In this category:

Or see the index

All categories

  1. AUDIO, CINEMA, RADIO & TV
  2. DANCE
  3. DICTIONARY OF IDEAS
  4. EXHIBITION – art, art history, photos, paintings, drawings, sculpture, ready-mades, video, performing arts, collages, gallery, etc.
  5. FICTION & NON-FICTION – books, booklovers, lit. history, biography, essays, translations, short stories, columns, literature: celtic, beat, travesty, war, dada & de stijl, drugs, dead poets
  6. FLEURSDUMAL POETRY LIBRARY – classic, modern, experimental & visual & sound poetry, poetry in translation, city poets, poetry archive, pre-raphaelites, editor's choice, etc.
  7. LITERARY NEWS & EVENTS – art & literature news, in memoriam, festivals, city-poets, writers in Residence
  8. MONTAIGNE
  9. MUSEUM OF LOST CONCEPTS – invisible poetry, conceptual writing, spurensicherung
  10. MUSEUM OF NATURAL HISTORY – department of ravens & crows, birds of prey, riding a zebra
  11. MUSEUM OF PUBLIC PROTEST
  12. MUSIC
  13. PRESS & PUBLISHING
  14. REPRESSION OF WRITERS, JOURNALISTS & ARTISTS
  15. STORY ARCHIVE – olv van de veestraat, reading room, tales for fellow citizens
  16. STREET POETRY
  17. THEATRE
  18. TOMBEAU DE LA JEUNESSE – early death: writers, poets & artists who died young
  19. ULTIMATE LIBRARY – danse macabre, ex libris, grimm & co, fairy tales, art of reading, tales of mystery & imagination, sherlock holmes theatre, erotic poetry, ideal women
  20. WAR & PEACE
  21. ·




  1. Subscribe to new material:
    RSS     ATOM

Archive A-B

«« Previous page · Lord Byron: I Speak Not (Poem) · Lord Byron: Farewell! If Ever Fondest Prayer (Poem) · Bert Bevers: Alle bomen in het woud (Gedicht) · Bert Bevers: Selfie (Gedicht) · Hera Lindsay Bird: Pamper Me to Hell & Back (Poetry) · Lord Byron: My Soul Is Dark (Poem) · Régine Foloppe: Baudelaire et la vérité poétique · Bert Bevers: Tilt. Gedicht bij de muziek van Scott Walker · Hugo Ball: Totentanz 1916 · Lord Byron: There be none of Beauty’s daughters. Stanzas for Music · Bert Bevers: Bachten de Kupe (gedicht) · Martin Beversluis: Zwart gat (gedicht)

»» there is more...

Lord Byron: I Speak Not (Poem)

 

I Speak Not

I speak not, I trace not, I breathe not thy name;
There is grief in the sound, there is guilt in the fame;
But the tear that now burns on my cheek may impart
The deep thoughts that dwell in that silence of heart.
Too brief for our passion, too long for our peace,
Were those hours – can their joy or their bitterness cease?
We repent, we abjure, we will break from our chain, –
We will part, we will fly to – unite it again!
Oh! thine be the gladness, and mine be the guilt!
Forgive me, adored one! – forsake if thou wilt;
But the heart which is thine shall expire undebased,
And man shall not break it – whatever thou may’st.
And stern to the haughty, but humble to thee,
This soul in its bitterest blackness shall be;
And our days seem as swift, and our moments more sweet,
With thee at my side, than with worlds at our feet.
One sigh of thy sorrow, one look of thy love,
Shall turn me or fix, shall reward or reprove.
And the heartless may wonder at all I resign –
Thy lips shall reply, not to them, but to mine.

George Gordon Byron
(1788 – 1824)
I Speak Not
(Poem)

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive A-B, Archive A-B, Byron, Lord


Lord Byron: Farewell! If Ever Fondest Prayer (Poem)

 

Farewell!
If Ever Fondest Prayer

Farewell! if ever fondest prayer
For other’s weal availed on high,
Mine will not all be lost in air,
But waft thy name beyond the sky.
‘Twere vain to speak, to weep, to sigh:
Oh! more than tears of blood can tell,
When wrung from guilt’s expiring eye,
Are in that word – Farewell! – Farewell!

These lips are mute, these eyes are dry;
But in my breast and in my brain,
Awake the pangs that pass not by,
The thought that ne’er shall sleep again.
My soul nor deigns nor dares complain,
Though grief and passion there rebel;
I only know we loved in vain –
I only feel – Farewell! – Farewell!

