In this category:

Or see the index

All categories

  1. CINEMA, RADIO & TV
  2. DANCE
  3. DICTIONARY OF IDEAS
  4. EXHIBITION – art, art history, photos, paintings, drawings, sculpture, ready-mades, video, performing arts, collages, gallery, etc.
  5. FICTION & NON-FICTION – books, booklovers, lit. history, biography, essays, translations, short stories, columns, literature: celtic, beat, travesty, war, dada & de stijl, drugs, dead poets
  6. FLEURSDUMAL POETRY LIBRARY – classic, modern, experimental & visual & sound poetry, poetry in translation, city poets, poetry archive, pre-raphaelites, editor's choice, etc.
  7. LITERARY NEWS & EVENTS – art & literature news, in memoriam, festivals, city-poets, writers in Residence
  8. MONTAIGNE
  9. MUSEUM OF LOST CONCEPTS – invisible poetry, conceptual writing, spurensicherung
  10. MUSEUM OF NATURAL HISTORY – department of ravens & crows, birds of prey, riding a zebra
  11. MUSEUM OF PUBLIC PROTEST- photos, texts, videos, street poetry
  12. MUSIC
  13. PRESS & PUBLISHING
  14. REPRESSION OF WRITERS, JOURNALISTS & ARTISTS
  15. STORY ARCHIVE – olv van de veestraat, reading room, tales for fellow citizens
  16. STREET POETRY
  17. THEATRE
  18. TOMBEAU DE LA JEUNESSE – early death: writers, poets & artists who died young
  19. ULTIMATE LIBRARY – danse macabre, ex libris, grimm and others, fairy tales, the art of reading, tales of mystery & imagination, sherlock holmes theatre, erotic poetry, the ideal woman
  20. ·




  1. Subscribe to new material:
    RSS     ATOM

Photography

«« Previous page · HANS HERMANS PHOTOS: SPRING · ROBIN DE PUY: IF THIS IS TRUE. . . 10.000 KM DOOR AMERIKA OP EEN MOTOR · FRANCESCA WOODMAN: LEVEN EN DOOD VAN EEN JONGGESTORVEN ENGEL (door Joep Eijkens) · UITVAARTMUSEUM ‘TOT ZOVER’: POST MORTEM – FOTO’S VOL LIEFDE EN VERDRIET · FOAM AMSTERDAM EXPOSITION FRANCESCA WOODMAN: ON BEING AN ANGEL · JOEP EIJKENS: VROUWENTONGEN EVEN AAN DE KANT · FRANCESCA WOODMAN: ON BEING AN ANGEL · JOEP EIJKENS: AARDAPPELNOOD · IN MEMORIAM DAVID VAN REEN SCHRIJVER, SCHILDER EN FOTOGRAAF (1969 – 2015) · HANS HERMANS PHOTOS: HISTORY OF BRITAIN (09) · JOEP EIJKENS: MITZY · HANS HERMANS PHOTOS: HISTORY OF BRITAIN (08)

»» there is more...

HANS HERMANS PHOTOS: SPRING

hhermans_spring

Hans Hermans© photos: Spring

# more on website hans hermans

fleursdumal.nl magazine

More in: Dutch Landscapes, Hans Hermans Photos, Natural history, Photography


ROBIN DE PUY: IF THIS IS TRUE. . . 10.000 KM DOOR AMERIKA OP EEN MOTOR

Robin de Puy
If this is true . . .
10.000 km door Amerika op een motor
Nu t/m 26-jun-2016

“Ik wil niet meer terug – geen lanceringen en openingen meer, hier iedere dag in dezelfde spijkerbroek lopen, de zon op mijn huid voelen, iedere dag beslissen of ik blijf of ga. En hoe fijn is het dat alles wat ik hier bezit, past in twee zadeltassen en een rugzak?”

