In this category:

Or see the index

All categories

  1. CINEMA, RADIO & TV
  2. DANCE
  3. DICTIONARY OF IDEAS
  4. EXHIBITION – art, art history, photos, paintings, drawings, sculpture, ready-mades, video, performing arts, collages, gallery, etc.
  5. FICTION & NON-FICTION – books, booklovers, lit. history, biography, essays, translations, short stories, columns, literature: celtic, beat, travesty, war, dada & de stijl, drugs, dead poets
  6. FLEURSDUMAL POETRY LIBRARY – classic, modern, experimental & visual & sound poetry, poetry in translation, city poets, poetry archive, pre-raphaelites, editor's choice, etc.
  7. LITERARY NEWS & EVENTS – art & literature news, in memoriam, festivals, city-poets, writers in Residence
  8. MONTAIGNE
  9. MUSEUM OF LOST CONCEPTS – invisible poetry, conceptual writing, spurensicherung
  10. MUSEUM OF NATURAL HISTORY – department of ravens & crows, birds of prey, riding a zebra
  11. MUSEUM OF PUBLIC PROTEST- photos, texts, videos, street poetry
  12. MUSIC
  13. PRESS & PUBLISHING
  14. REPRESSION OF WRITERS, JOURNALISTS & ARTISTS
  15. STORY ARCHIVE – olv van de veestraat, reading room, tales for fellow citizens
  16. STREET POETRY
  17. THEATRE
  18. TOMBEAU DE LA JEUNESSE – early death: writers, poets & artists who died young
  19. ULTIMATE LIBRARY – danse macabre, ex libris, grimm and others, fairy tales, the art of reading, tales of mystery & imagination, sherlock holmes theatre, erotic poetry, the ideal woman
  20. ·




  1. Subscribe to new material:
    RSS     ATOM

Joep Eijkens Photos

· IN ALMOST EVERY PICTURE #7 – UPDATED – PHOTOS RIA VAN DIJK · EXPOSITIE VAN DE ‘GENOTEN’ IN GEMEENTEHUIS HILVARENBEEK · FRANCESCA WOODMAN: LEVEN EN DOOD VAN EEN JONGGESTORVEN ENGEL (door Joep Eijkens) · JOEP EIJKENS: VROUWENTONGEN EVEN AAN DE KANT · JOEP EIJKENS: AARDAPPELNOOD · JOEP EIJKENS: MITZY · JOEP EIJKENS: VERLOREN ONSCHULD · JOEP EIJKENS: LENTEDANSJE · JOEP EIJKENS: ‘DAS GRÖSSTE ANTIQUARIAT BERLINS’ · Joep Eijkens: Op de foto op Roodharigendag 2014 · Joep Eijkens: Onverwachte nieuwjaarskaart · Joep Eijkens: Els en ik

»» there is more...

IN ALMOST EVERY PICTURE #7 – UPDATED – PHOTOS RIA VAN DIJK

Updated edition_RIAVANDIJK02

Collected & edited
by Erik Kessels
and Joep Eijkens
Thanks to Ria van Dijk

For 80 years Ria has been bang on target. To mark this impressive milestone ‘in almost every picture #7’ is being re-released this year in the form of a special anniversary edition with eight new shots and an exhibition in Tilburg.

Ria van Dijk shot her first photo at the Tilburg fair in 1936 when she was 16 years old. It started at in Ria’s hometown of Tilburg, but throughout the years she followed the fair from town to town. It became a tradition and Ria continued shooting (guns and photos) year after year. And the bullseye is that Ria kept every single photo as if they were her trophies.

In 2008 Erik Kessels and Joep Eijkens collected Ria’s photographs in the book ‘in almost every picture #7’. In 2016 Ria returns to the fair, she will shoot on July 22nd her 80th photo at the opening of the Tilburgse Kermis. For the occasion, KesselsKramer and City Marketing Tilburg publish this celebratory updated edition of In almost every picture #7.

