In this category:

Or see the index

All categories

  1. AUDIO, CINEMA, RADIO & TV
  2. DANCE
  3. DICTIONARY OF IDEAS
  4. EXHIBITION – art, art history, photos, paintings, drawings, sculpture, ready-mades, video, performing arts, collages, gallery, etc.
  5. FICTION & NON-FICTION – books, booklovers, lit. history, biography, essays, translations, short stories, columns, literature: celtic, beat, travesty, war, dada & de stijl, drugs, dead poets
  6. FLEURSDUMAL POETRY LIBRARY – classic, modern, experimental & visual & sound poetry, poetry in translation, city poets, poetry archive, pre-raphaelites, editor's choice, etc.
  7. LITERARY NEWS & EVENTS – art & literature news, in memoriam, festivals, city-poets, writers in Residence
  8. MONTAIGNE
  9. MUSEUM OF LOST CONCEPTS – invisible poetry, conceptual writing, spurensicherung
  10. MUSEUM OF NATURAL HISTORY – department of ravens & crows, birds of prey, riding a zebra
  11. MUSEUM OF PUBLIC PROTEST
  12. MUSIC
  13. PRESS & PUBLISHING
  14. REPRESSION OF WRITERS, JOURNALISTS & ARTISTS
  15. STORY ARCHIVE – olv van de veestraat, reading room, tales for fellow citizens
  16. STREET POETRY
  17. THEATRE
  18. TOMBEAU DE LA JEUNESSE – early death: writers, poets & artists who died young
  19. ULTIMATE LIBRARY – danse macabre, ex libris, grimm & co, fairy tales, art of reading, tales of mystery & imagination, sherlock holmes theatre, erotic poetry, ideal women
  20. WAR & PEACE
  21. ·




  1. Subscribe to new material:
    RSS     ATOM

BOOKS. The final chapter?

· Jean Genet: The Thief’s Journal · Ton van Reen: Het diepste blauw (072). Een roman als feuilleton · Luigi Zoja: Paranoïa. La folie qui fait l’histoire · Europese Literatuurprijs naar ‘Max, Mischa & het Tet-offensief’ van de Noorse schrijver Johan Harstad · Norah Lange: People in the Room. A novel · Correspondence Pablo Picasso and Gertrude Stein · Mirjam Van Hengel: Een knipperend ogenblik. Biografie Remco Campert · Ton van Reen: Het diepste blauw (071). Een roman als feuilleton · K. Schippers: Straks komt het. Roman · Curt Moreck: Das deutsche Babylon 1931. Ein Führer durch das lasterhafte Berlin · François Cheng: Enfin le royaume. Quatrains · Ton van Reen: Het diepste blauw (070). Een roman als feuilleton

»» there is more...

Jean Genet: The Thief’s Journal

“One of the strongest and most vital accounts of a life ever set down on paper. . . . Genet has dramatized the story of his own life with a power and vision which take the breath away. The Thief’s Journal will undoubtedly establish Genet as one of the most daring literary figures of all time.” — The New York Post

The Thief’s Journal is perhaps Jean Genet’s most authentically biographical novel, personifying his quest for spiritual glory through the pursuit of evil. Writing in the intensely lyrical prose style that is his trademark, the man Jean Cocteau dubbed France’s “Black Prince of Letters” here reconstructs his early adult years—time he spent as a petty criminal and vagabond, traveling through Spain and Antwerp, occasionally border hopping across the rest of Europe, always one step ahead of the authorities.

The infamous playwright, poet, novelist, and criminal, Jean Genet, was born December 19th, 1910, in France. Genet’s mother, who was a young prostitute at the time of his birth, gave him up for adoption to a provincial family. By the age of fifteen, for repeated misdemeanors, Genet was incarcerated for three years, after which he joined the French Foreign Legion. He was dishonorably discharged for “lewd acts”, henceforth spending the next several years traveling around Europe, at times as a prostitute. In 1937 he came to Paris, where again he was arrested and imprisoned for vagabondage. It was in prison, though, that Genet personally funded his first novel Our Lady of the Flowers (1944).

After being released from prison, Genet sought out the avant-garde writer, Jean Cocteau, who was impressed by Genet’s work, and even petitioned the French president, along with Jean-Paul Sartre, to exonerate Genet, after being faced with a life sentence. Genet became associated with the Theatre of Cruelty, which his most famous pieces became associated with, for example, The Maids (1949), Deathwatch (1949), The Balcony (1956), and The Blacks (1958). Other celebrated works of Genet include the novel, A Thief’s Journal (1949), about his experiences in prison, and The Screens (1963), a biting political play about the Algerian War of Independence. Genet died of throat cancer in 1986.