George Gordon Byron
(1788 – 1824)
Farewell! If Ever Fondest Prayer
(Poem)

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive A-B, Archive A-B, Byron, Lord


Bert Bevers: Alle bomen in het woud (Gedicht)

 

Alle bomen in het woud

Wolfgrijs zwaar als naamloze nachten
versteende wachtwoorden. Alles begint
en eindigt met verhalen. Over verborgen

offers bijvoorbeeld. Of de vraag: ‘Ben je
als je droomt iedereen?’ Ken je dan van
de wind het geheim? Waait het dan stil?

Alle bomen in het woud is ons land.

Bert Bevers

 

Alle bomen in het woud
Verschenen in de catalogus Enghuizer Dialogen 2015, Hummelo, 2015
Bert Bevers is a poet and writer who lives and works in Antwerp (Be)

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive A-B, Archive A-B, Bevers, Bert


Bert Bevers: Selfie (Gedicht)

Selfie

van Gerrit Achterberg

Hoe zal nu in het huis de stilte zijn?
Val ik tezamen met uw lijn?
Mijn ledematen worden van ivoor.
Ik ben bij u gekomen, binnendoor.

Nooit was ik zo geheel en zo bijeen
terechtgekomen, ogen wijd uiteen.
Ontschorste bomen liggen aan de kant.
God heeft een buiten- en een binnenkant.

Bert Bevers

 

Hoe zal nu in het huis de stilte zijn? is een sample uit Distantie
Val ik tezamen met uw lijn? is een sample uit 13
Mijn ledematen worden van ivoor. is een sample uit Smaragd
Ik ben bij u gekomen, binnendoor. is een sample uit Oculair
Nooit was ik zo geheel en zo bijeen. is een sample uit Tracé
Terechtgekomen, ogen wijd uiteen is een sample uit Lucifer
Ontschorste bomen liggen aan de kant is een bijna-sample uit Station
God heeft een buiten- en een binnenkant. is een sample uit Reflexie

Selfie van Gerrit Achterberg
Verschenen in Je tikt er tegen en het zingt, Demer Uitgeverij, Leusden, 2015

Bert Bevers is a poet and writer who lives and works in Antwerp (Be)
• fleursdumal.nl magazine

More in: Achterberg, Gerrit, Archive A-B, Archive A-B, Bevers, Bert


Hera Lindsay Bird: Pamper Me to Hell & Back (Poetry)

Love, death, Bruce Willis, public urination, being a woman, love, The Nanny, love.

This pamphlet of poetry by Hera Lindsay Bird is a startling departure from her bestselling debut Hera Lindsay Bird by defying convention and remaining exactly the same, only worse. This collection, which focuses on love, childish behaviours, 90’s celebrity references and being a woman, is sure to confirm all your worst suspicions and prejudices.

Selected in 2018 by Carol Ann Duffy as part of the Laureate’s Choice Collection.  Carol Ann Duffy: “Without doubt the most arresting and original new young poet – on page and in performance – to arrive.” 

Hera Lindsay Bird was born in Thames, NZ, in 1987 and lives in Wellington. Her debut book of verse, blithely titled Hera Lindsay Bird, was published in 2016 to immediate and vast acclaim, and won best first book of poetry at the 2017 Ockham New Zealand Book Awards.

Pamper Me to Hell & Back
Author: Hera Lindsay Bird
Published by Smith/Doorstop
(The Poetry Business)
Language: English
ISBN-10: 1910367842
ISBN-13: 978-1910367841
Paperback
30 pages
2018
£7.50

# new poetry
Hera Lindsay Bird
Pamper Me to Hell & Back

• fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Bookstores, Archive A-B, Archive A-B, Art & Literature News


Lord Byron: My Soul Is Dark (Poem)

 

My Soul Is Dark

My soul is dark – Oh! quickly string
The harp I yet can brook to hear;
And let thy gentle fingers fling
Its melting murmurs o’er mine ear.
If in this heart a hope be dear,
That sound shall charm it forth again:
If in these eyes there lurk a tear,
‘Twill flow, and cease to burn my brain.

But bid the strain be wild and deep,
Nor let thy notes of joy be first:
I tell thee, minstrel, I must weep,
Or else this heavy heart will burst;
For it hath been by sorrow nursed,
And ached in sleepless silence, long;
And now ’tis doomed to know the worst,
And break at once – or yield to song.

George Gordon Byron
(1788 – 1824)
My Soul Is Dark
(Poem)

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive A-B, Archive A-B, Byron, Lord


Régine Foloppe: Baudelaire et la vérité poétique

Quelle force de vérité accorder à la poésie? Apparemment aucune selon Baudelaire.