Updated edition_RIAVANDIJK01Colour / black & white,
155 x 200 mm, 136 pages,
soft cover.
ISBN 978-90-704784-5-2
KesselsKramer Publishing,  24,95 Euro

# Website KesselsKramer Publishing

# Website Brabants Licht met foto’s en artikel van Joep Eijkens

fleursdumal.nl magazine

More in: - Objets Trouvés (Ready-Mades), Art & Literature News, Joep Eijkens, Joep Eijkens Photos, Photography, PRESS & PUBLISHING, Spurensicherung


EXPOSITIE VAN DE ‘GENOTEN’ IN GEMEENTEHUIS HILVARENBEEK

index-genotenGENOTEN
zondag 1–8–15–16–22 mei 2016
Janneke van Gorp, Hester Rutten, Ineke Mandos, Hans Zegveld, Paul Schouten, Maarten Mandos, Theo Schouten en Joep Eijkens
Zij zijn als ware genoten voor deze expositie bij elkaar gekomen. Wat hen bindt? Liefde voor schoonheid. En ook een familieband. Want kouwe kant of warme kant, alle acht zijn familie van elkaar. En de gebroeders Kees en Frans Mandos – bekende Brabantse kunstenaars – mogen gerust hun stamvaders genoemd worden.

Janneke van Gorp
Hester Rutten
Ineke Mandos
Hans Zegveld
Paul Schouten
Maarten Mandos
Theo Schouten
Joep Eijkens

gemengde technieken
olieverf
aquarel
gombatik
fotografie
brons
keramiek

OPENINGSTIJDEN
zondag 14.00 – 17.00 uur
de kunstenaars zijn dan aanwezig
Eerste en Tweede Pinksterdag geopend

De Wandelgangen
Gemeentehuis Hilvarenbeek
Vrijthof 9
5081 CA Hilvarenbeek
www.wandelgangenhilvarenbeek.nl

fleursdumal.nl magazine

More in: Art & Literature News, Exhibition Archive, Joep Eijkens Photos


FRANCESCA WOODMAN: LEVEN EN DOOD VAN EEN JONGGESTORVEN ENGEL (door Joep Eijkens)

francesca-woodman-on-being-an-angel12Joep Eijkens: Leven en dood van een jonggestorven Engel (N.a.v. tentoonstelling Kunsthal Rotterdam 1998)

Vele jaren na haar zelfgekozen dood rijst de ster van Francesca Woodman (1958-1981). Na Parijs is het fascinerende oeuvre van deze jonggestorven fotografe nu te zien in de Rotterdamse Kunsthal.

Francesca Woodman was nog geen 23 toen ze een eind aan haar leven maakte. De manier waarop – ze sprong uit een raam – doet onmiddellijk denken aan de serie foto’s waarin zij zich afbeeldde als engel. En je ontkomt er niet aan om haar hele oeuvre te zien in het licht van deze vroege dood. Het grote talent van Woodman, dochter van een in Italië levend Amerikaans kunstenaarsechtpaar, openbaarde zich al vroeg. De overzichtstentoonstelling opent met twee zelfportretten. Het eerste – een naakt met lelies – doet aan een 19e eeuwse atelierstudie denken. Het tweede – Zelfportret op 13-jarige leeftijd – is eerder experimenteel van aard en heeft iets akelig verontrustends als in een thriller. Zoals zo vaak blijft het gezicht onzichtbaar.

Zoektocht
De eigen persoon is steeds het belangrijkste vertrekpunt geweest van Woodmans met raadsels omgeven fotografische zoektocht. Dat heeft absoluut niet geleid tot navelstaarderij. En evenmin blijft haar blik op het eigen lichaam beperkt tot de esthetiek. Bijna alle foto’s ademen dezelfde sfeer van vergankelijkheid. En soms zeer letterlijk. Bijvoorbeeld waar de fotografe zich – met opzet bewegend en daardoor als het ware vervluchtigend – afbeeldt als een soort geest die door een grafsteen wegkruipt. Of daar waar haar lichaam op lijkt te gaan in een verweerde muur van een afbraakhuis. Het zijn beelden die buiten onze tijd lijken te staan.

Eigen wereld
Ook als zij andere modellen gebruikt, is Woodman bezig met het scheppen van een eigen wereld. Zo is er een serie waarin zij een oude naakte man een absurd toneelstuk laat opvoeren met spiegels en glas. Uit diezelfde periode (1976/1977) dateert ook een van de foto’s van zichzelf als engel. Geen lieflijke engel, de open mond lijkt eerder naar adem te happen of te schreeuwen. Een van de laatste foto’s toont een badkuip waar nog net een stukje gezicht van een vrouw bovenuitsteekt. Je denkt aan zelfmoord. En na al die andere beelden weet je dat dat echt niet alleen maar komt door de wetenschap dat Francesca Woodman zich op 19 januari 1981, kort na de publicatie van haar eerste boek, van het leven beroofde. Het is op de eerste plaats aan haar ouders te danken dat dit bijzondere, ongrijpbare oeuvre nu door Europa mag reizen.