Published in 1964, and again on August 21, 2018: Jean Genet’s The Thief’s Journal, with a new intro by Patti Smith

The Thief’s Journal
by Jean Genet
With a New Introduction by Patti Smith
Translated from French by Bernard Frechtman
Foreword by Jean-Paul Sartre
Imprint Grove Paperback
Grove Press
272 pages
Publication Date August 21, 2018
ISBN-13 978-0-8021-2827-0
Dimensions 5.5″ x 8.25″
US List Price $16.00

new books
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, Archive G-H, Art & Literature News, Jean Genet, Jean-Paul Sartre, Smith, Patti


Ton van Reen: Het diepste blauw (072). Een roman als feuilleton

Mels wordt verblind door de schittering van de zon op de Wijer.

Het door het water gewitte zonlicht maakt alles wit. Het kleurt de weilanden rond het dorp wit.

De rode daken zijn wit. De blauwe daken zijn zilverwit. De lichtgroene bomen zijn blinkend wit als van parelmoer. De kinderen in de straat zijn wit, allemaal in het wit gekleed, met witte schoenen en met ijskoude witte gezichten.

Het witste wit zet de tijd stil. Wit van woede is hij. Omdat ze hem allemaal hebben laten barsten.

Een wolk schuift voor de zon en laat zijn woede verdampen. De kinderen krijgen hun kleur terug. Ze hebben rode kersentrosjes rond de oren en hinkelen zingend over de stoep.

Ton van Reen: Het diepste blauw (072)
wordt vervolgd

fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Het diepste blauw, Archive Q-R, Reen, Ton van


Luigi Zoja: Paranoïa. La folie qui fait l’histoire

Le paranoïaque est souvent convaincant. Charismatique, même. La folie qui l’habite ne se manifeste pas au premier coup d’œil. Incapable de regarder en lui, il part de la certitude inébranlable que le mal vient toujours des autres.

Un mécanisme insensé mais qui ne perd jamais l’apparence de la raison.

Une « folie lucide » dépourvue de toute dimension morale, qui représente un danger pour la société. Car la paranoïa atteint une intensité explosive dès qu’elle sort de la pathologie individuelle pour contaminer la masse. Elle peut alors marquer l’histoire de son empreinte, du massacre des Indiens d’Amérique à la Grande Guerre en passant par les pogroms, les totalitarismes monstrueux du XXe siècle et les guerres préventives des démocraties de notre temps. Il manquait une étude globale sur ce mal collectif, à cheval entre psychiatrie et histoire.

Pour la première fois, le psychanalyste Luigi Zoja explore la dynamique, la perversité, l’absurdité mais aussi la puissance de cette contamination psychique à grande échelle. De quoi nous faire regarder d’un autre œil des événements que nous pensions connaître. Des horreurs définitivement révolues ? Rien n’est moins sûr. La lumière de la conscience n’est jamais totale, ni définitive. La paranoïa peut encore affirmer à bon droit : « L’histoire, c’est moi. »

Luigi Zoja, intellectuel italien, sociologue et avant tout psychanalyste jungien, vit et travaille à Milan ; il a notamment été président de l’Association internationale de psychologie analytique (IAAP). Dans ses nombreux ouvrages, il analyse les travers collectifs des sociétés contemporaines, en les mettant en perspective dans la longue durée culturelle. Il a publié Le Père. Le geste d’Hector envers son fils. Histoire culturelle et psychologique de la paternité (coédition Les Belles Lettres / La Compagnie du Livre rouge, 2015).

Luigi Zoja
Paranoïa.
La folie qui fait l’histoire
Traduit de l’italien par Marc Lesage
Langue: Français
Société d’édition Les Belles Lettres Paris
540 pages
Bibliographie
Livre broché
15.1 x 21.6 cm
Parution : 15/06/2018
Langue : Français
ISBN-10: 2251448152
ISBN-13: 978-2251448152
CLIL : 3378
€25,90

new books
Luigi Zoja – Paranoïa
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Bookstores, Archive Y-Z, Art & Literature News, DRUGS & MEDICINE & LITERATURE, Psychiatric hospitals


Europese Literatuurprijs naar ‘Max, Mischa & het Tet-offensief’ van de Noorse schrijver Johan Harstad

De jury van de Europese Literatuurprijs 2018 kent de prijs toe aan de Noorse auteur Johan Harstad en zijn Nederlandse vertalers Edith Koenders en Paula Stevens voor de roman Max, Mischa & het Tet-offensief (Podium). Schrijver en vertalers ontvangen de prijs op woensdagavond 31 oktober op het Crossing Border Festival in Den Haag.