C’est pourtant lui qui assure le passage décisif vers une poésie qui remet en question ses fondements, son devenir, sa nécessité, une poésie qui exige d’être sans cesse perception à valeur existentielle.

La réflexivité poétique qui s’exerce entre apparence et tréfonds de l’homme exacerbe le poétique et le menace. Où, quand, comment et vers quoi se joue le vrai du poème ?

Pourquoi cette oeuvre pose-t-elle les enjeux de la modernité ?

Se débattant contre tout Idéal absolu, la poétique baudelairienne désire la liberté incarnée et douloureuse de l’artiste, de l’humain.

Régine Foloppe, est l’auteur de plusieurs recueils poétiques, notamment : Tributaires du vent (Le Castor Astral, prix Max-Pol Fouchet) et Famines (Belin). Elle a publié des articles et des poèmes dans des revues (PO&SIE, Eidôlon, Friches, Diérèse…). Agrégée de lettres modernes, docteure en littérature française, elle enseigne à l’Université de Montpellier.

Baudelaire et la vérité poétique
Auteur: Régine Foloppe
Editeur : Editions L’Harmattan
Collection : La philosophie en commun
19 février 2019
Format : 15,5 x 24 cm
Broché
464 pages
Langue : Français
ISBN-10: 2343157642
ISBN-13: 978-2343157641
EUR 42,00

• fleursdumal.nl magazine

More in: - Book News, - Bookstores, Archive A-B, Archive A-B, Archive E-F, Art & Literature News, Baudelaire, Baudelaire, Charles


Bert Bevers: Tilt. Gedicht bij de muziek van Scott Walker

 

Tilt

Bij de muziek van Scott Walker

I

Slagschaduw van hand met potlood
over de ontcijfering van wat hier klinkt:

links en rechts brandbaar geheimen rollen
in elkaar tot wat een steekspel wordt.

Hij

daar met die neiging, veraf en zo dichtbij
zoals ik hier nu jou reeds weet,

beweegt zich buigend en verlangend
zinvol tasten in. Op zoek naar evenwicht.

II

Deze kluizenaar vermoedt onder kousen sproetjes.
Bezweert binnensmonds nachtmerries en

helt zoals hij denkt in cirkelend
weerkaatsen – luidop maar ongezien,

liefst.

Cimbalen laat hij klateren als water.
Toch hangt van dit geluid zijn leven amper af.

O the Luzerner Zeitung never sold out,
never sold out

III

Over zinnen laat hij zilvergrijze sluiers vallen.
Niemand vraagt waarom. Zo is het dan ook goed.

Zingen is voor deze stem geen afdoend woord:
plofjes adem blijven hangen tussen microfoon en

oren.

Dan zweeft hij tussen fluisteren en fluiten door
op weg naar waterweegbree, webben en de lippen

van een meisje dat met open mond probeert
een mooie ronde o te neuriën

IV

Wereldvreemde man schept eigen logica.
Wie die niet volgen kan mag heel gewoon

een straatje om. Zie je hem dan de pijn niet lijden
van monsters in de nacht, van schaduwen in

regen?

De monnik wist verhalen uit, tegels almaar donkerder
rond de voeten. Hoofdvol galmen wonderen.

In geval van dij, in geval van dij. Hij kust gaten
voor de kogels in geval van dij.

V

Zie hoe het zeil spant. Onder de verse huif
telt hij de rimpels in zijn handen, met die

van zijn vader vol overeenkomsten, net
als de verse verdragen voor toekomst.

Nat

de lakzegel nog. Krullend van heimwee
naar een tijd van jagers stort hij zich

een aanval binnen. Vurig smeedt hij daarin
gulle plannen. Vurig.

Bert Bevers

 

Verschenen in Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift, Antwerpen, 1998
In memoriam Scott Walker (born Noel Scott Engel; January 9, 1943 – March 22, 2019)
Photo: Scott Walker – Dutch TV programme Fenklup 1968 – Beeld en Geluid Wiki

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive A-B, Archive W-X, Art & Literature News, Bevers, Bert, In Memoriam, Scott Walker


Hugo Ball: Totentanz 1916

Totentanz 1916

So sterben wir, so sterben wir
Und sterben alle Tage,
Weil es so gemütlich sich sterben lässt.
Morgens noch in Schlaf und Traum,
Mittags schon dahin,
Abends schon zu unterst im Grabe drin.