(Joep Eijkens: Retrospectief van fotografe Francesca Woodman, Kunsthal Rotterdam, Leven en dood van een jong gestorven ’engel’, in Brabants Dagblad 17 september 1998)

Joep Eijkens over Francesca Woodman
Leven en dood van een jonggestorven Engel

____________________________________________________

A C T U E E L
Expositie in FOAM Amsterdam
Francesca Woodman. On Being an Angel
18 december 2015 – 9 maart 2016

francesca-woodman-on-being-an-angel11

Foam
Keizersgracht 609
1017 DS Amsterdam
Tel. + 31 (0)20 5516500
www.foam.org

fleursdumal.nl magazine

More in: Art & Literature News, Francesca Woodman, Joep Eijkens, Joep Eijkens Photos, Photography


JOEP EIJKENS: VROUWENTONGEN EVEN AAN DE KANT

JEvrouwentongen2

Vrouwentongen even aan de kant

Je kunt er donder op zeggen dat deze foto in België gemaakt is. Kijk maar eens naar de rechterkant, naar de spitse bladeren van de Sanseveria, beter bekend als Vrouwentongen. Vraag me niet waarom zoveel Vrouwentongen onderdak krijgen bij onze zuiderburen. De tamelijk naargeestige planten zullen op zeker moment wel in de mode zijn geraakt en zijn nog altijd in tel.

Maar hier op de foto zijn ze kennelijk tijdelijk opzij gezet om plaats te maken voor een toneelstukje. Het gordijn boven de verwarming mocht blijven hangen, het paste eigenlijk heel mooi, zo’n effen achtergrond. En je sloot meteen nieuwsgierige blikken buiten. Dit stukje was alleen maar voor de gasten van het feest, op de eerste plaats natuurlijk de jarige. En je zou het zo niet zeggen, maar er werd veel gelachen, ome Jef en tante Clémentine hadden succes. “Maar allee, het zijn ook schoon kleedjes die ge gemaakt hebt”, vond Peetje. “En waar hedde dan die hoge hoed vandaan?”

Die hoge hoed deed later op de avond nog dienst tijdens een goochelact. Maar tegen die tijd was de fotograaf van het gezelschap allang door zijn filmrolletjes heen, helaas. En trouwens ook niet meer zo bekwaam om z’n toestel recht te houden.

Joep Eijkens

fleursdumal.nl digital magazine

More in: - Fotoalbum Joep Eijkens, - Objets Trouvés (Ready-Mades), Photography


JOEP EIJKENS: AARDAPPELNOOD

 JEaardappelnood2

Aardappelnood

Tilburger Kees Koster – ondermeer bekend van zijn pentekeningen van historische gebouwen en schilderachtige plekjes in Brabant en Zeeland. – zag in 1920 het eerste levenslicht in Rotterdam. Zijn vader verdiende de kost als koetsier van rijkelui in Wassenaar en werd de eerste chauffeur van de Rotterdamse reder Philippus van Ommeren. In die hoedanigheid was vader Koster soms dagen, zo niet weken lang van huis als zijn werkgever op reis ging.

Kees heeft nog diverse ansichtkaarten uit de jaren twintig bewaard die zijn vader dan naar zijn moeder schreef. Eén van die kaarten zien we hierboven. Hoe het met die twee hier gefotografeerde lieden zit, blijft vooralsnog de vraag. Of zou het komische tafereeltje – gezien de tekst – iets te maken hebben met minder vrolijk stemmende problemen van voedselgebrek en inflatie? Daar zal de heer Van Ommeren geen last van gehad hebben. En ook zijn chauffeur kreeg op tijd zijn natje en droogje. Die gebruikte de kaart enkel om zijn vrouw te melden dat ze weer gewisseld waren van hotel…

Joep Eijkens

PS Voor wie de tekst niet kan lezen, die luidt als volgt:

Zeg man, indien je nog hecht aan je leven,
Dan moet je me gauw je aardappeltjes geven.
In deez’ tijden heeft geld voor ons geen waarde
Wij vragen nog slechts naar de vruchten der aarde.