De Europese Literatuurprijs bekroont de beste hedendaagse Europese roman die vorig jaar in Nederlandse vertaling is verschenen. De vakjury bestond dit jaar uit voorzitter Anna Enquist, schrijver en recensent Kees ’t Hart, boekhandelaren Nienke Willemsen (Literaire Boekhandel Lijnmarkt, Utrecht) en Hein van Kemenade (Boekhandel Van Kemenade & Hollaers, Breda), en literair vertaler Saskia van der Lingen (ELP-laureaat 2017).

Max, Mischa & het Tet-offensief is het verhaal van Max Hansen, die in de jaren zeventig en tachtig opgroeit in het Noorse Stavanger, waar hij uiting geeft aan zijn fascinatie voor de Vietnam-oorlog door met zijn vriendjes het Tet-offensief – de onverwachte aanval van de Vietcong op de Amerikanen – na te spelen. Als tiener verhuist hij (noodgedwongen) met zijn vader naar Amerika, naar New York. Daar probeert hij zin te geven aan zijn nieuwe bestaan samen met zijn beste vriend Mordecai, zijn geliefde Mischa en zijn oom en Vietnam-veteraan Owen, alle drie net als Max ontheemde migranten.

“Een overrompelende roman,” aldus de jury, “die de lezer meesleurt in de achtbaan van de recente geschiedenis.”

De vertalers hebben met deze duo-vertaling een tour de force geleverd, waarbij de vele verwijzingen van de auteur naar bestaande én fictieve kunstwerken, films en toneelstukken een bijzondere uitdaging vormden.

Ook zijn de juryleden onder de indruk van de kernachtige, met gevoel voor humor geformuleerde zinnen die de essentie van het leven raken, zoals op de laatste pagina van het 1.232 pagina’s tellende boek: ‘Dat alles beweging is. Stilstand bestaat niet. Er bestaan alleen te veel woorden.’

De jury heeft met deze prijs een roman willen bekronen die zij bewondert om haar briljante stijl en veelomvattendheid, een roman waarin de ‘veelheid’ als stijlfiguur dient om de onvermijdelijke loop der dingen in het leven voelbaar te maken.

Johan Harstad (Stavanger, 1979) debuteerde in 2001 met een bundel verzameld proza. Zijn debuutroman Buzz Aldrin, waar ben je gebleven? werd opgevolgd door de roman Hässelby, een David Lynch-achtig verhaal over een man die al 42 jaar bij zijn vader woont. In 2011 verscheen zijn young adult sf-roman Darlah. Voorafgaand aan zijn succesvolle roman Buzz Aldrin, waar ben je gebleven? publiceerde de Noorse schrijver Johan Harstad de verhalenbundel Ambulance. De Nederlandse vertaling van deze verhalenbundel verscheen in 2014. In 2017 verscheen zijn nieuwe roman Max, Mischa & het Tet-offensief. Naast zijn schrijverschap werkt Harstad als grafisch ontwerper onder het label LACKTR.

Paula Stevens verzorgde deze Harstad-vertalingen, en vertaalde werk van onder anderen Per Petterson, Roy Jacobsen, Lars Saabye Christensen, Åsne Seierstad en Karl Ove Knausgård.

Edith Koenders vertaalde eerder Deense auteurs als Dorthe Nors, Hans Christian Andersen, Søren Kierkegaard, Peter Høeg en Erling Jepsen. Over de vertaling van de nu bekroonde roman schreven ze voor de website van Athenaeum en het Letterenfonds.

Johan Harstad
Max, Mischa & het Tet-offensief
Vertaler: Edith Koenders & Paula Stevens
Uitgeverij Podium
Omslag: b’IJ Barbara
ISBN: 978 90 5759 849 4
Verschenen 08-05-2017
1232 pagina’s
Paperback
€ 29,99

# Meer info op website www.europeseliteratuurprijs.nl

more books
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Book Stories, Archive G-H, Art & Literature News, Awards & Prizes


Norah Lange: People in the Room. A novel

A young woman in Buenos Aires spies three women in the house across the street from her family’s home. Intrigued, she begins to watch them. She imagines them as accomplices to an unknown crime, as troubled spinsters contemplating suicide, or as players in an affair with dark and mysterious consequences.

Lange’s imaginative excesses and almost hallucinatory images make this uncanny exploration of desire, domestic space, voyeurism and female isolation a twentieth century masterpiece. Too long viewed as Borges’s muse, Lange is today recognized in the Spanish-speaking world as a great writer and is here translated into English for the first time, to be read alongside Virginia Woolf, Clarice Lispector and Marguerite Duras.