ROBINDEPUY_LUDIONDeze gedachte noteert Robin de Puy op 4 juni 2015 in haar dagboek. Ze is dan vier weken in Amerika en heeft er 4908 km afgelegd op haar Harley-Davidson. Nog zes weken en 5092 km te gaan.
De Puy, een veelgevraagde jonge portretfotograaf, besluit in 2014 deze reis te gaan maken om zich los te maken van de verwachtingen die men van haar heeft. De keerzijde van het succes van haar werk in opdracht is dat ze nauwelijks nog tijd heeft voor vrij werk en ze vreest dat ze haar onbevangenheid zal verliezen. Op haar reis door Amerika bepaalt ze weer helemaal zelf wie ze fotografeert. Het resultaat is een prachtige reeks portretten die het Fotomuseum Den Haag in haar eerste museale solotentoonstelling presenteert.

Robin de Puy (1986) is op dit moment een van de meest gevraagde portretfotografen in Nederland. Haar carrière nam meteen na haar afstuderen aan de Fotoacademie een hoge vlucht. Met haar serie Meisjes in de prostitutie won ze in 2009 de Photo Academy Award voor het beste afstudeerproject van dat jaar. In 2013 won ze de Nationale Portretprijs met een foto van haar collega An-Sofie Kesteleyn, die destijds ernstig ziek was. Beide prijzen werden in het Fotomuseum Den Haag uitgereikt met als gevolg dat er een warme band is ontstaan tussen de fotograaf en het museum. In opdracht werkt De Puy voornamelijk voor LINDA, Vrij Nederland en de Volkskrant. Onlangs voegde ze ook internationale opdrachtgevers als Bloomberg Businessweek en New York Magazine aan haar cv toe.

Roadtrip: In mei 2015 begint Robin de Puy aan haar reis door Amerika. Het belangrijkste wat ze bij zich heeft, vervoert ze in de zadeltassen van haar motor: twee lampen, twee fotocamera’s en een flitsparaplu. Zij doorkruist het land zonder vaststaande route om bijzondere, karakteristieke koppen vast te leggen. Vrouwen, mannen en kinderen die zij toevallig op haar weg tegenkomt. Ze is juist niet op zoek naar maatschappelijke contrasten of naar de tegenstelling tussen het verstedelijkte en oneindige lege vlakten. In het inmiddels klassieke genre The American Photographic Road Trip, spraakmakend beoefend door onder anderen Robert Frank, Jacob Holdt en Alec Soth vormt het werk van De Puy een nieuwe dimensie: deze invoelende portetten hadden overal gemaakt kunnen worden, langs de weg van Washington via Warschau tot Vladivostok.

Documentaire: In de eerste week van haar reis werd Robin de Puy gevolgd door documentairemaakster Simone de Vries, die eerder films maakte over Rutger Hauer en Erik Kessels, en cameraman Maarten van Rossem. Halverwege voegden de twee zich nogmaals een week lang bij haar. Op zondag 20 maart zond AVROTROS Close Up de documentaire uit.

Publicatie: Bij de tentoonstelling verschijnt een Engelstalige publicatie: If this is true, I’ll never have to leave home again, met dagboekfragmenten van Robin de Puy en vormgeving door SYB (Uitgeverij Ludion).
€ 40,-246 pp. – 33 x 24,5 cm
Softcover – Engels
978-94-9181-955-1

Publicatie: Robin de Puy is een jonge Nederlandse fotografe. Ze studeert af aan de Fotoacademie Rotterdam in 2009 en wint dat jaar de Photo Academy Award. In 2013 krijgt ze de Nationale Portretprijs. Haar werk wordt gepubliceerd in talrijke Nederlandse en internationale magazines, zoals New York Magazine, Bloomberg Businessweek, Volkskrant en LINDA.
Na het winnen van de Nationale Portretprijs in 2013 wordt De Puy beschouwd als een van Nederlands grootste talenten inzake portretfotografie. Terwijl de opdrachten binnen beginnen stromen, slaat de onzekerheid toe. In 2014 voelt De Puy dat ze haar onbevangen blik beetje bij beetje aan het verliezen is. “Het is een uitdaging om een onbevooroordeelde blik te behouden terwijl de verwachtingen van anderen (en van mezelf) blijven groeien.” Daarom neemt ze een radicale beslissing: ze zal, op haar eentje, een 10.000 kilometer lange tocht ondernemen door de Verenigde Staten. Op een Harley Davidson dan nog wel. Het doel van de reis? Terug naar de kern van de zaak, naar wat fotografie voor haar echt betekent. Het resultaat is te zien in het Fotomuseum Den Haag en in haar eerste boek: If this is true, I’ll never have to leave home again, uitgegeven bij Ludion.
-See more at: http://www.ludion.be/