(eerder gepubliceerd op www.cubra.nl)
fleursdumal.nl magazine

More in: - Fotoalbum Joep Eijkens, - Objets Trouvés (Ready-Mades), Photography


JOEP EIJKENS: MITZY

JEmitzy2

Mitzy

Opeens keken me twee heldere ogen aan. Vanaf de bodem van een kartonnen doos.

Mitzy heette ze. En ze was in het gezelschap van een oude opa, een stuurs kijkend echtpaar en een communicantje. Allemaal ingelijste portretten. Alleen Mitzy moest het zonder lijst en glas stellen. Misschien dat ze daarom een wat vuilige vlek bij haar linkeroog had gekregen. Ze keek er niet minder vrolijk om. ‘Voor Riet en Christ’ had ze op haar foto geschreven. En daaronder even vlot haar naam.

Maar wie was Mitzy? Zeker, een artieste. Maar verder? Zou het Mitzy Tieland kunnen zijn? Die naam kom ik tegen in de levensloop van de uit Tilburg afkomstige Louis Dusée (1930-1999). Met ene Mitzy Tieland vormde Dusée ooit een duo voordat hij in 1962 bij Sleeswijk’s Snip en Snap Revue terecht kwam.

Maar was deze Mitzy niet al actief toen Louis nog in een korte broek rondliep? Haar haren en getekende wenkbrauwen doen in elk geval aan de jaren dertig denken. Of werd dat na de oorlog nog steeds mooi gevonden? In elk geval staat op de achterkant van de foto: Groningen October 1948.

Kunt u zich voorstellen dat ik Mitzy niet kon laten liggen in die kartonnen doos op de Tilburgse Meimarkt?

Joep Eijkens

PS De heer Mari Kant (www.theaterarchief.nl) meldde me nog dat Mitzy, in elk geval niet Mitzy Tieland is. ‘Mitzy Tieland is toevallig een vriendin van mij en ook komt ze veel voor in de archieven van ons Theaterarchief’, zo schreef hij. ‘Ik denk dat het Mitzy Smeenks is, maar pin me er niet op vast’.

(eerder gepubliceerd op www.cubra.nl)
fleursdumal.nl magazine

More in: - Fotoalbum Joep Eijkens, - Objets Trouvés (Ready-Mades), Photography


JOEP EIJKENS: VERLOREN ONSCHULD

JEverlorenonschuld2

Verloren onschuld

Sommige foto’s hebben voor mij hun onschuld verloren, misschien wel voorgoed. En meestal ten onrechte. Zo kan ik foto’s van een misdienaar of een jongenskoor uit de jaren vijftig niet meer los zien van krantenartikelen over kindermisbruik in de katholieke kerk. En zo moest ik bij bijgaande, vooroorlogse foto al op het eerste gezicht denken aan Marietje Kessels, het Tilburgse meisje dat in 1900, elf jaar oud, verkracht en vermoord werd in de kerk van de Noordhoek.

Ik vond de foto onlangs op een boekenmarkt in Berlijn. Preciezer gezegd: het betrof een soort souvenirboekje met op de voorkant een met namaakzilver omlijst fotootje. Herzlichste Segenswünsche zur Konfirmation staat er onder, in eveneens zilverkleurige letters.

Aanvankelijk dacht ik dat ‘Konfirmation’ bij Duitse protestanten zoiets is als het Vormsel bij Nederlandse katholieken. Ik ben zelf ook gevormd, misschien nog wel door mgr. Bekkers. Een jaar of acht zal ik geweest zijn, maar ik kan me er niets meer van herinneren. Wel ken ik foto’s uit familiealbums waarop te zien is hoe een bisschop het voorhoofd van een kind zalft. Van Dale omschrijft ‘vormsel’ (zonder hoofdletter) als volgt: ‘(r.k.) sacrament waarin de gedoopte door de oplegging van de handen van de bisschop, de zalving en de heilige woorden de kracht ontvangt om het geloof standvastig te belijden, zowel inwendig als in uiterlijke levenswandel’.

Maar ‘Konfirmation’ is bij nader inzien toch iets anders. Duitslandweb.nl heeft het over ‘een bevestiging van het volwassen worden binnen de protestantse kerk’ rond het veertiende levensjaar. En duitslandforum.nl spreekt van een ‘Segnung’ die ‘den Übertritt ins kirchliche Erwachsenenalter (markiert)’.