Born in 1905 to Norwegian parents in Buenos Aires, Norah Lange was a key figure in the Argentinean avant-garde of the early to mid-twentieth century. Though she began her career writing poetry in the ultraísta mode of urban modernism, her first major success came in 1937 with her memoir Notes from Childhood, followed by the companion memoir Before They Die, and the novels People in the Room and The Two Portraits.

She contributed to the magazines Proa and Martín Fierro, and was a friend to figures such as Jorge Luis Borges, Pablo Neruda, and Federico García Lorca. From her teenage years, when her family home became the site of many literary gatherings, Norah was a mainstay of the Buenos Aires literary scene, and was famous for the flamboyant speeches she gave at parties in celebration of her fellow writers. She traveled widely alone and with her husband, the poet Oliverio Girondo, always returning to Buenos Aires, where she wrote in the house they shared, and where they continued to host legendary literary gatherings. She died in 1972.

Charlotte Whittle has translated works by Silvia Goldman, Jorge Comensal, and Rafael Toriz, among others. Her translations, essays, and reviews have appeared in publications including Mantis, The Literary Review, The Los Angeles Times, Guernica, Electric Literature, BOMB, and the Northwest Review of Books. Originally from England and Utah, she has lived in Mexico, Peru, and Chile, and is now based in New York. She is an editor at Cardboard House Press, a bilingual publisher of Spanish and Latin American poetry.

“Deathly scenes from a wax museum come to life, in a closed, feminine world.”  – César Aira

People in the Room
Author: Norah Lange
Translator: Charlotte Whittle
Introduced by César Aira
Language: English
Original language: Spanish
Publisher: And Other Stories
Format: paperback
Publication date: 9 August 2018
ISBN: 9781911508229
Availability: World
Number of pages: 176
Price: €11.09

new books
novel Norah Lange (1905 – 1972)
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Bookstores, Archive K-L, Art & Literature News, Borges J.L., Garcia Lorca, Federico, Libraries in Literature, LITERARY MAGAZINES, Neruda, Pablo


Correspondence Pablo Picasso and Gertrude Stein

Pablo Picasso and Gertrude Stein. Few can be said to have had as broad an impact on European art in the twentieth century as these two cultural giants.

Pablo Picasso, a pioneering visual artist, created a prolific and widely influential body of work.

Gertrude Stein, an intellectual tastemaker, hosted the leading salon for artists and writers between the wars in her Paris apartment, welcoming Henri Matisse, Ernest Hemingway, and Ezra Pound to weekly events at her home to discuss art and literature.

It comes as no surprise, then, that Picasso and Stein were fast friends and frequent confidantes. Through Picasso and Stein’s casual notes and reflective letters, this volume of correspondence between the two captures Paris both in the golden age of the early twentieth century and in one of its darkest hours, the Nazi occupation through mentions of dinner parties, lovers, work, and the crises of the two world wars. Illustrated with photographs and postcards, as well as drawings and paintings by Picasso, this collection captures an exhilarating period in European culture through the minds of two artistic greats.

Correspondence
Pablo Picasso and Gertrude Stein
Paper $27.50
ISBN: 9780857425850
Published September 2018
Cloth $29.95
ISBN: 9781905422913
Published November 2008
Distributed for Seagull Books
Edited by Laurence Madeline.
Translated by Lorna Scott Fox.
390 pages
Biography and Letters
Illustrations

new books
Pablo Picasso and Gertrude Stein
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Bookstores, Archive O-P, Archive S-T, Art & Literature News, Gertrude Stein, Pablo Picasso, Stein, Gertrude


Mirjam Van Hengel: Een knipperend ogenblik. Biografie Remco Campert

‘Eigenlijk wil ik gewoon elke morgen wakker worden en niks weten en gaan schrijven.’

Dat zegt Remco Campert, de virtuoos terloopse dichter die altijd zijn vinger aan de pols van de tijd heeft gehouden.

Het verhaal van zijn leven loopt van de naoorlogse avant-garde via feestende jongeren rond het Vondelpark en toenemende publieke zichtbaarheid naar de stilte van een werkkamer. Er was de afwezige vader, er kwamen en gingen grote liefdes, maar altijd bleef het schrijven, dicht op de eigen huid.

Mirjam van Hengel, die eerder het succesvolle Hoe mooi alles (2014) publiceerde over de liefde tussen Leo en Tineke Vroman, sprak wekelijks met Campert en kreeg inzage in al zijn papieren.

Ze schreef een portret over de man die al meer dan een halve eeuw het Nederlandse literaire landschap kleurt, die even graag alleen is als in gezelschap, even lui als productief, even opgeruimd als melancholiek, even betrokken bij de wereld als onverstoorbaar zichzelf.

