan hij een heel eind over de Wijer uitkijken. Door de lichtval lijkt het of het water terugstroomt naar de bron.

Hij rijdt het verharde pad af, dat op de plaats ligt waar vroeger het zandpad langs de Wijer liep. Een paar skaters schreeuwen hem van het pad. Als ze voorbij zijn, zitten de voorwielen van de rolstoel vast in het modderige bermgras. De motor trekt het niet. Hij vloekt.

Ton van Reen: Het diepste blauw (048)
wordt vervolgd

fleursdumal.nl magazine

More in: - Book Stories, - Het diepste blauw, Archive Q-R, Reen, Ton van


Monika Maron: Munin oder Chaos im Kopf

Mina Wolf, Journalistin und Gelegenheitstexterin, opfert den Sommer, um einen Aufsatz über den Dreißigjährigen Krieg für die Festschrift einer Kleinstadt zu schreiben.

Eine irre Nachbarin, die Tag für Tag von morgens bis abends auf ihrem Balkon lauthals singt, zwingt sie, nur noch nachts zu arbeiten. Die kleine, enge Straße gerät in Aufruhr und in Minas Kopf vermischen sich der Dreißigjährige Krieg, die täglichen Nachrichten über Krieg und Terror mit der anschwellenden Aggression in der Nachbarschaft. Als auch noch eine Krähe in ihre nächtliche Einsamkeit gerät, die sie Munin nennt und mit der sie ein Gespräch über Gott und die Welt beginnt, ist das Chaos in Minas Kopf komplett.

Monika Maron entwirft in diesem turbulenten Roman provokant und mit Humor ein Stimmungsbild unserer Zeit.

Monika Maron ist 1941 in Berlin geboren, wuchs in der DDR auf, übersiedelte 1988 in die Bundesrepublik und lebt seit 1993 wieder in Berlin. Sie veröffentlichte zahlreiche Romane, darunter ›Flugasche‹, ›Animal triste‹, ›Endmoränen‹, ›Ach Glück‹ und ›Zwischenspiel‹, außerdem mehrere Essaybände, darunter ›Krähengekrächz‹, und die Reportage ›Bitterfelder Bogen‹. Zuletzt erschien der Roman ›Munin oder Chaos im Kopf‹. Sie wurde mit mehreren Preisen ausgezeichnet, darunter dem Kleist-Preis (1992), dem Friedrich-Hölderlin-Preis der Stadt Bad Homburg (2003), dem Deutschen Nationalpreis (2009), dem Lessing-Preis des Freistaats Sachsen (2011) und dem Ida-Dehmel-Preis (2017).

Monika Maron
Munin oder Chaos im Kopf
Hardcover
Preis € 20,00
ISBN: 978-3-10-048840-4
224 Seiten
gebunden
Verlag S. Fischer

fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Bookstores, Archive M-N


Older Entries »

Thank you for reading FLEURSDUMAL.NL - magazine for art & literature