Goed, terug naar onze foto. Waarschijnlijk ben ik bevooroordeeld maar Vormsel-foto’s komen bij mij gemoedelijker over, het lijkt eerder op een onderonsje tussen bisschop en kind. Hier echter krijgen de handen van de predikant iets bezwerends. Als iemand me gezegd had dat het om duiveluitdrijving ging, had ik het misschien wel geloofd al zou ik het wel vreemd hebben gevonden dat het meisje er zo rustig bijzat. Misschien wordt die akelige associatie ook gevoed door de brede, omlaaghangende mouwen van de pastor – ze doen me aan vleermuizen denken.

Ik pak een vergrootglas. Nu zie ik dat het meisje een boekje vasthoudt, een gebedenboekje wellicht. En vlak voor haar ligt een boeket bloemen, vermoedelijk witte rozen.

Binnenin het souvenirboekje waarop de foto bevestigd is, staat het volgende gedicht:

Gott segne Dich, der Dich bisher geleitet,
Des Guten Hüll’ und Füll’ um Dich gebreitet,
So gnadenvoll, so mild, so väterlich,
Gott segne Dich!

Dan kijk ik weer naar de foto en richt mijn vergrootglas op het gezichtje van het meisje. En echt, ik kan niet anders denken dan aan Marietje Kessels.

Joep Eijkens

(eerder gepubliceerd op www.cubra.nl)
fleursdumal.nl magazine

More in: - Fotoalbum Joep Eijkens, - Objets Trouvés (Ready-Mades)


JOEP EIJKENS: LENTEDANSJE

JElentedansje2

Lentedansje

Op een prachtige voorjaarsochtend na een strenge winter die ver achter ons ligt, ging in een sanatorium te D. de deur open van de afdeling waar TBC-patiënten hun dagen sleten. Het eerste wat men zag waren de bleke botjes van een hand die naar buiten werd gestoken en begon te zwaaien. En het eerste wat men hoorde was het geluid van lachende vrouwen. De deur ging verder open en nu kwamen twee verpleegsters te voorschijn die tussen hen in een menselijk skelet droegen. Ze liepen ermee de tuin in en bij de lichtpaars bloeiende tulpenboom gekomen begonnen de drie zowaar te dansen. “Eindelijk lente”, zei dokter V. die vanaf zijn balkon mooi zicht had op het tafereeltje.

De afstand was te groot om een foto te nemen. Hij zou toch eens serieus werk moeten maken van een lens waarmee je stukken dichterbij je onderwerp kon komen. Maar kijk, ze liepen al weer terug en zuster P. zag hem nu ook op zijn balkon staan. “Leuk!”, riep hij nu. “Als jullie even wachten kom ik zo een foto van jullie maken.”

En hoewel de twee aanvankelijk licht protesteerden, stonden ze even later bereidwillig te poseren. “Alleen jammer van die uniformen”, dacht dokter V. voor hij afdrukte.

Joep Eijkens

(eerder gepubliceerd op www.cubra.nl)
fleursdumal.nl magazine

More in: - Fotoalbum Joep Eijkens, - Objets Trouvés (Ready-Mades)


JOEP EIJKENS: ‘DAS GRÖSSTE ANTIQUARIAT BERLINS’

P1210801

‘Das grösste Antiquariat Berlins’

Tegenwoordig komt het er nauwelijks meer van. Maar vroeger vond ik het een aantrekkelijke manier om een grote stad te verkennen: van het ene naar het andere antiquariaat. Want je kwam dan vaak op plekken waar je anders nooit heen zou zijn gegaan en hoefde niets te vinden om toch een leuke dag te hebben. Maar internet heeft ook wat dat betreft veel veranderd – vele antiquariaten verdwenen of zijn nog enkel virtueel te bezoeken.

P1210805

In Berlijn zijn gelukkig nog genoeg antiquariaten om de hierboven weg te volgen, al is ook daar de spoeling dunner geworden, zo merkte ik afgelopen september. Maar goed, zoveel tijd wilde ik deze keer niet spenderen. Ik koos meteen maar voor ‘Buch-Antiquariat Hennwack, das grösste Antiquariat Berlins’. De boekhandel ligt aan de Albrechtstrasse in Berlin-Steglitz en is grotendeels gevestigd in een voormalige drukkerij, te bereiken via een poort en binnenplaats. ‘Wir bieten Ihnen ca. 270.000 Bücher auf 1300 Quadratmetern’, meldt een keurige folder die al klaar ligt op de balie. Daarchter zit een vriendelijke man, op dat moment het enige personeelslid. Of ik foto’s mag maken? Dat kan ik beter aan zijn baas vragen.