Mirjam van Hengel (1967) studeerde Nederlandse letterkunde aan de Universiteit Utrecht. Ze was jarenlang redacteur bij uitgeverij Van Oorschot en uitgeverij Querido en is poëzieprogrammeur bij onder meer De Nieuwe Liefde. In 2014 verscheen haar boek Hoe mooi alles. Leo en Tineke Vroman, een liefde in oorlogstijd, dat lovend werd ontvangen en bewerkt tot theaterstuk.

Remco Campert (1929) is dichter, romancier en columnist. Voor zijn poëzie ontving hij onder meer de Reina Prinsen Geerligsprijs, de Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam, de Jan Campertprijs, de P.C. Hooft-prijs en De Gouden Ganzenveer. In 2015 werd hij bekroond met de Prijs der Nederlandse Letteren. De vader van Remco Campert was de dichter Jan Campert, die ‘Het Lied der Achttien Dooden’ schreef, zijn moeder de actrice Joeki Broedelet. Voorjaar 1950 richt Remco Campert met Rudy Kousbroek het tijdschrift Braak op. In juli van hetzelfde jaar wordt de redactie uitgebreid met Lucebert en Bert Schierbeek. Na het verschijnen van de bloemlezing Atonaal in 1951, onder redactie van Simon Vinkenoog, worden de daarin opgenomen dichters onder wie Gerrit Kouwenaar, Jan G. Elburg en Hugo Claus, aangeduid als de Vijftigers.
Remco Camperts verhalen en romans worden gewaardeerd door een groot publiek en boeken als Het leven is vurrukkulluk (1961) en Tjeempie! of Liesje in luiletterland (1968) staan nog steeds op de leeslijsten.
In 1976 ontvangt hij de P.C. Hooftprijs voor zijn poëzie: ‘Het hele poëtische oeuvre van Remco Campert overziend, is de jury onder de indruk gekomen van de persoonlijke kroniek van de jaren 1950-1970 die erin is neergeschreven. De hachelijke en belachelijke feiten van deze levensperiode zijn door de dichter onvergetelijk geboekstaafd.’
Van 1989 tot 1995 leest Campert met Jan Mulder en Bart Chabot in theaters voor uit eigen werk. Van 1996 tot 2006 schrijft Campert samen met Mulder een gezamenlijke column op de voorpagina van de Volkskrant, CaMu. Sinds 2012 heeft hij in deze krant een eigen wekelijkse column en daarnaast zijn ‘Somberman’, over het gelijknamige personage dat hij voor het eerst opvoerde in Somberman’s actie, het Boekenweekgeschenk van 1985. In 2004 verscheen Een liefde in Parijs, zijn eerste roman in meer dan tien jaar, die zeer lovend werd besproken en uitgroeide tot een grote bestseller. Het Parool schreef: ‘Hier is de meester aan het werk.’ In 2006 volgde Het satijnen hart, een weemoedig portret van een schilder die tot op hoge leeftijd niet kan kiezen tussen liefde en kunst.
De afgelopen vijf jaar verschenen onder meer de roman Hôtel du Nord (2013), de dichtbundels Licht van mijn leven (2014, met litho’s van Ysbrant) en Verloop van jaren: 40 poëtische notities (2015). Het fotoboek De ziel krijgt voeten (2013), maakte hij met zijn dochter Cleo Campert. Zijn verzamelde columns voor de Volkskrant zijn te lezen in Het verband tussen de dingen ben ik zelf (2012), Te vroeg in het seizoen (2014), Vandaag ben ik een lege kartonnen doos (2015), Zonder roken bij mij geen poëzie (2016) en Somberman op drift (2016). In 2016 verscheen eveneens Campert & Campert, een bundeling van alle stukken van Remco én zijn vader Jan Campert in Elsevier. Recent verscheen de dichtbundel Open ogen (2018).   (Bron: Bezige Bij)

Titel: Een knipperend ogenblik.
Portret van Remco Campert
Auteur: Mirjam Van Hengel
Biografie
Taal: Nederlands
Uitgever: Bezige Bij, De
Druk: 1e
Aantal pagina’s 512
Uitvoering: Gebonden
Verschenen: 23 augustus 2018
Presentatie: 5 september 2018
ISBN 9789403122908
€ 29,99

new books
portret van Remco Campert
fleursdumal.nl magazine

More in: #Biography Archives, - Book News, - Bookstores, Archive C-D, Archive G-H, Art & Literature News, Campert, Remco, Remco Campert


Ton van Reen: Het diepste blauw (071). Een roman als feuilleton

Mels zit op zijn knieën op een stoel en volgt de lijnen van het potlood dat over de kaart glijdt, zonder ze te raken.