Robin de Puy
If this is true… 10.000 km door Amerika op een motor
Nu t/m 26-jun-2016
# Meer info op website Fotomuseum Den Haag

Fotomuseum Den Haag
Stadhouderslaan 43
2517 HV Den Haag
Postbus 72
2501 CB Den Haag

fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, Art & Literature News, Photography, Robin de Puy


FRANCESCA WOODMAN: LEVEN EN DOOD VAN EEN JONGGESTORVEN ENGEL (door Joep Eijkens)

francesca-woodman-on-being-an-angel12Joep Eijkens: Leven en dood van een jonggestorven Engel (N.a.v. tentoonstelling Kunsthal Rotterdam 1998)

Vele jaren na haar zelfgekozen dood rijst de ster van Francesca Woodman (1958-1981). Na Parijs is het fascinerende oeuvre van deze jonggestorven fotografe nu te zien in de Rotterdamse Kunsthal.

Francesca Woodman was nog geen 23 toen ze een eind aan haar leven maakte. De manier waarop – ze sprong uit een raam – doet onmiddellijk denken aan de serie foto’s waarin zij zich afbeeldde als engel. En je ontkomt er niet aan om haar hele oeuvre te zien in het licht van deze vroege dood. Het grote talent van Woodman, dochter van een in Italië levend Amerikaans kunstenaarsechtpaar, openbaarde zich al vroeg. De overzichtstentoonstelling opent met twee zelfportretten. Het eerste – een naakt met lelies – doet aan een 19e eeuwse atelierstudie denken. Het tweede – Zelfportret op 13-jarige leeftijd – is eerder experimenteel van aard en heeft iets akelig verontrustends als in een thriller. Zoals zo vaak blijft het gezicht onzichtbaar.

Zoektocht
De eigen persoon is steeds het belangrijkste vertrekpunt geweest van Woodmans met raadsels omgeven fotografische zoektocht. Dat heeft absoluut niet geleid tot navelstaarderij. En evenmin blijft haar blik op het eigen lichaam beperkt tot de esthetiek. Bijna alle foto’s ademen dezelfde sfeer van vergankelijkheid. En soms zeer letterlijk. Bijvoorbeeld waar de fotografe zich – met opzet bewegend en daardoor als het ware vervluchtigend – afbeeldt als een soort geest die door een grafsteen wegkruipt. Of daar waar haar lichaam op lijkt te gaan in een verweerde muur van een afbraakhuis. Het zijn beelden die buiten onze tijd lijken te staan.

Eigen wereld
Ook als zij andere modellen gebruikt, is Woodman bezig met het scheppen van een eigen wereld. Zo is er een serie waarin zij een oude naakte man een absurd toneelstuk laat opvoeren met spiegels en glas. Uit diezelfde periode (1976/1977) dateert ook een van de foto’s van zichzelf als engel. Geen lieflijke engel, de open mond lijkt eerder naar adem te happen of te schreeuwen. Een van de laatste foto’s toont een badkuip waar nog net een stukje gezicht van een vrouw bovenuitsteekt. Je denkt aan zelfmoord. En na al die andere beelden weet je dat dat echt niet alleen maar komt door de wetenschap dat Francesca Woodman zich op 19 januari 1981, kort na de publicatie van haar eerste boek, van het leven beroofde. Het is op de eerste plaats aan haar ouders te danken dat dit bijzondere, ongrijpbare oeuvre nu door Europa mag reizen.