P1210806

In afwachting van diens komst bezoek ik ‘mijn afdeling’: fotoboeken. Zeker, ze hebben er heel wat staan, maar kwantiteit is iets anders dan kwaliteit. Interessanter is om gang in gang uit te lopen langs de meest uiteenlopende boeken, keurig gerubriceerd – van wetenschappelijke literatuur tot Russische boeken, van judaica tot ‘Orientalistik’. Alleen al met de tijdschriften zou je een aparte winkel kunnen vullen. Er lopen overigens nauwelijks klanten rond. Het ‘Bücher-Café’ lijkt ook gesloten.

P1210807

Kijk, daar arriveert de baas. Ik mag fotograferen wat ik wil. Wist ik trouwens dat ze ook de beschikking hebben over een ‘bequemes Online-Shop-System’? Even later gaat hij zelf het internet op terwijl ik nogmaals het papieren labyrint betreed, ditmaal om wat foto’s te maken. Mooi dat Bertolt Brecht ook van de partij is.

Joep Eijkens

P1210809

P1210812

P1210814

P1210815

P1210818

P1210820

P1210822

P1210826

P1210830

P1210832

P1210835

Tekst en fotografie Joep Eijkens

fleursdumal.nl magazine

More in: - Bookstores, Galerie Deutschland, Joep Eijkens Photos, Nachrichten aus Berlin


Joep Eijkens: Op de foto op Roodharigendag 2014

01_DSC0654

Op de foto op Roodharigendag 2014: Opeens viel me op hoe grijs minister Ronald Plasterk was. De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties kwam afgelopen zondag naar Breda om daar het officiële startsein te geven voor de 9e editie van Redheads Day ofwel Roodharigendag. Duizenden mensen, voor het merendeel uit de doelgroep, vulden een flink stuk van de Grote Markt aan de voet van de zoals altijd feestelijke Grote Kerk. Wat Plasterk met roodharigen heeft, is me ontgaan. Het zou iets te maken hebben met zijn biologische belangstelling voor genen. Maar veel belangrijker waren zijn woorden: ‘Of het nu om je seksuele geaardheid gaat, je religieuze overtuiging of je rode haar, in Nederland moet je trots kunnen zijn op wie je bent’.
Het evenement wordt jaarlijks bezocht door redheads uit de hele wereld. Hoogtepunt was ook ditmaal het maken van de groepsfoto in het Stadspark Valkenberg. Haalde men vorig jaar het Guinnessbook of Records met 1672 roodharigen, dit jaar waren het er welgeteld 1714. Toch geen nieuw record kennelijk, want de organisatoren hadden zelf geteld. Naar hun schatting had het evenement 6000 roodharigen getrokken en daarnaast nog eens zo’n 34.000 andere bezoekers.
En fotografen? Och, zowat iedereen fotografeert. Maar mannelijke amateurfotografen, al of niet gewapend met een camerakanon, vormen wel een categorie apart op zo’n dag. Roodharige modellen te kust en te keur. En menige vrouwelijke schone ging er echt voor staan, zitten of liggen. Zou het niet leuk zijn om een fotowedstrijd te organiseren? Misschien iets voor de volgende editie van BredaPhoto dat deze week begint.
JOEP EIJKENS  – tekst & foto’s

02_DSC0485

03_DSC0506

04_DSC0514

05_DSC0522

06_DSC0545

07_DSC0550

08_DSC0565

09_DSC0570

10_DSC0611

11_DSC0646

12_DSC0659

13_DSC0661

14_DSC0671

15_DSC0682

16_DSC0691

17_DSC0713

joep eijkens photos & text 2014

fleursdumal.nl magazine

More in: Joep Eijkens Photos, Photography, The talk of the town


Joep Eijkens: Onverwachte nieuwjaarskaart

EIJKENSJ-fotoalbum009

Onverwachte nieuwjaarskaart

Misschien de mooiste, maar in elk geval de apartste nieuwjaarskaart via e-mail ontving ik deze keer van Ad en Tonny Kolen.  Dat Ad een bijzonder enthousiaste vogelaar is, weet ik al sinds ik hem jaren geleden interviewde voor het Brabants Dagblad. Maar dat hij ook mooie foto’s kon maken van vogels, was me ontschoten. En toen hij me een nieuwjaarskaart stuurde met daarop een foto van een groepje ooievaars nabij het zogeheten Geboortebos in Tilburg-Noord dacht ik eerlijk gezegd in eerste instantie aan Photoshop.