Steeds weer dezelfde berekende banen, tot grootvader het potlood even stilhoudt, een kleine krul tekent, een kleine verbetering aanbrengt en dan zijn weg boven de kaart vervolgt.

Zachtjes mompelt grootvader maten, cijfers en gewichten. Langzaam groeit de tekening van het molenwerk, soms slechts met een paar aantekeningen per dag, een enkele keer met een uitgewerkte hoek, plank, balk of hijskraan. De molen komt tot leven tot in de kleinste details, de kleinste tand aan een rad.

Het is spannend om te zien hoe het gebouw om hem heen in het klein herschapen wordt op het grote papier, schaal één op honderd, en hoe in klein schrift alle gegevens over waterkracht en maalvermogen in de marges van de tekening worden genoteerd. Zo vertelt de molen over zichzelf, zijn waterige bloedsomloop, zijn stalen zenuwen, zijn huid van lei en teerzeil.

Bij alle onderdelen staat vermeld welke soorten hout ervoor gebruikt worden. De as van het molenrad is gemaakt van eikenhout dat hard en zwaar als staal is. Maar het rad is van licht en toch keihard acaciahout, zodat het bij het draaien niet te veel kracht verliest door het meenemen van zijn eigen gewicht. Het water moet snel stromen. Het moet zo snel zijn dat het de kleur van ijzer heeft. Wit ijzer dat zwaar in de schoepen van het waterrad valt en het rad, steeds met nieuwe kleine schokjes, tot snelheid drijft. Snelheid is kracht.

Hoe witter het water uit het rad wordt gespuwd, hoe sneller de maalstenen het graan, dat in een gestage stroom naar de stenen wordt geleid, verpulveren. Als het rad op zijn snelst draait, schuimt het water als zeepsop. Het wast de hele beek schoon.

Ton van Reen: Het diepste blauw (071)
wordt vervolgd

fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Het diepste blauw, Archive Q-R, Reen, Ton van


K. Schippers: Straks komt het. Roman

De bevrijding door de ogen van de negenjarige K. Schippers – I got rhythm, het kaalscheren van meisjes, het schieten op de Dam.

In de bioscoop is hij zo kapot van George Gershwin dat hij hem gaat zoeken in New York, je hoort het vluchten, in elke song. Later volgt hij Kurt Schwitters, op de vlucht voor de nazi’s in Noorwegen, je ziet het aan ieder werk.

De reizen vervlecht hij met zijn jeugdherinneringen aan de oorlog en flarden familiegeschiedenis. De routes van zijn jeugd en de routes van zijn idolen, begeleid door de crooners van het American Songbook.

K. Schippers (Amsterdam, 1936) is schrijver, dichter, essayist en kunstcriticus. Hij heeft een omvangrijk oeuvre op zijn naam staan, dat bestaat uit romans, poëzie, essays, verhalen & beschouwingen, en een enkel kinderboek. Al vroeg werd hij bekend door het literaire tijdschrift Barbarber, dat hij in 1958 samen met J. Bernlef en G. Brands oprichtte. Hij introduceerde de readymade als poëzievorm. Van het cultureel tijdschrift Hollands Diep, dat van 1975 tot 1977 bestond, was hij een van de oprichters en eerste redacteuren.

Zijn werk is veel gelauwerd. Voor zijn poëzie ontving hij in 1996 de P.C. Hooftprijs. Een jaar later kreeg hij de Pierre Bayle-Prijs voor zijn kunstkritieken. Zijn roman Poeder en wind (1996) werd genomineerd voor de Generale Bank Literatuurprijs; de roman Waar was je nou (2005) werd bekroond met de Libris Literatuur Prijs en groeide uit tot een bestseller. Hij is de schrijver van Buiten beeld, het Poëziegeschenk van de Poëzieweek 2014.

Auteur: K. Schippers
Titel: Straks komt het
Literaire roman
Uitgeverij: Querido
Publicatiedatum: 28-08-2018
Omvang; 252 pagina’s
Bindwijze: Paperback
Taal Nederlands
Met illustraties
Afmetingen: 21,5 x 13,5 x 2,4 cm
Druk: 1e druk
ISBN: 9789021412399
NUR: 301
Prijs: € 20,00

new books
K. Schippers – Straks komt het
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Bookstores, Archive S-T, Art & Literature News, K. Schippers, Schippers, K.