(Joep Eijkens: Retrospectief van fotografe Francesca Woodman, Kunsthal Rotterdam, Leven en dood van een jong gestorven ’engel’, in Brabants Dagblad 17 september 1998)

Joep Eijkens over Francesca Woodman
Leven en dood van een jonggestorven Engel

____________________________________________________

A C T U E E L
Expositie in FOAM Amsterdam
Francesca Woodman. On Being an Angel
18 december 2015 – 9 maart 2016

francesca-woodman-on-being-an-angel11

Foam
Keizersgracht 609
1017 DS Amsterdam
Tel. + 31 (0)20 5516500
www.foam.org

fleursdumal.nl magazine

More in: Art & Literature News, Francesca Woodman, Joep Eijkens, Joep Eijkens Photos, Photography


UITVAARTMUSEUM ‘TOT ZOVER’: POST MORTEM – FOTO’S VOL LIEFDE EN VERDRIET

POSTMORTEM_totzoverFoto’s gemaakt van overledenen roepen al ruim anderhalve eeuw afgrijzen en ontroering op. Uitvaartmuseum Tot Zover heeft vanaf 2 november een expositie over deze opmerkelijke traditie. ‘Post Mortem – foto’s vol liefde en verdriet’ bevat 185 historische post-mortemfoto’s uit de grootste Europese collectie met dit onderwerp, die van de Britse verzamelaar Paul Frecker. Het is de eerste keer dat zijn collectie wordt getoond. ‘Post Mortem’ toont ook moderne post-mortemfoto’s. Bovendien roept het museum iedereen op zelfgemaakte foto’s op te sturen.

Foto’s van na het overlijden zijn meestal bestemd voor privégebruik en je ziet ze zelden in musea. Freckers collectie doodsportretten is de grootste van Europa en een van de grootste ter wereld. Museum Tot Zover slaagde er in het belangrijkste deel van zijn collectie naar Nederland te halen. De meeste foto’s uit deze unieke collectie stammen uit de periode 1860-1920. Twee derde bestaat uit foto’s van kinderen. De kindersterfte was hoog en vaak was dit de enige foto die men van het kind had. Het zijn bijzondere foto’s die een inkijkje geven in het gevoelsleven van onze voorouders.

‘Post Mortem’ laat ook foto’s zijn die de laatste jaren door uitvaartfotografen zijn gemaakt. Zij zetten een oude traditie voort met prachtige, ontroerende foto’s. Van kunstenaar Margriet Luyten zijn bovendien twee foto’s uit haar serie ‘Insomnia’ te zien; een daarvan is een bewerking van een foto uit de Frecker-collectie. Post-mortemfoto’s tonen een intiem soort verdriet en soms is het ook schrikken, een dode op de foto. Maar de foto’s zijn gemaakt uit liefde voor iemand, ze zijn een warme herinnering en een vastlegging van een moment dat niet vergeten mag worden.

postmortem15Dankzij de smartphone hebben we dagelijks een camera op zak en zijn we gewend alles wat we doen vast te leggen. Tijdens opbaringen en uitvaarten wordt er druk gefotografeerd. Zo belandt ook de post-mortemfotografie in een nieuwe fase. Museum Tot Zover roept op om foto’s naar het museum te sturen. Ze worden dan geprint en opgehangen. Zelf een foto meenemen en ophangen mag ook.

‘Post Mortem – foto’s vol liefde en verdriet’ wordt financieel mogelijk gemaakt door het Mondriaan Fonds, het VSBfonds en het Prins Bernhard Cultuurfonds. De audiotour is ingesproken door fotodetective Hans Aarsman, Frits Gierstberg (Nederlands Fotomuseum) en Hripsimé Visser (Stedelijk Museum). De expositie is te zien van 2 november 2015 t/m 10 april 2016.

Post Mortem

Foto's vol liefde en verdriet

Museum Tot Zover is gevestigd op begraafplaats, crematorium en gedenkpark De Nieuwe Ooster.
Kruislaan 124 – 1097 GA Amsterdam – tel. 020-6940482

Openingstijden: Dinsdag t/m zondag 11.00 – 17.00 uur. Het museum is gesloten op 1 januari, 27 april en 25 december. Op 26 en 31 december is het museum geopend van 11.00 – 15.00 uur.  Café Roosenburgh is iedere dag open van 10.00 tot 17.00 uur, met uitzondering van 27 april. Op 25 en 26 december en op 1 januari is het café open van 11.00 – 15.00 uur. Op 31 december is het café geopend van 10.00 tot 15.30 uur.