Die Schlacht ist unser Freudenhaus,
Von Blut ist unsre Sonne,
Tod ist unser Zeichen und Losungswort.
Kind und Weib verlassen wir:
Was gehen sie uns an!
Wenn man sich auf uns nur verlassen kann!

So morden wir, so morden wir
Und morden alle Tage
Unsere Kameraden im Totentanz.
Bruder, reck Dich auf vor mir!
Bruder, Deine Brust!
Bruder, der Du fallen und sterben musst.

Wir murren nicht, wir knurren nicht,
Wir schweigen alle Tage
Bis sich vom Gelenke das Hüftbein dreht.
Hart ist unsre Lagerstatt,
Trocken unser Brot,
Blutig und besudelt der liebe Gott.

Wir danken Dir, wir danken Dir,
Herr Kaiser für die Gnade,
Dass Du uns zum Sterben erkoren hast.
Schlafe Du, schlaf sanft und still,
Bis Dich auferweckt
Unser armer Leib, den der Rasen deckt.

Hugo Ball
(1886-1927)
Totentanz 1916

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive A-B, Ball, Hugo, Dada, DADA, Dadaïsme


Lord Byron: There be none of Beauty’s daughters. Stanzas for Music

 

There be none of Beauty’s daughters
Stanzas for Music

There be none of Beauty’s daughters
With a magic like Thee;
And like music on the waters
Is thy sweet voice to me:
When, as if its sound were causing
The charméd ocean’s pausing,
The waves lie still and gleaming,
And the lull’d winds seem dreaming:
And the midnight moon is weaving
Her bright chain o’er the deep,
Whose breast is gently heaving
As an infant’s asleep:
So the spirit bows before thee
To listen and adore thee;
With a full but soft emotion,
Like the swell of Summer’s ocean.

George Gordon Byron
(1788 – 1824)
There be none of Beauty’s daughters
Stanzas for Music

• fleursdumal.nl magazine

More in: # Music Archive, Archive A-B, Archive A-B, Byron, Lord


Bert Bevers: Bachten de Kupe (gedicht)

 

Bachten de Kupe

Je kunt wel putten in de aarde vloeken
omdat gebeden schaars zijn en schuren
als zand, maar beter is het trots te zijn
omdat je ergens gebleven bent. Waar je

dolend wakker kunt worden uit gemelijk
genot, geschaakte dromen, verzakende
grenzen. Waar je een vogel van vele lentes
herkent als jezelf. Toen ik ontwaakte wist

ik loepzuiver weer hoe gisteren voor me
een meisje huppelend riep: “Een olm is
een iep! Een olm is een iep! Een olm is
een iep!” Het is hier niet druk, maar kijk:

hier loopt niet ieder in zijn eigen ochtend.

Bert Bevers
Gedicht: Bachten de Kupe
Verschenen in Ballustrada, Terneuzen, 2012

Bert Bevers is a poet and writer who lives and works in Antwerp (Be)
• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive A-B, Archive A-B, Bevers, Bert


Martin Beversluis: Zwart gat (gedicht)

 

Zwart gat

Dag stad ik maak nog één keer
een foto van je die ik voor eeuwig
in mijn geheugen prent situatie
zoals zij nu is jij bent nog mijn
stad nog net mijn stad en ik ben
nog jouw dichter er zal een tijd
komen dat je hunkert naar mij
dan zal ik er niet zijn ik neem
mijn hoed af buig en groet je nog
een laatste keer ademloze stad
kamer in mijn hart dwaallicht in
mijn denken laat me nog één foto
van je maken zodat ik me herinner
hoe het was hoe jij was hoe wij
samen en dan zal ik je bedanken
zeggen dat ik weliswaar op meer
hoopte we bleven vreemden voor
elkaar maar dat het zo goed is en
ik ook niet kan ontkennen dit
afscheid valt me zwaar daarna
doe ik een stap terug draai me
om kijk nog je één keer aan loop
weg richting het grote zwarte gat
deemoedig en vol overtuiging
waag ik de sprong.

Martin Beversluis
Stadsdichter Tilburg 2015 – 2017

Uit de bundel: Stadsgedichten (2017)
Gedicht bij gelegenheid van de overdracht van zijn functie als stadsdichter
aan zijn opvolger Onias Landveld op 27 augustus 2017
Portret: Ivo van Leeuwen

• fleursdumal.nl magazine

More in: Archive A-B, Archive A-B, Beversluis, Martin, Ivo van Leeuwen, Performing arts


Older Entries »« Newer Entries

Thank you for reading FLEURSDUMAL.NL - magazine for art & literature