Curt Moreck: Das deutsche Babylon 1931. Ein Führer durch das lasterhafte Berlin

Dieser Bestseller aus dem Jahr 1931 führt den Leser mitten hinein in die pulsierende Metropole Berlin auf dem Höhepunkt der »Goldenen Zwanziger«.

Folgen Sie dem Autor bei seinen Ausflügen zu den Hotspots des damaligen Nachtlebens – in sagenumwobene Varietés und Tanzpaläste, in Vergnügungsparks und Kaffeehäuser, in angesagte Bars und Schwulenkneipen, aber auch an die Orte der Prostitution und des Verbrechens.

Erweitere Neuausgabe des Klassikers – mit Glossar, Register und vielen historischen Fotos.
»Wer Erlebnisse sucht, Abenteuer verlangt, Sensationen sich erhofft, der wird im Schatten gehen müssen.« Curt Moreck

Curt Moreck, 1888 als Konrad Haemmerling in Köln geboren, war ein Schriftsteller und Journalist, der in den 1920er Jahren seinen Schwerpunkt auf Kultur- und Sittengeschichte legte. Während der Zeit des Nationalsozialismus war das Werk Curt Morecks verboten, nach 1945 konnte er nicht mehr an seine früheren Erfolge anknüpfen. Er starb 1957 in Berlin.

Das deutsche Babylon 1931
Curt Moreck
Ein Führer durch das lasterhafte Berlin
30 Schwarz-Weiß- Abbildungen – 2 Ktn
EAN: 9783898091497
ISBN: 389809149X
Libri: 4858158
Bebra Verlag
März 2018
208 Seiten
gebunden
€22,00

new books
fleursdumal.nl magazine

More in: - Book Lovers, - Book Stories, Archive M-N, Art & Literature News, Berber, Anita, FDM in Berlin


François Cheng: Enfin le royaume. Quatrains

Forme brève, mais moins abrupte que le haïku, le quatrain ne s’en tient pas au lapidaire, il sait donner du rythme à la pensée, à l’émotion, à la surprise, il sait initier un questionnement, amorcer une méditation, esquisser un chant.

À la suite des poètes chinois des origines, mais aussi d’Omar Khayyâm et d’Emily Dickinson, François Cheng atteste ici du pouvoir singulier de ce mode d’expression resserré, pourtant si peu enclos, si ouvert aux résonances, aux errances fertiles, voire à une manière salutaire d’envoûtement simple.

François Cheng (1929) de l’Académie française (2002) – Grand prix de la Francophonie de l’Académie française (2001)

François Cheng
Enfin le royaume. Quatrains
Collection Blanche, Gallimard
Parution : 08-02-2018
160 pages
140 x 205 mm
Genre : Poésie: Littérature française
Époque : XXe-XXIe siècle
ISBN : 9782072767449
Gencode : 9782072767449
Code distributeur : G01421
Prix: €15,00

new poetry François Cheng
fleursdumal.nl

More in: - Book News, - Bookstores, Archive C-D, Archive C-D, Art & Literature News


Ton van Reen: Het diepste blauw (070). Een roman als feuilleton

Het beeld springt over naar de groep eskimo’s. Voor het eerst herkent hij Kemp tussen hen. Kemp met zijn brutale grijns. Mevrouw Lecoeur staat op en loopt het zaaltje uit. Mels wisselt de film. Hij wacht, maar mevrouw Lecoeur komt niet terug. Hij hoort haar naar buiten lopen.

Dan draait hij de film maar voor zichzelf.
De aftiteling bestaat uit het logo van de meelfabriek. Mensen drommen samen in de hal van de Firma J.J. Hubben en Zonen. De pastoor zegent de nieuwe fabriek in. De mensen slaan een kruis.
De oud-directeur Frits, de zoon van de weduwe Hubben-Houba, voert het woord. Hij lijkt te vertellen over de fabriek en de mensen en dat ze één zijn en dat de fabriek bestaat voor de mensen en dat de mensen er zijn voor de fabriek. Mels kan het zich haast woordelijk herinneren. Bij elk feest zei hij hetzelfde. Hij komt niet goed uit zijn woorden, dat is te zien. Waarschijnlijk was hij dronken. Zijn beide zonen, Frans-Hubert en Frans-Joseph, luisteren niet en staan achter zijn rug te kletsen, vergetend dat ze worden gefilmd en voor altijd voor joker worden gezet.