# meer info website museum tot zover

fleursdumal.nl magazine

More in: Art & Literature News, Exhibition Archive, Galerie des Morts, In Memoriam, Photography, TOMBEAU DE LA JEUNESSE - early death: writers, poets & artists who died young


FOAM AMSTERDAM EXPOSITION FRANCESCA WOODMAN: ON BEING AN ANGEL

WOODMAN-FR-104Foam sluit het jaar 2015 af met een overzicht van het uitzonderlijke en intense oeuvre van de op jonge leeftijd overleden Amerikaanse fotograaf Francesca Woodman (1958 – 1981). Woodman gebruikte fotografie als uiterst persoonlijk expressiemiddel: alsof ze haar huid binnenstebuiten droeg. Zij zelf was dan ook het enige onderwerp van haar fotografie. Na haar vroegtijdige dood is haar werk getoond in een aantal grote internationale tentoonstellingen en heeft het kunstenaars over de hele wereld geïnspireerd.

Tot aan haar zelfgekozen dood op tweeëntwintigjarige leeftijd onderzocht Woodman thema’s als gender, representatie, seksualiteit en lichaam. Haar oeuvre bestaat uit een groot aantal zelfportretten. Woodman fotografeert zichzelf specifiek naakt, of tracht juist haar lichaam te verbergen: samengeperst in een kast, achter het behang, gewikkeld in plastic of doeken of in een wolk van beweging. Ze plaatst zichzelf veelal in vervallen interieurs. Zelfs wanneer andere mensen in het kader verschijnen fungeren zij letterlijk of figuurlijk als stand-in van Woodman. Haar foto’s vertonen een diversiteit aan invloeden uit het symbolisme en surrealisme en roepen in veel gevallen een beklemmend gevoel op.

Francesca Woodman groeide op in een kunstenaarsgezin en begon al gedurende haar tienerjaren te fotograferen. Zij studeerde van 1975 tot 1978 aan de Rhode Island School of Design. Haar oeuvre wordt meestal verdeeld in periodes: de vroege werken, haar werk als student in Providence, het werk uit Italië (1977-1978), de MacDowell Colony en, uiteindelijk, de werken die zij vanaf 1979 in New York maakte tot haar dood in 1981. Na haar overlijden liet Woodman enkele honderden zilvergelatine prints na, hoewel zij ook met andere technieken experimenteerde.

WOODMAN-FR-105De eerste grote reizende tentoonstelling van Francesca Woodman’s werk werd enkele jaren na haar dood georganiseerd in 1986. Haar eerste Europese tentoonstellingen vonden begin jaren negentig plaats. De Kunsthal in Rotterdam presenteerde Woodmans werk voor het eerst in Nederland, in 1998.

De tentoonstelling Francesca Woodman. On Being an Angel is georganiseerd door het Moderna Museet in Stockholm in samenwerking met het Estate of Francesca Woodman en bestaat uit 102 foto’s, voornamelijk zilvergelatine prints, maar ook groot formaat diazotypieën, en zes korte video’s.

Francesca Woodman. On Being an Angel is van 18 december 2015 t/m 9 maart 2016 te zien in Foam. Open dagelijks van 10.00 -18.00 uur, do/vr van 10.00 – 21.00 uur. Entree: € 10,00

Francesca Woodman. On Being an Angel
18 december 2015 – 9 maart 2016

Foam
Keizersgracht 609
1017 DS Amsterdam
Tel. + 31 (0)20 5516500
www.foam.org

fleursdumal.nl magazine

More in: Art & Literature News, Francesca Woodman, Francesca Woodman, Photography


JOEP EIJKENS: VROUWENTONGEN EVEN AAN DE KANT

JEvrouwentongen2

Vrouwentongen even aan de kant

Je kunt er donder op zeggen dat deze foto in België gemaakt is. Kijk maar eens naar de rechterkant, naar de spitse bladeren van de Sanseveria, beter bekend als Vrouwentongen. Vraag me niet waarom zoveel Vrouwentongen onderdak krijgen bij onze zuiderburen. De tamelijk naargeestige planten zullen op zeker moment wel in de mode zijn geraakt en zijn nog altijd in tel.