Maar nee, er stond een andere foto bij waarop dezelfde ooievaars van dichtbij te zien waren. En inderdaad, Ad haalde alle twijfel weg toen hij terugmailde dat het om ‘echte foto’s’  ging: ‘Ze zijn vrijdag 17 december 2010 genomen. Vanuit het Noorderbos langs de Zandley met de TV-toren op de achtergrond.  De groep Ooievaars werd al eerder, de 14e , door een vriend van mij gezien tussen de Spinder en het Leikeven. Onverwacht kwam ik ze hier een paar dagen later tegen.’

Volgens hem gaat het om nakomelingen van het project ‘Herintroductie van de ooievaar in Nederland’ waarmee Vogelbescherming Nederland in 1969 van start ging. Dat programma is in zoverre succesvol dat Nederland inmiddels honderden broedparen telt – met daarbij de aantekening dat de meeste paren afhankelijk zijn van menselijke hulp, ondermeer in de vorm van voedsel. Ad: ‘Hoewel het project is beëindigd, worden nog Ooievaars bij gevoerd die soms op drift gaan zoals de groep die hier werd aangetroffen.’

Zijn nieuwjaarskaart liet hij vergezeld gaan van de volgende tekst:

Onverwacht komen ze bij elkaar

en brengen de geboorte van een nieuw jaar.

Vol gezondheid, geluk, voorspoed en tevredenheid!

Een wens, waarbij ik me graag aansluit.

Joep Eijkens

joepeijkens fotoalbum

fleursdumal.nl magazine

eerder gepubliceerd op www.cubra.nl

More in: - Fotoalbum Joep Eijkens, - Objets Trouvés (Ready-Mades)


Joep Eijkens: Els en ik

EIJKENSJ-fotoalbum003

Els en ik

He, kijk, zomaar een fotootje op het trottoir. Een pasfoto. Twee vrouwengezichten. ‘Els en ik’ valt nog net op de achterkant te lezen.  Twee vriendinnen. Gewoon gemaakt tijdens een uitstapje. Tussen het winkelen door misschien. En misschien ook weer tijdens het winkelen verloren. Uit een portemonnee gevallen. Of toch weggegooid? “Ik zie Els niet meer zitten sinds die vakantie in Benidorm.” Nee, dan was het fotootje kapot gescheurd of gelijk in de vuilcontainer verdwenen.

Ik stel me voor dat de vrouw links Els is. Ze heeft een hardere uitstraling dan haar vriendin. Katteogen. Maar dat komt misschien ook door de mascara – als dat het is. Haar vriendin – laten we haar Lisa noemen – lijkt zich veel minder opgemaakt te hebben. Beiden hebben sproeten maar niet heus. Dat zijn vuile vlekjes, modderspatjes, schoenafdrukken van voorbijgangers.

Hoe oud zijn ze op deze foto? Net in de twintig? Dan zouden ze nu een jaar of veertig kunnen zijn, getrouwd, wie weet al weer gescheiden. Maar ze zijn nog altijd vriendinnen, denk ik. “Ben je dat mooie fotootje van toen kwijt geraakt? Wat jammer. Zullen we weer eens zo’n fotootje maken? Op het station heb je zo’n fotohokje met een gordijntje.”

En als ze uit het hokje komen en de nieuwe foto zien, moeten ze lachen. Want zo’n foto werkt als een spiegel.  “Dan waren we vroeger toch wel knapper”, zegt Lisa. Maar ze heeft nog steeds de zachte mond en lichtblauwe ogen van toen. 

Joep Eijkens

joepeijkens fotoalbum 

fleursdumal.nl magazine

eerder gepubliceerd op www.cubra.nl

More in: - Fotoalbum Joep Eijkens, - Objets Trouvés (Ready-Mades)


Older Entries »

Thank you for reading FLEURSDUMAL.NL - magazine for art & literature