Er zijn uitgebreide beelden van directeur Frits en zijn familie die champagne drinken. Ook aparte shots van de twee zonen die hem later hebben opgevolgd en als laatste daad het bedrijf hebben verkocht. Dan beelden van de werknemers en hun gezinsleden die op de broodjestafel aanvallen. Even later opnames van de lege schalen en de glunderende koppen van de eters. Dan nog een paar beelden van de fabriek. De maalderij met de zakkenvullers, nederig kijkend omdat de directeur bij hen staat, zijn arm om de schouder van een jonge inpakster. Later heeft hij bij dat meisje een kind verwekt. De jonge moeder heeft het direct na de geboorte af moeten staan voor adoptie. Om haar voor de schande in het dorp te behoeden, werd ze tewerkgesteld in de keuken van een klooster. Van de adoptie schijnt ook niets terecht te zijn gekomen. Men zegt dat de pastoor het kind heeft verkocht aan een zigeunerin die een kind wilde hebben om mee te bedelen.

De film is afgelopen. De tientallen verhalen die Mels aan het publiek had willen vertellen, zijn in zijn hoofd blijven steken. Het doet pijn. Op de tast zet hij de derde film op.

Iemand heeft geprobeerd de geschiedenis van het bedrijf te laten zien. De stem van meneer Zoetmulder, die lang de bedrijfsvoerder was in de fabriek. De man om wie het praktische werk had gedraaid. Zoetmulder repareerde alles zelf. Na zijn vertrek wist niemand nog hoe het bedrijf technisch functioneerde. Zoetmulder was werkelijk onmisbaar zodat na zijn afscheid de dingen vaak in de soep liepen. Met als grootste klap de explosie in de proefbakkerij waar veredelingsproducten door het meel werden gemengd, waarbij twee doden waren gevallen. Het luxe patentmeel voor fijn wittebrood, waaraan benzoylperoxide werd toegevoegd om het witter dan wit te maken, werd vanaf toen door het personeel buskruit genoemd.

Lange opnames van de watermolen en het maalwerk met de technische uitleg door Zoetmulder, pratend als een stomme kikker. Niet eens onderschriften. Foto’s van de verhuizing naar de nieuwe fabriek, met een kletsende Zoetmulder, verdrinkend in details. Daarna vooral opnames van de directieleden in hun kantoor. Soms van hoog bezoek aan het bedrijf. Dan de ingebruikneming van de silo. De nieuwe hal. De rij vrachtwagens die van het bedrijf vertrekt, ingehuurd voor de promotiefilm, met uit hun raampjes wuivende chauffeurs. In werkelijkheid had de fabriek nooit meer dan één vrachtwagen gehad.

Nog steeds geen geluid. Mels mist het niet. Hij weet precies wat er in al die hoofden omging.
Hijzelf staat er nooit op. Als boekhouder zat hij in de kamer achter het kantoor van de directeuren, maar die deur was altijd dicht. Naast hem was het kantoor van Zoetmulder, dat lag vol gestapeld met motoren, aandrijfassen, tandraderen, membraanschijven, manometers, vloeistoffilters en potjes chemisch spul ter verbetering van de meelkwaliteit.

De film eindigt begin jaren tachtig. Weer nieuwe vrachtwagens, terwijl de firma al jaren het vervoer uitbesteedde. Een nieuw logo dat de watermolen moest vervangen. Een gestileerd rad dat de samenwerking van het personeel voorstelt, maar ook de groei van het bedrijf door de tijd heen.
De film is afgelopen.

`Licht aan!’ roept Mels.
Hij pakt de films in. Rot dat niemand in zijn films is geïnteresseerd. Hij rijdt terug naar het café.
`Hier, de foto’s.’ Koen reikt hem de tas aan. `Zulke voorstellingen hoeven we hier dus niet meer te proberen’, zegt hij. `Ik moet het in de toekomst vooral hebben van jongelui, dat is duidelijk.’

Mels mompelt wat en rijdt naar buiten. Hij stopt op de brug, om even bij te komen.
Hij begrijpt dat zijn boek er nooit zal komen. Wat moet hij doen met al die platen die hij van de oude molen heeft uitgetekend? Het molenwerk, het aandrijfwerk, hij heeft het allemaal klaarliggen. Jaren werk voor niets. Tekeningen zoals hij ze zich nog van vroeger voor de geest kan halen, als grootvader Bernhard zijn molenkaarten voor zich op tafel had uitgespreid. Jammer dat die verdwenen zijn. Dat zou hem veel werk hebben bespaard. Nu heeft hij alles moeten terughalen aan de hand van tekeningen van andere gerestaureerde molens.

Ton van Reen: Het diepste blauw (070)
wordt vervolgd

fleursdumal.nl magazine

More in: - Book Stories, - Het diepste blauw, Archive Q-R, Reen, Ton van


Older Entries »

Thank you for reading FLEURSDUMAL.NL - magazine for art & literature