Maar hier op de foto zijn ze kennelijk tijdelijk opzij gezet om plaats te maken voor een toneelstukje. Het gordijn boven de verwarming mocht blijven hangen, het paste eigenlijk heel mooi, zo’n effen achtergrond. En je sloot meteen nieuwsgierige blikken buiten. Dit stukje was alleen maar voor de gasten van het feest, op de eerste plaats natuurlijk de jarige. En je zou het zo niet zeggen, maar er werd veel gelachen, ome Jef en tante Clémentine hadden succes. “Maar allee, het zijn ook schoon kleedjes die ge gemaakt hebt”, vond Peetje. “En waar hedde dan die hoge hoed vandaan?”

Die hoge hoed deed later op de avond nog dienst tijdens een goochelact. Maar tegen die tijd was de fotograaf van het gezelschap allang door zijn filmrolletjes heen, helaas. En trouwens ook niet meer zo bekwaam om z’n toestel recht te houden.

Joep Eijkens

fleursdumal.nl digital magazine

More in: - Fotoalbum Joep Eijkens, - Objets Trouvés (Ready-Mades), Photography


FRANCESCA WOODMAN: ON BEING AN ANGEL

WOODMAN-FR-101Foam sluit het jaar 2015 af met een overzicht van het uitzonderlijke en intense oeuvre van de op jonge leeftijd overleden Amerikaanse fotograaf Francesca Woodman (1958 – 1981).

Woodman gebruikte fotografie als uiterst persoonlijk expressiemiddel: alsof ze haar huid binnenstebuiten droeg. Zij zelf was dan ook het enige onderwerp van haar fotografie. Na haar vroegtijdige dood is haar werk getoond in een aantal grote internationale tentoonstellingen en heeft het kunstenaars over de hele wereld geïnspireerd.

Tot aan haar zelfgekozen dood op tweeëntwintigjarige leeftijd onderzocht Woodman thema’s als gender, representatie, seksualiteit en lichaam. Haar oeuvre bestaat uit een groot aantal zelfportretten. Woodman fotografeert zichzelf specifiek naakt, of tracht juist haar lichaam te verbergen: samengeperst in een kast, achter het behang, gewikkeld in plastic of doeken of in een wolk van beweging. Ze plaatst zichzelf veelal in vervallen interieurs. Zelfs wanneer andere mensen in het kader verschijnen fungeren zij letterlijk of figuurlijk als stand-in van Woodman. Haar foto’s vertonen een diversiteit aan invloeden uit het symbolisme en surrealisme en roepen in veel gevallen een beklemmend gevoel op.

WOODMAN-FR-102Francesca Woodman groeide op in een kunstenaarsgezin en begon al gedurende haar tienerjaren te fotograferen. Zij studeerde van 1975 tot 1978 aan de Rhode Island School of Design. Haar oeuvre wordt meestal verdeeld in periodes: de vroege werken, haar werk als student in Providence, het werk uit Italië (1977-1978), de MacDowell Colony en, uiteindelijk, de werken die zij vanaf 1979 in New York maakte tot haar dood in 1981. Na haar overlijden liet Woodman enkele honderden zilvergelatine prints na, hoewel zij ook met andere technieken experimenteerde.

De eerste grote reizende tentoonstelling van Francesca Woodmans werk werd enkele jaren na haar dood georganiseerd in 1986. Haar eerste Europese tentoonstellingen vonden begin jaren negentig plaats. De Kunsthal in Rotterdam presenteerde Woodmans werk voor het eerst in Nederland, in 1998.

De tentoonstelling Francesca Woodman – On Being an Angel is georganiseerd door het Moderna Museet in Stockholm in samenwerking met het Estate of Francesca Woodman en bestaat uit 102 foto’s, voornamelijk zilvergelatine prints, maar ook groot formaat diazotypieën, en zes korte video’s.

On Being an Angel van Francesca Woodman is van 18 december 2015 t/m 9 maart 2016 te zien in Foam. Open dagelijks van 10.00 -18.00 uur, do/vr van 10.00 – 21.00 uur. Entree: € 10,00

Francesca Woodman – On Being an Angel
18 december 2015 – 9 maart 2016
Foam – Keizersgracht 609 – 1017 DS Amsterdam
Tel. + 31 (0)20 5516500

# Meer info op website www.foam.org

fleursdumal.nl magazine

More in: Art & Literature News, Francesca Woodman, Francesca Woodman, Photography


JOEP EIJKENS: AARDAPPELNOOD

 JEaardappelnood2

Aardappelnood

Tilburger Kees Koster – ondermeer bekend van zijn pentekeningen van historische gebouwen en schilderachtige plekjes in Brabant en Zeeland. – zag in 1920 het eerste levenslicht in Rotterdam. Zijn vader verdiende de kost als koetsier van rijkelui in Wassenaar en werd de eerste chauffeur van de Rotterdamse reder Philippus van Ommeren. In die hoedanigheid was vader Koster soms dagen, zo niet weken lang van huis als zijn werkgever op reis ging.

Kees heeft nog diverse ansichtkaarten uit de jaren twintig bewaard die zijn vader dan naar zijn moeder schreef. Eén van die kaarten zien we hierboven. Hoe het met die twee hier gefotografeerde lieden zit, blijft vooralsnog de vraag. Of zou het komische tafereeltje – gezien de tekst – iets te maken hebben met minder vrolijk stemmende problemen van voedselgebrek en inflatie? Daar zal de heer Van Ommeren geen last van gehad hebben. En ook zijn chauffeur kreeg op tijd zijn natje en droogje. Die gebruikte de kaart enkel om zijn vrouw te melden dat ze weer gewisseld waren van hotel…

Joep Eijkens

PS Voor wie de tekst niet kan lezen, die luidt als volgt:

Zeg man, indien je nog hecht aan je leven,
Dan moet je me gauw je aardappeltjes geven.
In deez’ tijden heeft geld voor ons geen waarde
Wij vragen nog slechts naar de vruchten der aarde.

(eerder gepubliceerd op www.cubra.nl)
fleursdumal.nl magazine

More in: - Fotoalbum Joep Eijkens, - Objets Trouvés (Ready-Mades), Photography


IN MEMORIAM DAVID VAN REEN SCHRIJVER, SCHILDER EN FOTOGRAAF (1969 – 2015)

davidvreen11

Na een slopende ziekte is op 12 augustus 2015 de schrijver, schilder en fotograaf David van Reen op 45-jarige leeftijd overleden.

David van Reen was op-en-top sportman toen (in 1998) een ernstig auto-ongeluk een einde aan zijn loopbaan maakte. Hij kwam wonderwel uit coma, leerde opnieuw lopen en knokte zich door een moeilijke periode heen. Als trainer van Afrikaanse hardlopers leerde hij de fascinerende cultuur en de mensen heel direct en diepgaand kennen.
davidvreen13Toen David van Reen 15 jaar geleden voor het eerst in Afrika kwam, schokte hem vooral de kloof tussen arm en rijk. Dat werd het thema in zijn werk als fotograaf en schrijver in zijn boeken. In die tijd trainde hij Keniaanse en Ethiopische atleten. Niet alleen om van hen kampioenen te maken. Als sportman was zijn credo: niet alleen succes telt, maar ook verliezen is waardevol en maakt je sterk.
David van Reen heeft zich in de laatste 15 jaar, met Stichting Lalibela, volledig ingezet voor de allerarmsten in Afrika. In de sloppenwijken van Nairobi werd hij graag gezien. Zijn fotoboeken en zijn romans Engelen der wrake en Anbessa’s dochter, met als hoofdthema het onrecht in de wereld, spelen in de armengetto’s van Kenia en Ethiopië.

David van Reen: “Op een van mijn reizen kwam ik in Woldia. Ik besloot om een wandeling te maken naar de Maryamkerk, een eind buiten het stadje. De heenweg bergop was ongeveer zes kilometer. Halverwege kwam ik een meisje tegen dat Netsannet heette. Haar naam betekent ‘vrijheid’. Gezien de blik in haar ogen zou ze geen passender naam kunnen hebben. Ze had een blikje bij zich met daarin een beetje stro en een paar eieren. Op mijn vraag wat ze met die eieren ging doen, zei ze dat ze naar de markt in Woldia ging. Ik vroeg haar waar ze woonde. Dat bleek dicht bij de Maryamkerk te zijn. Ik was verbaasd. Ze liep twaalf kilometer om twee eieren te verkopen! Haar optimisme en de levensvreugde die ze uitstraalde, maakten indruk op me. Toen ik later de foto’s die ik van Netsannet had gemaakt, afdrukte en weer zag hoe levensblij ze was, begon ik me pas af te vragen waarom wij hier op aarde zijn en of het jachtige leven dat wij westerlingen leiden, ons wel gelukkiger maakt dan Ethiopiërs. Zo ben ik met andere ogen naar deze mensen gaan kijken. Eerder al had het land me verrast door zijn schoonheid en zijn vriendelijke mensen.”
Uit: Het land van de verbrande gezichten. Leven in Ethiopië, foto’s en tekst van David van Reen, Uitg. De Geus.

De afscheidsplechtigheid heeft in besloten kring plaatsgevonden.

David van Reen was medewerker aan het magazine fleursdumal.nl
fleursdumal.nl magazine

More in: David van Reen, David van Reen Photos, In Memoriam, Photography


HANS HERMANS PHOTOS: HISTORY OF BRITAIN (09)

hanshermans_eng105

Hans Hermans © photos: History of  Britain

(Seven Sisters Country Park, Seaford 2014)

fleursdumal.nl magazine

More in: Hans Hermans Photos, History of Britain, Photography


JOEP EIJKENS: MITZY

JEmitzy2

Mitzy

Opeens keken me twee heldere ogen aan. Vanaf de bodem van een kartonnen doos.

Mitzy heette ze. En ze was in het gezelschap van een oude opa, een stuurs kijkend echtpaar en een communicantje. Allemaal ingelijste portretten. Alleen Mitzy moest het zonder lijst en glas stellen. Misschien dat ze daarom een wat vuilige vlek bij haar linkeroog had gekregen. Ze keek er niet minder vrolijk om. ‘Voor Riet en Christ’ had ze op haar foto geschreven. En daaronder even vlot haar naam.

Maar wie was Mitzy? Zeker, een artieste. Maar verder? Zou het Mitzy Tieland kunnen zijn? Die naam kom ik tegen in de levensloop van de uit Tilburg afkomstige Louis Dusée (1930-1999). Met ene Mitzy Tieland vormde Dusée ooit een duo voordat hij in 1962 bij Sleeswijk’s Snip en Snap Revue terecht kwam.

Maar was deze Mitzy niet al actief toen Louis nog in een korte broek rondliep? Haar haren en getekende wenkbrauwen doen in elk geval aan de jaren dertig denken. Of werd dat na de oorlog nog steeds mooi gevonden? In elk geval staat op de achterkant van de foto: Groningen October 1948.

Kunt u zich voorstellen dat ik Mitzy niet kon laten liggen in die kartonnen doos op de Tilburgse Meimarkt?

Joep Eijkens

PS De heer Mari Kant (www.theaterarchief.nl) meldde me nog dat Mitzy, in elk geval niet Mitzy Tieland is. ‘Mitzy Tieland is toevallig een vriendin van mij en ook komt ze veel voor in de archieven van ons Theaterarchief’, zo schreef hij. ‘Ik denk dat het Mitzy Smeenks is, maar pin me er niet op vast’.

(eerder gepubliceerd op www.cubra.nl)
fleursdumal.nl magazine

More in: - Fotoalbum Joep Eijkens, - Objets Trouvés (Ready-Mades), Photography


HANS HERMANS PHOTOS: HISTORY OF BRITAIN (08)

hanshermans_eng112

Hans Hermans © photos: History of  Britain

(Exmoor National Park, near Woody Bay 2014)

fleursdumal.nl magazine

More in: Hans Hermans Photos, History of Britain, Photography


Older Entries »« Newer Entries

Thank you for reading FLEURSDUMAL.NL - magazine for art & literature